Novel & Cerita Noli Me Tangere Notebook Design

Mapapansin din ang dalawang naka separate na disk ay may espesyal na disenyo na kulay gold na tanda na may mataas na ranggo na mga royalties. Nang mahanap na ni Prince Nathan ang naturang disk na nararapat kay Prince Justine ay kusa nang nagsara ang cabinet. Tinapat naman ni Prince Nathan ang disk sa harapan ni Prince Justine na hindi halos makapaniwala sa nakikita. Kulay ginto ang kulay ng disenyo nito na napapalibutan ng mamahaling kristal at makikita ang transparent nitong lagayan. Ang nasa loob ay may maliit na disk na kung saan ay ikokonekta sa device na mag uugnay sa utak ng tao upang mas maalala nito ang kanyang mga nakaraan. Mayroon din naman ay puwede nilang mapanuod sa isang deksto

Mabagal na nagmaneho paalis ang sasakyan, lumiko at nawala sa kalsada. Sa sasakyan na nakaparada sa hindi kalayuan, naka dekuwatro si Nollace at may laptop sa binti niya. Naka-display sa screen ng laptop ang blueprint ng stereoscopic 3D holographic projection technology. May Bluetooth headset siya sa kaniyang kaliwang tainga at nasa isang tawag. May ni-report sa kaniya ang nasa kabilang linya at seryoso siyang sumagot, “Salamat sa effort mo.”

This is the first time that I will read this notebook, other than the pages I read kanina. Pagbukas ko, tumambad sa'kin ang parang investigation notebook ng mga NBI. Andaming evidences, and conclusions. Mula sa mga katanungan niya, hanggang sa latest na resulta. “Why does mommy's eyes seem in pain when she mentioned Leon? Who is Leon?” basa ko sa mga nakasulat sa unang pahina, kaya nangunot lalo ang noo ko. Saan naman niya nakuha ang pain sa mga mata ko na sinasabi niya?

Sana lang ay mapatawad siya nito kapag dumating ang panahon na kailangan nang bumalik ang mga alaala nito. Mula sa isang tagong drawer ng kanyang cabinet ay inilabas niya ang isang maliit na notebook. Makapal ang kulay brown na cover niyon. Binuksan niya ang notebook nang hindi man lang nag-aabalang lumayo sa cabinet. Naunang tumambad sa kanya ang first page ng notebook. It was personally designed by Sana. May mga dried leaves and flowers na nakadesign doon. Alam niyang ang mga bulaklak na iyon ay kinuha nito sa isang simpleng bulaklak na napilitan niyang ibigay dito noong araw na nanganak ito.

Hindi niya alam kung bakit… pero iyon mismo ang mas nakaapekto sa kanya. Pumasok siya sa loob at nagbakasakaling nag-iwan ito ng kahit ano. At oo, nandoon na naman. Sa ibabaw ng dining table, may isang maliit, eleganteng notebook. Black cover. Soft leather. At sa unang pahina, nakasulat: “Design whatever feels right. Even pain can become art.” —Nathan Huminga nang malalim si Elena at naupo.

Kumento niya sa notebook na inilipag ko sa pushcart na tulak ni Ate Tina. Pastel colors ang notebook ng napili ko. Mas gusto ko kasi ang light colors, hindi masyadong masakit sa mata. Isa-isa kong binuklat ang notebooks na nakuha ko. Pinalitan ko pa ang isa dahil may lukot ang isang page. "Ikaw pumili ng notebook ko. Tinatamad akong mamili," sabi ni Kylo habang inaayos ang pagkakalagay ng notebooks ko sa basket na hawak niya.

Tanging mga katulong at iilang guwardya lang ang tao roon ngayon. Ilalapag na sana niya ang sling bag ni Kina nang dumulas mula rito ang isang notebook. Kulay puti iyon na dinidisenyuhan ng mga rosas na guhit sa gilid. Nakakunot ang noong saglit niya iyong pinagmasdan, lalo na ang nakasulat sa pabalat nito. Diary. Marahil ay iyon ang notebook na tinutukoy ni Alona noon. May pagdadalawang isip na hinawakan niya ang pabalat nito at pinag-iisipan kung bubuklatin niya ba iyon o hindi.

Binuklat naman ni Caspian ang maliit na notebook. “May logo niyo ang unahan ng notebook at pareho naman ng tattoo mo sa dibdib ang nasa likod nito. May malaki mo ring pirma sa bawat successful transaction mo.” Iniharap ni Caspian ang notebook at kahit na maliliit lang ang sulat nito ay malinaw namang nakikita ni Gabrielle ang pirma niya, ang logo at ang tattoo. Sinenyasan naman ni Gabrielle ang tauhan niyang may hawak kay Davina na lumapit na sila kay Caspian.

Walang plano, basta napadaan lang. “Baka gusto mong bumili ng bagong journal. Alam mo na, for your fresh start,” sabi ni Elisa habang pinagmamasdan ko ang mga display. Kinuha ko ang isang simpleng leather-bound notebook. Brown ang kulay at walang print, pero may magnet sa gilid. Simple lang, pero pakiramdam ko ay ako ito plain. May panibagong pahinang handang punuin. “Perfect ‘yan,” ani Elisa, sabay tapik sa balikat ko. “Fresh start talaga.”

Ang maliit na drawer sa gilid ng mesa ni Mamita ay bahagyang nakabukas. Dahan-dahan akong lumapit doon habang nararamdaman kong bumibilis ang tibok ng puso ko. Nang tuluyan kong hilahin ang drawer ay agad kong napansin na may isang bagay na wala sa loob nito. Isang maliit na leather notebook. Ang parehong notebook na ilang beses kong nakita kay Mamita na hawak niya tuwing may pinaplano siyang mahalagang desisyon para sa kumpanya.