Necklace In Tagalog Novels & Stories

"Your necklace. Why are you not wearing it?" Napalaglag ang panga ko sa bulalas niya. Yung kutsara ay bahagya ko pang nabitawan dahil sa pagkataranta. "W-what necklace are you talking about, Master? I wasn't wearing any accessory before waking up in this island." Tumitig ako sa kanyang mga mata na may mensaheng pinaparating at nagdadasal ako na makuha niya iyon. Please, makisakay ka na lang!

'] Napabuntong hininga na lang si Hyacinth. Hyacinth: ['Itapon ko na lang ba?'] Annika: ['Bakit? Gusto mo bang itapon na lang?'] Muling bumalik ang tingin ni Hyacinth sa magandang necklace. Hyacinth: ['Hindi.'] Nanghihinayang kasi si Hyacinth. Ang ganda kasi talaga ng necklace tapos sobrang mahal pa. Annika: ['Edi ikeep mo na lang.'] Hyacinth: ['Talaga?']

I looked to Ate Maricel who was caressing the solid glass protector case of the Kryptonite Necklace. “True! Paniguradong ang presyo ng Kryptonite Necklace ay ilang mga billion. Kaloka! Manginginig siguro ako nang matindi kapag mapasakamay ko ito,” pagsang-ayon ni Ate Marissa sa sinabi ni Ate Maricel.

Kulay blue ito. "Ano 'yan?" tanong ko. Nabigla ako nang pagbukas niya no'n ay bumungad sa akin ang isang silver necklace na may pendant na bituin. Sa gitna no'n ay may nakaukit na pangalan ko. Hindi pa man ako nakakapagsalita ay kaagad niya iyong isinabit ni Sai sa leeg ko. Nasa likod ko siya kaya ramdam na ramdam ko ang mainit niyang hininga sa batok ko.

Mukhang na set up siya at gusto nilang palabasin na nagnanakaw siya. "gaga kaba paano ko nanakawin ang bracelet na yon gayong necklace ang mga tinitignan ko kanina" necklace lang naman ang kanyang sadya kaya impossible na may bracelet siyang ninakaw. Bigla namang kinabahan ang babae dahil tama ang sinabi nito .

If she didn’t leave… Basang-basa akong bumalik sa mansyon hawak ang kwintas na binalik niya. Wala ako sa sarili at gusto kong suntukin ang sarili ko. This necklace. This necklace is a sign of my love for her. May kasama pang singsing na hindi ko na nabigay. Naabutan ko si Kira sa loob ng kwarto ko. Nakaupo siya sa kama pero mabilis na tumayo nang makita ako.

Halos maiyak na ako dito kakahanap kung asan na pero wala talaga "Babe, anong nangyari?" Nag-alalang tanong ni John at niyakap ako. "Yung necklace ko. Bigay kasi yun ng best friend ko eh tapos ngayon nawawala. Ayokong mawala yun," Napaiyak na ako kaya pinatahan niya ako. "Sigurado ako hindi makakawala yun. Guys, hanapin natin yung necklace ni Lia."

"Nico, the jewelry." Mabilis na inabot ni Nico ang isang velvet box. Binuksan ito ni Santi para tumambad ang isang pasadyang diamond necklace na may nakasabit na pambihirang emerald stone sa gitna—isang piraso na perpektong babagay sa minimalist design ng gown ko.

“Can I?” Tumango ako at tumalikod. Itinaas ko ang buhok ko habang nararamdaman ko ang malamig na metal sa leeg ko. Ramdam ko rin ang bahagyang pagdapo ng mga daliri niya sa balat ko, na nagdulot ng kuryente sa buong katawan ko. “Ayan. Bagay sa’yo,” bulong niya pagkatapos i-lock ang necklace. Humarap ako sa kanya at hinawakan ang pendant. “Ang mahal nito, Lucas.”

Never pa akong gumamit na kahit anong toys or what kaya di ko alam kung ano ang mararamdaman ko. "Close your eyes." Isabel told me. Hindi na ako nakipag-argue pa, I did what she told me. After few seconds. "Pwede ka ng dumilat." I opened my eyes and saw a necklace in front of my face. "Happy birthday Laura." "Oh gosh." The necklace looks so expensive, a white gold and the pendant is a rose made of diamond. "Turn around please." Utos sakin ni Isabel. Tumalikod ako at hinayaang sya ang magsuot sakin ng regalo nyang kwintas.