Nakakapasong Lihim Novels & Stories

Nakakapanibago lang saakin "Yes you are the father, but the question is hinayaan mo ba na gampanan ni Yhra ang pagiging nanay sa mga anak nyo. Did you let them grow with their mother. Diba hindi, mahiya ka sa ginawa mo pre. Don't act like you are proud that you are the father of her children lalo na kung wala kang kwenta na magulang" Remon pushed Rashid at nag umpisa na silang mag away. Napatili ako ng madali nila ang picture frame ko "Leche di kayo titigil ha!" sigaw ko ng nag lakad ako papunta sa sink at sa ref, kumuha ng tubig, mag kabilang kamay ko may tubig. Ang dalawa na nag papambuno. Sandali ako pumikit at huminga ng malalim. Talagang walang may balak ag patinag. Tignan natin kung sa

Sa totoo lang, umaasa akong mali ang hinala ko at hindi mo na kailanman mababasa ang bahaging ito, pero kung nandito ka na, ibig sabihin ay hindi na sapat ang mga lihim. May mga taong hahabol sa iyo hangga't hindi nila nakukuha ang hinahanap nila. Hindi sila titigil. Hindi sila mapapagod. At hindi sila maaawa. Marami sa kanila ang matagal nang bahagi ng mundong ginagalawan ninyo nang hindi ninyo namamalayan. --- Tahimik na napahawak si Ji Lian sa baba habang nakikinig.

Nakangiting sagot nito “Ayos na po, Tita! Pwede na po tayong umalis ngayun. Siguro, iinom lang ako ng tubig tapos ayos na. Hindi din naman ako mahilig kumain ng agahan eh.” Nakangiting sagot niya dito. Tumango lang ang Tita niya at nagpatiuna na itong naglakad kaya mabilis na din siyang napasunod dito

Ngunit bigla niyang naalala ang lihim na tinatago niya sa dalaga. "Fuck!" lihim siyang napamura sa kanyang isipan. Mabilis niyang inilayo ang kanyang sarili rito. Nagulat naman ito sa inasta niya. Bigla niyang nahampas ang manibela sa kanyang harapan. "I'm sorry!" he murmured.

--- Ang dalagang naghahanap ng sagot sa mga lihim ng pamilya. --- Ang taong pinilit maging matatag kahit pagod na. --- --- At ngayon... --- Nandito ako. --- --- May sariling pangarap. --- May sariling pagpili. --- May taong handang manatili. --- --- Biglang may kumatok sa p***o. --- --- "Pasok." --- --- Pumasok si Daddy. --- --- Tahimik siya sandali. --- Parang may gustong sabihin.

saka biglang sumara. Langhap. Lunok. Ang tinik na nakabara sa kanyang lalamunan ay higit pang bumaon: labis siyang pinahihirapang makahinga. Habol-habol na niya ang bawat kapiranggot na malalanghap na hangin: hinahatak, at nagmimistulang patay-gutom na binubusog ang kanyang sistema gamit iyon.

Nakita n'ya kung paano manglaki ang mga mata ng dalaga at ilang beses na napalunok ng laway na lihim n'yang ikinangisi. "It won't works pala huh?" lihim na sabi n'ya at tuloyan ng ipinasok sa loob ng skirt nito ang kan'yang kamay. His body immediately reacts ng makapa ang pagkababae nito ngunit malakas na pinigilan n'ya ang sarili na hindi lumampas.

“Pero mas aayos ako kapag naglunch tayo ngayon. Medyo gutom na kasi ako.” “Okay.” Pansin ni Lia ang pagiging tahimik ni Leon habang nagmamaneho. Madalas kasi ay dumadaldal ito kapag magkasama sila, kaya pansin niya agad ang pananahimik ng asawa niya. Hindi siya sanay sa ugaling mayroon ito ngayon. ‘Siguro ay masama lang talaga ang pakiramdam niya,’ katwiran niya sa isip niya.

Tahimik. Sa loob ng katahimikan ay may tila alon ng paglalaban sa kanyang isipan—galit, pag-ibig, dangal, at sugat na hindi pa rin tuluyang naghihilom. Sa loob-loob niya, gusto niyang matahimik. Gusto niyang tapusin na lang ang lahat. Pero paano mo tatapusin ang isang bagay na hindi pa talaga nagsisimula?

Kahit papatanda na kami, sobrang active pa rin namin kaya kahit ayokong mag-exercise, kailangan para sa stamina. Nagsalin ako ng alak at iniabot sa kanya ang isa. "Liam, nakita ko kung paano ka umuwi kanina. Padabog ang hakbang mo at halos masira mo ang pinto. Let me guess, dahil ito sa selos?"