Naghahabol Ng Hininga の小説・ストーリー

bago niya pinag siklop Hinabol ko ang hininga at mas lalong nagulat ng sinandal nito ang ulo sa balikat ko. Hindi ako makagalaw SH1T! Huminga ito ng malalim at mukhang nabunutan ng tinik. Pigil hininga ang ginawa ko. Halos pigilan ko ang hininga ko. Hinayaan ko si Kiel sa balikat ko. Hinayaan ko rin na hawakan niya ang kamay ko. Nong una sinubukan ko itong kunin pero masyadong mahigpit ang pag siklop nito sa akin. Pareho sila ng anak kong tulog sa byahe.

Hindi mabasa ang ekspresyon ni Noah habang bumubulong, “Hinihintay ako ni lola… naghihintay si lola sa akin…” Pagkatapos ay tuluyan na siyang lumabas ng pinto nang pasuray-suray. “Noah! Noah!” hinabol siya ni Nica, sinubukang hawakan siya, pero muli siyang hinawi ni Noah. dahil tsinelas lang ang suot ni Nica, muntik na siyang mabuwal sa sahig.

This was us—two people who could never truly stay apart. Napaigtad siya sa haplos ko, ang hininga ay mabilis at mababaw, namumula ang buong mukha at leeg. Napabuntong-hininga siya nang pilit, ang mga salita ay tila pilit na lumulusot sa nanginginig niyang labi. “Oh fuck… Xian… shit… ano bang ginagawa mo…”

Naghahabol pa rin ako ng hininga. Hindi siya nagsalita kaya naman nagpatuloy na ako sa pagtingin kung may buhay pa sa mga lalaking nakalaban ko. Buong akala ko ay walang nakaligtas at handa na sana akong tumalikod nang makaring ako ng impit na pag-ubo.

Hinawakan nito ang batok niya at mariing inilapat ang labi sa kanya. Mabilis lang iyon, ngunit sapat para mawalan siya ng hininga. Banayad na dumampi ang mga labi nito, parang hibla ng balahibo, bago marahang kumalas at binitiwan siya.

Hinihingal, hinahabol ang paghinga. "Ano bang nangyayari sayo at bakit parang hinahabol ka ng mga taong pinagkakautangan mo." "Mr. Hidalgo, malaking problema, ang young mistress." "Ano ang nangyari sa asawa ko?" sa sinabi nito ay agad akong napatayo saka ko siya nilapitan at hinawakan sa kwelyo. Hinahabol pa rin nito ang paghinga pero pinilit pa rin nitong magsalita.

nag aalalang tanung niya ulit dito "oo babe. Saka tayo na lang ang hinihintay nila. Nakakahiya naman kung ako pa ang magiging dahilan ng hindi pag akyat sa falls." ma lambing nasabi ni zhavia. sabay tingin sa mga kasama nila.

Sinamantala niya na din ang pagkakataong iyon para makapagpahinga, panaka-naka niya na lang na hinahalika ang leeg nito habang nakahinto at naghahabol sila ng hininga. "You liked it sweetheart!" lambing niya dito habang kinakagat kagat ang tenga nito. "Damn, you're good!" Humahangos na ngisi na lang ng dalaga sa kanya. Naghahabol pa rin ito ng hininga matapos ang ilang sandali, habang siya naman ay nagawa ng makabawi na ng lakas, kaya naman hindi na siya nakapagpigil na magsimula muli.

Nang pakawalan nito ang labi niya ay naghahabol siya ng hininga. Ito nalang ang paraan para matakasan niya ang kahihiya—ang magpanggap na mawalan ng malay. “Adius, naman! Alam kong sabik na sabik ka sa nobya mo at hindi makapaghintay na masolo siya. Pero wag mo naman siyang patayin sa halik!”

Nang maghiwalay ang mga labi namin, kapwa kami naghahabok ng hininga. Saglit siyang tumitig sa akin bago niya ako ilipat at isandal sa likod ng bato. "Faye...." anas niya at muli niya akong siniil ng halik. Malalim, marubdob at nakakapaso. Halos higupin niya na ang aking labi. Tumaas baba ang dibdib ko nang bitawan niya rin ang labi ko. Pareho naming naririnig ang mabigat na hininga ng isa't-isa pero hindi namin ito alintana.