My Stress Reliever Quotes Novels & Stories

I was really stressed simula nag-college ako dahil sa tuition fee kaya kailangan din talagang i-pressue ang sarili para sa scholar at discount. Nagtatrabaho rin ako pero part time lang dahil nag-aaral ako kaya mukha akong stress at maitim talaga yung eyebugs ko. Buti nalang may ni-recommend si Keziah na eyebug remover kaya kahit stress ay hindi halata sa mukha. “Huwag mo i-pressure ang sarili mo sa pag-aaral at trabaho, magbibigay ulit kami ng papa mo ng pera para sa kailangan mo.”

"Obvious nga. Ang lakas ng loob nilang gawin sa akin ito. Hindi ko sila mapapatawad." "Chill, I know somewhere you can unwind. Huwag kang papa-stress."

May bago akong dinikit na sticky note. “Coffee is temporary. Inner peace is forever.” – R.E.S.K. “Sticky notes, Raven? Talaga ba?” “Yup. Daily dose ng motivation. Wait, may isa pa sa freezer!” Lumapit ako at binuksan ang freezer. Tinuro ko ang isa pang note sa pintuan. "Kung malamig ang puso niya, painitin mo ng ginger tea." “Creative, ‘no?” “Raven, aalisin mo ‘to lahat ngayon din.”

puno ng hinakakit na sagot ng dalaga, sumimsim na rin ng wine sa goblet. Masama ang loob niya, yes. Pero ni hindi niya iyon maipakita sa bahay. She keeps pretending even at work. Bagay na lalo lamang nagpapabigat sa kanyang dibdib. Inabot ni Stacie ang kamay ng kaibigan at marahan iyong pinisil. “Then, I guess, the only thing you can do now is to tell them directly how you feel, Jewel. Alam ko ang pakiramdam ng nagkikimkim ng totoong nararamdan. Kaya kung ako sa ‘yo, just come clean, okay? Isa pa, hindi maganda sa kalusugan ang stress. It’s the source of most diseases we have today. So, just tell the truth, Jewel. I’m sure you’ll feel better afterwards.”

dahan akong tumatayo mula sa aking swivel chair, pilit kong ibinabalik ang aking blangkong ekspresyon upang hindi niya mahalata ang nagbabagang galit sa aking dibdib. "Well, nandito ako ngayon para alagaan ka dahil nakikita kong stress na stress ka na sa mga business audits mo, let me help you relax, my love," ang malambing niyang bulong sabay yakap sa aking leeg mula sa likuran, ang kanyang mga kamay ay dahan...dahang humahaplos sa aking dibdib habang pilit niyang idinidikit ang kanyang katawan sa akin.

Nag punta ako rito para makalimutan saglit ang bagay na 'yon pero mukhang hindi ko rin magagawa. Abala ang mga kasama ko sa pag-uusap at tawanan habang ako'y tahimik at umiinom. Naiisip ko pa lang na hindi ko na magagawa ang mag bar kapag kinasal na ako ay parang gusto ko na umiyak. Night out and hanging out with my friends are my way to lessen my stress. Mayaman ang pamilya ng Velasquez kaya siguradong maselan sila sa ibang bagay. I have to be more prim. Kailangan ko rin baguhin ang mga bagay na nakasanayan ko, for them not to be disappointed. Isang pitik ni Jess sa harap ko ang nagpakurap sakin. "Wag mo isipin ang problema mo! Nandito tayo para mag enjoy! Hahanap tayo ng pogi mamaya!"

Napaangat io ng tingin, at kunot ang noo nito habang tinitingnan siya. Imbes na magpadala sa pagtataray nito ay ngumiti siya sa dalaga. “I came for work. Pinagtimpla kita ng kape dahil gusto kong maibsan ang stress mo sa katawan. You know, it can help decrease your feelings of stress or anxiety.” Tinaasan siya nito ng kilay. “ Pakialam ko?”

HIndi naman siya tinatrato ng maayos ng mga ito. "Thes, you can still manage your businesses kahit dito ka nakatira. Kung saan sa tingin mo makukuha mo iyong peace of mind mo ay doon ka muna. Knowing you, alam kong stress na stress ka na rin. Take a break. Ang dami mo naman kasing negosyo, akala mo ka mauubusan ng pera lagi."

windang ko pa ring tanong. "Oo," natatawa niyang diretsong sagot walang ligoy at walang pagtatago. "Sus naman, uso iyon saka okay lang masarap naman saka pantanggal stress sa trabaho." Ganoon na lang hindi maipinta ang mukha ko, hindi ko lubos maisip ang mga gawain nila na wala ako kamalay-malay kailan nagumpisa? At kung magsalita na para bang gamot iyon sa pagod? Hindi ko alam ang sasabihin at anong uso? Akala ba nila makikiuso ako?

Pagkatapos ay ngumiti siya. "O-Okay..." Alangan namang sagot ko sa kaniya. "And for your information, YOU should do it," he said more like a demand than an encouragement. "Hindi maganda sayo ang naiistress. Lalo na't may tendency ka palang mag hyperventilate kapag na sobrahan na 'yang stress mo. As your friend and a doctor too, it is a lot more advisable to release those stress. Don't let them consume you, baka sa susunod iba na ang kahahantungan mo."