Mythology Examples In The Philippines Novels & Stories

Napakaliwanag ng buwan, at may ilang fireflies na nasa paligid. It was really peaceful night indeed, kanina habang nasa misyon ako ay ang tanging naisip ko lang ay ang makauwi agad ng Manila. Para magsimula na ako sa paghahanap kay Gael, dahil nabalitaan ko na nandito ito sa Pilipinas. Pero hindi ko inaasahan na makikita ko ito ngayon. At kasama ko na rin at nakakausap. I want to cry but I don't want him to see me in my lowest part.

"Look at us now. We're arguing about cave preservation and creek protection. Mas mahirap, pero mas nakakahinga ako rito." "I know what you mean," sagot ko habang pinapanood ang isang agila na lumilipad sa di-kalayuan. "Dito, tayo ang nakikibagay sa kalikasan, hindi 'yung kalikasan ang pinipilit nating sumunod sa atin." Humarap siya sa akin, may maliit na ngiti sa kanyang mga labi. "Salamat, Hera. For coming back to the Philippines with me. Hindi ko 'to kaya kung wala ka."

How dare a mere plain looking maid ogle at him like that? His frowned deepened at her impertinence. Lalo na sa accent nito at sa lengguwaheng ginamit. She looks like she was raised in Manila at halata namang Pilipina ang babae. Na lalong nakapagtataka dahil ang mga maid dito ay mga bampirang lumaki sa Astral at Everis at bihira lang silang gumamit ng tagalog. They are using Slavic language na may halong english. Ginagamit lang nila ang tagalog kapag nakikipag-usap sila sa mga pilipino or humans sa Pilipinas na clueless sa existance ng mga supernatural beings.

Sumandal ako sa kahoy na nasa aking likuran at pinagkrus ang magkabila kong braso "Kilala mo ako, hindi ba? dahil kung hindi, ay hindi mo ako tatakbuhan na parang daga na inuusig ng pusa." Mahinahong saad ko ngunit napatadyak ako sa lupa nang makuha nitong tumawa ng malakas. "Sino ba ang hindi makakakilala sa iyo binibini? Anak ka ni Don Rafael, ang isa sa pinakamayang tao sa Pampanga. Ikaw ang nag-iisang tagapagmana ng Vergara."

Ipinakita nito ang tagiliran na may sukbit na itak o sundang sa bisaya. Bolo knife, itak o sundang- is a large cutting tool of filipino similar to the machete. It is used particularly in the philippines. Lalo na sa bisayas, dahil ito ang malimit na dinadala ng mga mag sasaka tuwing pumupunta ng bukid. Maraming gamit ang itak, katunayan nga ito ang naging unang sandata ng mga pilipino laban sa mga dayuhan na gustong sumakop sa pilipinas. "Para kang si Lapu-lapu kung pagmamasdan," biro ni Hannah kay Duwayne na sinamahan ng mahinang hagikhik.

Para kay Daniel, wala siyang makitang masama doon. Dito lang yata sa Pilipinas nagkaroon ng masamang connotation ang salitang iyon pero ang totoo, wala siyang makitang hindi maganda kung mahal na mahal ng isang anak na lalaki ang kaniyang ina. Kung malapit siya rito at ito ang itinuturing niyang matalik na kaibigan. Lalo na sa isang katulad niyang tao na malalim at malihim.

Month of May Spring season in the Philippines, napadaan si Trina sa tapat ng bahay kung saan nakatagpo niya ang estranghero. Napahugot ng malalim na hininga ang dalaga na tumingala sa bahay. After that morning binalikan niya ang lugar, nagbabakasaling makita uli niya ang lalaki at upang isauli ang dilaw na payong pero sabi ng housekeeper ay umalis na raw ang may-ari, kaya hanggang sulyap nalang siya sa bahay na iyon sa tuwing napadaan siya.

Kulay nga hindi paputiin tapos pagtitiwalaan niya? Sabagay, kahit tarantado ang hayop na yon ay hindi naman yon sinungaling. Kahit wala agad nakukuhang kapalit yon pero nagsasabi pa rin yon ng totoo. Yon nga lang naniningil talaga at pag hindi ka nagbayad, kusa nang nagnanakaw sa mga ari-arian mo nang hindi mo namamalayan. "Kay Penelope ko na lang sasabihin." Good idea yang naisip niya, pero mas good ang idea ko.

Kainis! "Pangatlo, Ssilacc. Ang Ssilacc ay ang lugar kung nasaan tayo. Mga purong bampira rin sila ngunit hindi nakapag-aral dahil sa kahirapan. Makikita mo ang kaibahan nila sa mga suot natin. Hindi nila kaya bumili ng damit kaya naman nagtitiis sila sa kakapiranggot na tela. Ngunit sa lahat ng bampira, sila ang mababait at 'yun ang aking obserbasyon. Kahit na mahirap ay nagagawa pa rin nilang tumulong sa iba. Hindi tulad ng mga Rialacande, iilan lamang ang iyong makikitang may mabubuting puso." "Tulad ko." Napatingin kaming lahat kay Monica.

"OMG!" I feel so much excitement as I arrive here in Philippines. Like OMG! Nakarating ako and finally! Magagawa ko na rin ang lahat ng plans ko! Sa sobrang kilig, gusto kong tumalon-talon pero pinipigilan ko lang ang sarili ko. I know na maraming judgmental dito at baka isipin nila na babaliw ako. Na-contact ko na rin si Manong Tadeo to fetch me. Biglaan lang talaga ang uwi ko dahil unexpectedly, may new opportunity na naghihintay sa 'kin dito so I used it para makapunta lang dito sa Philippines.