Nakakapagod Quotes 소설 & 이야기

Sobrang soothing at komportable, sobrang sarap. "Pagod na ako sa mga nangyayari ngayon, nakakapagod na. Gusto ko munang mag pahinga, gusto kitang yakapin hanggang sa maka tulog ako. Maari ba 'yon? Pwede mo bang ipgkaloob saakin ang simpleng hiling ko?" Nganga leteral na nganga ang inabot niya, hindi siya naka imik, paulit-ulit niyang pilit na isinisiksik sa utak ang nangyari. ano 'to bakit ganito? Bakit siya ganito?

Hindi ako pwedeng mag-overthink. Pero— Pagod. Antok. Hilo. Nausea. Ayaw sa amoy ng kape. Mood swings. Iritabilidad. Biglang iyak. Biglang inis. Biglang pagod. Biglang tulog. Biglang gutom. Biglang ayaw kumain. Biglang emotional. Biglang sensitive. Biglang overwhelmed. Parang may nagdugtong-dugtong sa utak ko. Parang may puzzle na unti-unting nabubuo.

“Are you okay? Ako naman mukha kang pagod na pagod.” Umayos ito nang upo saka muling uminom ng Gatorade na nasa tabi nito. “Nah. Medyo mahirap lang training namin kanina. But I can make this one.” anito saka muling bumalik sa pagttipa sa laptop nito.

Feeling ko nga hinahayaan niya lang ako sa trip ko? “Teh! Okay lang maging mukhang desperada ha? Kasama ‘yan sa buhay. Maaappreciate mo ‘yan kapag nasa fifty years old ka na tapos nagkukwento sa mga apo mo!” Natawa na lang ako sa sinabi ni Maki. Totoo nga naman talaga na nakakatawa isipin ang kagagahan kong ito, nakakatawa ikuwento sa mga apo ko.

Nakakatakot pero nakakaakit. ​"Gising ka na pala," sabi nya gamit ang boses na sobrang lalim at parang nanghihila ng kaluluwa. "Good. We have a lot of things to talk about." ​Hinila ko pataas ang kumot hanggang sa leeg ko. "Teka lang ha. Kung kukunin mo na ang kaluluwa ko pwede bang mamaya na? Ang sakit pa ng katawan ko eh. At saka hindi ko alam na ganito pala kagwapo si kamatayan. May abs at nakatuwalya pa. Pwede bang mag kape muna tayo bago mo ako dalhin kay San Pedro?"

NAKAKAINIS! Ano bang gustong patunayan ng ungas na 'yon? Arg! Kaasar! Akala niya ba hindi ko nahalata 'yong napaka-antipatikong ngiti niya kanina? Ano bang tingin niya sa akin, bulag? Nakakaasar talaga siya! Nakakakulo ng dugo! Pagkatapos niya akong ipagtimpla ng ilang baso ng kape na sa huli ay ako palagi ang umiinom, ngayon naman ito? Sumusobra na talaga siya! Kaasar!

"Ako na rito. Ako na ang magliligpit, magpahinga ka na lang muna." "Are you sure?" "Oo nga. Sige na, do'n ka na." Taboy ko rito. Pero hindi ito kumilos para umalis. "Nick, sige na. Kaya ko na rito. Exhausted ka, 'di ba?" Kumislap ang mga mata nito. "Kanina." "Ha?" "Biglang nawala ang pagod ko dahil sa ngiti mo. I feel recharge. Ang lakas makawala ng pagod ng ngiti mo." Nakangiti nitong sabi.

nagulat naman siya sa sinabi ko at yayakapin na sana ako nang pigilan ko siya sa noo “Pwede ba wag mo akong yakapin” sabi ko at muli ko siyang pinatalikod at minasahe “Hindi ka naman pala na hypnotized pero sumama ka parin sa kaniya” dagdag na sabi nito pero di ako sumagot “At isa pa, todo alaga ka sa kaniya kanina samantalang ako eto pinapahirapan mo, nakakaselos na”

Nagawa pang magbiro ni mommy. Mesaiyah, anlabo-labo talaga ng mundo. Tama nga yung sinabi mo sakin na hindi napapagod ang mundo sa kaka-ikot dahil sa araw- araw na ginawa ng Diyos, hindi pa ako nasanay parang tanga lang ako dito eh, umiiyak tapos tatawa, iiyak, tatawa.

"Networking? Ano iyon?" My Ghad! Mauubusan na yata siya nang mga banat sa dead-signal nitong lalaking ito. "Ang bagal mong...hay! Huwag na nga lang. Napaka-slow ng brain cells mo. I am trying to make your stomach appeared some butterflies too. Pero alam mo. Mauubusan na ako nang hininga, ng mga pamatay kong words of wisdom ay matagal bago mo pa iyon maintind—"