Obligations And Contracts Novels & Stories

“Two hundred million? Are you insane?” “Approximately,” pormal na pag-uulit ng aking abogado, na hindi man lang natinag ng emosyon ng dalawa. “Hindi ito arbitrary figure. Nakalakip dito ang itemized schedule of obligations, existing brand endorsement commitments, production commitments, campaign deliverables, financial advances, at ang natitirang contractual exposure attributable to your premature withdrawal.” Tahimik ang buong silid. Walang sinuman sa panig ni Bernadette ang makapagsalita habang binubuksan ng abogado ko ang supporting schedules.

Napa awang naman ang kanyang labi mula ng marinig nya ang sinabi ko. "Contract? Ano ano naman nandun ?.. baka ano yan ha." Nanlalaking matang sabi nya. " Oh dear. That contract contains the rules and regulations about our set up!. With that contract also, dun nakalagay yung mga dapat at di dapat natin gawin."nakangiting banggit ko. "Oh. Ano tingin mo saken papatulan kita?.. di ako cheap!! Ewe" maarteng sabi pa nito.

Napatingin ako sa kanya at agad ko na lang sinunod ang sinabi niya at dahil awkward ang nangyayari sa amin ngayon ay kinuha ko na lang ang tablet at tiningnan ang mga susunod na meeting sa hinaharap pero kagaya ng sinabi nga ni James na inubos nga niya ang lahat ng iyon. Kinuha ko na lang ang phone ko at nakita ko ulit ang kontrata na pinermahan ko kanina. Binasa ko ang buong words na nandodoon at nakikita ko ang isang sentence na naka tense sa akin aa inuupuan ko ngayon. Titira ulit ang contractee sa bahay ng contractor at once matutulog ang contractor ay dapat nasa tabi niya ito palagi with physical touch.

May inihagis itong papel sa kaniya kaya napako rito ang tingin ni Olivia, hindi siya gumalaw dahil hindi naman niya alam kung ano ang dapat na gagawin. "Read it and you have no choice but to agree." Dahan-dahang kinuha niya ang papel at saka ito binuklat. "Contract Baby," mahinang basa ni Olivia sa malaking letra na naka imprinta sa unahang bahagi ng papel.

“We marry legally. Walang pressure, walang obligasyon na higit pa sa papel. You’ll have your own space, your own freedom. I’ll support you until you can stand on your own. Kapalit lang, is your name beside mine—sa legal documents.” Parang huminto ang oras. Isang kontrata. Isang kasunduan. Isang kasal—na walang pagmamahalan. Pero sa kabila ng lahat, ito ang unang beses na may taong humarap sa akin at sinabing: tulungan natin ang isa’t isa. Tumingin ako sa mga papel. Nandoon ang pangalan ko, at katabi nito ang blankong linya para sa pirma.

Nanlamig ako. "Dapat kitang ibalik nang buo pagkatapos ng kontrata. Kaya inaalagaan kita," sabi ni Alexandro. Umusog ako nang isang hakbang. "Inaalagaan mo ako dahil sa obligasyon?" "Dahil sa kontrata." "Kontrata," inulit ko.

“Dapat tulog na ako ngayon.” “I never thought that my brother would propose a contract marriage. But I guess desperate times call for desperate measures. Ayaw niyang biguin si Lola,” sabi ni Olivia. “Nakikita ko nga. Saka kailangan ko rin kasi ng pera kaya pumayag na ako na tulungan siya. Kahit na nakukunsensiya rin ako. Kasi kapag matanda daw ang niloloko mo, doble na karma ang babalik sa `yo.” Bigla ay nakaramdam si Toni ng pag-alala. Ayaw niya ng masamang karma. Pero nakapirma na siya sa kontrata nila.

“During the contract period, Party B shall cooperate with Party A in participating in family gatherings, business activities, etc.” “Bilang konsiderasyon sa obligasyon natin sa kasunduan na ‘to, may mga requirements ako pagdating sa ayos at pananamit mo. Umaasa ako sa kooperasyon mo,” paliwanag nito. “Para naman sa pagpapakasal natin, pwede mong sabihin sa mga tao sa paligid mo o pwede mo ding itago. Depende sa desisyon mo. Ngayong taon, kailangan ko ang kooperasyon mo, kaya kung sakali man na may kailangan ka, makikipagtulungan din ako sayo.”

Since Adze already prepared the contract, we started to study everything that they put there. Well, it is not that we don’t trust them. Pormal na kontrata kasi ito na mayroong kaakibat na responsibilidad at malaking pera kaya naman kailangan pa din na alam namin ang nilalaman nito.

Dapat ba may maramdaman ako? Ang huli naming pagkikita ay yung dinner na ipinatawag ng mga magulang namin— ang gabing sinabi nilang kailangan naming ikasal. May mga dokumentong pinapirmahan sa amin. Mga kasunduan. Mga kondisyon. Para raw makasiguro na tutuparin namin ang obligasyon ng dalawang pamilya. Obligasyon. “Ganun ba,” sagot ko. “Hindi ko rin maalala kung bakit ako naaksidente.”