Nakakapagod Quotes Novels & Stories

Napailing siya habang natatawa. "Pinapaalalahanan lang kita na huwag masyadong mataas ang tingin mo sa sarili mo." "Hindi naman mataas. Guwapo namam kasi talaga ako.” "Ang yabang mo masyado. Ang sarap mong bigwasan.”

May mga karatula roon tungkol sa buhay—samantalang sa kabilang banda naman ay may bamboo installation, dalawang swing na may mga quotes naman tungkol sa pag-ibig. 'Hindi ka na mag-iisa, kasama mo na ako.' "Ang pag-ibig na takot mawalan ay nagiging tanikala; ang pag-ibig na marunong magtiwala ay nagiging daan," sabay naming bigkas ni Nathaniel. Napatingin ako sa kaniya. Siya naman ay nakatitig pa rin sa quote, seryoso ang mukha, parang may sariling iniisip. Maya-maya, bumaling ang tingin niya sa akin.

sigaw ni Gavine, dala-dala ang kape at energy ng 10 motivational quotes. Sa table ni Zoila, may tissue, kape, at stress ball. Si Zoila, ang art director, laging overworked. Laging naka-ponytail, laging may eyebags. “Gavine, please tell me you brought donuts. I’ve been awake for thirty six hours fixing layouts!” “Wala akong donuts, pero may yakap ako—virtual nga lang.” Sa kabilang mesa, si Joshua, ang senior writer, mukhang may trauma sa pagtaas ng boses ni Cesar. “I had a dream na nagalit sa font si Sir Cesar. Paggising ko… totoo pala.”

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

Agad akong napaupo sa sofa. --- Pagod na pagod ako. --- Pakiramdam ko ilang kilometro ang nilakad ko. --- Samantalang grocery lang naman ang pinuntahan ko. --- Napabuntong-hininga ako. --- Normal daw ito. --- Iyon ang sabi ng doktor. --- Pero hindi nito pinapadali ang lahat. --- Lalo na kapag mag-isa ka. --- Bigla akong napatingin sa picture frame sa side table.

Nakangusong sabi ko at halatang inaantok na rin. Kahit nakaupo lang ako kanina napapagod rin ako. "Ako nalang," Tipid niyang sagot kaya inis ko siyang hinampas. "Nakakainis ka!" Inis na sabi ko. Gusto ko lang naman magpahinga kami. "Sa negosyo hindi pwede ang 'mamaya na dahil pagod na ako' baka sa kamamaya mo malulugi ka na," Simpleng sabi niya kaya napanguso ako.

Ang sarap sa mata, ang sarap sa pakiramdam. Nang umalis kami sa lugar na iyon, saka ko lang napansin na nakababa ang upuan ko. Tinitigan ko si Nick pero hindi man lang siya tumingin sa akin. Alam kong siya ang gumawa noon. Napangiti ako nang palihim. Pagdating namin sa isang café, natuwa ako agad sa mga hugot quotes na nakapaskil sa paligid.

Nakaidlip siya madalas habang nakabukas ang laptop, may tasa ng kape sa tabi at highlighter sa kamay. Pagod na pagod siya, pero sa bawat pagkakataon na gusto niyang sumuko, naaalala niya ang pangako sa puntod ni Tita Mary. “Hindi ako titigil. Kakayanin ko. Para sa’yo, Tita, at sa inyo, Nay, Tay...” ---

Mahaba kong ungol ng tulogan nakong labasan habol hininga akong tumagilid dahil pakiramdam ko nawala ang sareli kong kaluluwa dahil sa ginawa namin "Pagod kana agad, hindi panga tayu tapus" nang-aakit nitang aniya at hinalik-halikan ang aking leeg TO BE CONTINUE

Nais kong mapagod ang aking katawan dahil ayaw ko nang mag-isip. Maya-maya ay may napansin akong dalawang lalaki na nanonood sa akin. Pinapanood lang nila ako kaya hindi ko na sila pinag-aksayahang tignan pa. Nang mapagod na ako ay sumalampak ako sa bandang ilalim ng ring at umiyak. “Pagod na pagod na ako! Ayaw ko na!” mahina kong sabi habang nakatalungko at umiiyak. “Pagod na ako!”