Romans & histoires Nanny

ISABELLA'S POV "Hi-hindi nagbibiro ka lang" Nanginginig ang boses na sabi ko. "Normal ang buhay namin. Ni isa sa sinabi mo. Walang katotoohan yan!" Dagdag pa ani ko. Maayos ang kumpanya dahil ako mismo namamahala nito. Simula ng mag retired ang daddy ako na ang sumalo ng lahat ng tungkulin niya. "Sorry Ms. Marquez, pero kahit anong gawin mo totoo ang mga sinasabi ko" Sagot nito at may kinuhang puting envelope at inihagis sa harapan ko.

Pagkatapos nilang kumain ay agad kaming pumunta sa hapag upang ligpitin ang pinagkainan ng magkapatid. "Nanny Aianna. Follow me upstairs, I'll give you something." Nakangiting ani Alexander. Agad na nagpalakpakan ang tainga ko dahil sa pagtawag niya sa akin na Nanny dahilan para nakangiti akong sumunod sa kaniya. Naka lock ang pinto, dahilan para hindi agad 'yon mabuksan ni Alexander. "It's happening again. Can you push the door instead? Itulak mo ng malakas. Sira na kasi 'yong doorknob." Kamot ulong ani Alexander.

Nag-aalalangan man ngunit tinuloy pa ring gisingin ng isang babae na nasa mid-40's and batang nasa kama. The little girl groaned and opened her pair of big eyes. When she saw her nanny's face she called out, "Nanny Mel?" The woman called Mel, hid the distress in her heart. She could only say, "Wake up, Young lady. Your Mom ordered you to go to the training room." "Can I not go?" "You should go, Young lady. Or your Mom would punish you again." The little girl then propped herself up. Mel carried the little girl into the bathroom to bathe her.

"Mom, please tell me this is some kind of sick joke. Who is she and what is she doing here?" Dahan-dahang huminga nang malalim si Madam Shamcey. Tumingin siya sa akin nang may halong awa at nakatagong tawa, bago muling hinarap ang kanyang anak. "Sander, siya si Nelly. Siya ang bagong stay-in nanny na kinuha ko para sa apo ko. Alam kong busy ka sa kumpanya, at dahil lumalala na ang sakit ko, kailangan ng apo ko ng mag-aalaga sa kanya habang wala ka."

Tinutulungan rin ako ni Minerva minsan pero dahil matanda na ay hindi na nito kayang maupo nang mas matagal, kaya'y hinahayaan ko lang na umalis muna upang makakagawa ng sarili nitong routine sa bahay. Nang dumating ang Nanny ni Samiel. Ipinakilala agad ni Minerva at Yvren ang babaeng Cris ang pangalan. She's working as nanny for twenty years at kilala rin ang agency niya for child support job kaya'y kampante akong iwanan ang anak sa kanya.

bulong niya sa kanyang sarili. She lowered her gaze, and her gaze found her bump. Hinawakan niya ang kanyang tiyan at mahinang hinimas, “Ikaw ang magdadala sa akin ng swerte anak.” Bulong niya. Huminga siya nang malalim upang magkaroon siya ng lakas ng loob. Pinindot ang doorbell, “Kaya ko ‘to.” Bumukas ang malaking gate. “Magandang umaga po, ako po si Celine Madrigal, ang bagong nanny ng anak ni Sir Stefano.”

Kaaalis pa lang ni Maximus nang puntahan ako ng ina ni Kyros sa tirahan namin. “Miss,” may pag-aalalang ulat ni Nanny Grace, “naroon sa labas si Mrs. Ferrero. Pinipigilan siya ngayon ng dalawang kasambahay, pero marami na siyang nasisirang kagamitan sa labas.” She was my nanny, hired by the Pink Girls Code, which meant she worked for me, not Kyros. Naturally, when I left the villa, I took her with me.

Kinuha na lamang niya ang cellphone at inabala ang sarili sa soc-med. Ilang sandali pa ay may kumatok sa pinto. Mabilis niyang binuksan upang hindi magising ang anak. "Ano 'yun?" aniya sa katulong. "Ma'am, dumating na po ang bagong Nanny." "Ha? si Lolo ba ang nag-hired sa kanya?" Tumango naman ito. "Gusto niyo po bang kausapin?" "Mamaya na lang." Sumilip naman ang katulong at nakitang tulog pa ang bata. "Gusto niyo po bang dalhan ko kayo ng pagkain?"

Bumuga ako ng hangin at tumayo na. “Nandito ako para mag-apply ng trabaho. Trabaho bilang pet nanny at hindi ang magpakasal sa matanda at matapobreng gaya mo!”

Namula siya sa inis habang pinapanood akong sirain ‘yung tseke. “Don’t work for me. But work for my kids,” aniya, calm lang ang boses. "Sila ang magiging boss mo. Ako lang ang magpapasahod sayo." “What do you mean?” tanong ko, gulat na gulat. Ang weird. Hindi siya galit kahit dinidiskartehan ko siya. “I need you to take care of my kids,” sagot niya, saka tumigil ng konti. "They like you. Sayo lang sila naging ganito. So please, work for them. Be their live-in nanny."