Obligations And Contracts Novels & Stories

Wala na nga akong expectations, dinurog pa ‘yung natirang pride ko. “Kung ayaw mo sa akin, bakit ka pumayag?” Hindi ko mapigilang tanungin. Kahit alam kong baka pagsisihan ko. “Because it’s business,” sagot niya agad. “And I keep my promises. Just like you will keep yours.” Ah, so ganun lang. Ako? Promesa lang ng tatay ko. Ako? Kontrata lang. Parang may kumurot sa dibdib ko, pero sinarili ko na lang.

Naiintindihan ko naman ang bawat salita, pero hindi ang nilalaman nito. "How do you understand Law on Obligations and Contracts?" tanong ni Haris. "Ano 'yon?" "Topic niyo 'yan sa BL 1, hindi mo alam?" "That's why I'm asking!" "Shít, Aliyah! Ibig sabihin sa buong second semester niyo talaga ay wala kang naiintindihan?" "Kung alam ko lang, magtatanong pa ba ako?"

bati nito, sabay upo sa tabi niya. Ipinakita ng abogado ang kontrata. Nakasaad doon ang lahat—isang taong kasal, hiwalay ang finances, walang obligasyong emosyonal, may limitasyon sa public appearances, at malinaw ang rules sa pakikisalamuha sa ibang tao. “Sobrang detalyado,” bulong ni Seraphina. “Ayaw ko ng gulo,” sagot ni Alexander. “Clarity protects both of us.”

Hindi niya kailangan na magbayad ng utang na loob sa ama na kahit kailan ay hindi nagpaka-ama sa kanya. "Wag mong kakalimutan na obligasyon mo si Olivia dahil siya ay asawa mo! Hindi mo pwedeng i-asa palagi sa ibang tao ang dapat ay trabaho mo! Limang taon na, Alexander... limang taon ka ng nagkakaganyan! Gusto mo bang ipaalala pa namin sayo ang obligasyon mo sa kanya?!"

“Alam kong marami kang iniisip. Alam kong hindi madaling magising sa umaga na parang biglang nagbago ang mundo mo.” Tumango ako. Totoo iyon. “Pero gusto kong maging malinaw,” patuloy niya. “Kung itutuloy natin ‘to—kung anuman ang ‘to’—ayokong base lang sa kontrata. Ayokong base lang sa obligasyon.” Huminga ako nang malalim. “Eh paano kung hindi pa ako sigurado?” tanong ko, halos pabulong. “Paano kung natatakot ako na baka nadadala lang ako ng sitwasyon? Ng lahat ng nangyayari?”

At sa mga sandaling iyon, malinaw na ang laro ay nagsimula na isang laro ng kapangyarihan, ng misteryo, at ng mapanganib na pagkakataon na hindi ko pa lubos na nauunawaan. Binasa ko muna ang nakasaad doon para sigurado ako. Mahirap na baka mamatay na lang bigla ang matanda tapos wala akong makuhang kayaman dito siguradong lugi ako. Ang mga salita sa kontrata ay pormal, puno ng legal na termino na halos hindi ko maintindihan sa unang basa. Pero isang linya ang agad na humatak sa aking atensyon: “Ang ikakasal na partido ay may buong karapatan at obligasyon sa lahat ng ari-arian, yaman, at negosyo ng pamilya Ortiz matapos ang kasal.”

“Nakapirma na ako at may thumbmark na. Hindi pa ba sapat iyan?” Hindi niya sinuring mabuti ang laman ng kontrata, pero alam niyang malaya pa rin naman siya sa maraming bagay. Walang mga restriksyon tungkol sa pagsubaybay sa kinaroroonan nito o pagbubunyag ng kanilang relasyon, siguro ay itinuturing na itong mga pangunahing obligasyon sa pagitan ng magkarelasyon. Hindi na kailangan pang isulat.

Lutang. Hawak niya ang kontratang may pirma ko—ang kontrata na magdidikta ng takbo ng buhay ko.

"Sa ngayun wala pa iyon sa isip ko Gabriel saka ko na siguro iisipin iyon" "Anong plano mo sa magiging anak mo?" "Wala pa sa ngayun, at saka yun din ang inaalala ko kung paano ko bubuhayin ko ang anak, dahil wala naman akong trabaho" "Ican help, no matter what, i can provide everything you want for the sake of babies" "Hindi niyo mo ako obligasyon huwag mong akuin ang obligasyon ng iba, responsibilidad ko ito kaya ako dapat ang gumagawa ng paraan para sa amin ng mga anak ko"

Agad na huminahon ang boses ng aking ina at hinagis sa akin ang isang folder. Pagbukas ko ay bumungad sa akin ang isang kontrata. At first, gulong-gulo ako at hindi ito maintindihan ngunit nang mabasa ang pangalan ng isang lalaki na halos bukang bibig ko araw-araw ay napakurap ako ng ilang beses. “Yes, you are getting married to the most wealthiest man in the Philippines!” May sarkastikong sambit ng aking ina.