One Friend Novels & Stories

Nilingon niya at mukhang nagpaalam sa kausap sabay at tayo at lumapit sa akin. “Alam mo ito ‘no?” Natawa lamang siya at umiling-iling ang ulo. “Hmm, eh kasi. Pinakiusapan ako ng mga kaibigan niya. Hindi ko nga alam anong trip nila, eh,” aniya habang nakasimangot. “Nakakatuwa bang lokohin ako?” “Fiona-” I chuckled. “Kidding, still thank you for telling me about this… you are truly my friend.”

Nagkunwari na akong busy sa sarili kong paperworks. 'Sorry, no calling for a friend today, my friend.'

What now? We're both silent for a few moments. Mabuti nalang at maingay ang tawanan at kantahan ng mga kaibigan niya kaya't hindi iyon naging awkward. I sing along languidly with his friends and tried to ignore his presence beside me. "Niel is a pretty nice guy... but most of the time not," panimula niyang hindi ko halos narinig

"Kilala mo siya?" "Yes. Jammie Greece. His high school friend." Friend. A cherished term often used by men when we ask them, 'Who is she?' How wonderful! Wala sa huwisyong naglakad ako palabas ng CR. Narinig ko pang tinawag ako ni Carla pero hindi na ako lumingon pa. Nakasalubong ko rin ang parang aso't-pusa na sina Jane at Wade na hindi matantiya kung ano ba talagang status nila.

saad ko sa kaibigan. I’m close to my friends, pero hirap akong magsabi kapag tungkol sa personal kong pinagdadaanan. Whenever they have a problem, ako ang una nilang nilalapitan. I always offer them help and I’m very much willing to listen to them, to be someone they can lean on. Pero kapag ako na ang may kailangan, kahit alam kong maaasahan sila, hirap pa rin akong maging mahina sa paningin ng iba.

mahabang paliwanag ng ina. “I won’t accept friends nor best friends, Mom,” wika ng batang si Veron habang nakatitig sa larawan ng ina at ng best friend nito. “I’ll never meet a person who is always there for you in times of hardships and poverty. Everyone of them is always at my side when I have everything but leaves me when I have nothing. So, I don’t want to have a friend in life. I can live without them, anyway.”

Her friend has a life in the city. “Guys, this is Amara Stephanie, my bestfriend,” pakilala nito sa kanya nang marating nila ang mesa ng mga kasama nito. Bumati at nagpakilala sa kanya ang mga katrabaho nito habang ang ilan naman ay kinumusta siya dahil kilala niya na ang mga iyon. “Fonzie. Kilala mo pa ako? Nakakatampo naman kung hindi,” ngisi sa kanya ng isang lalaking may suot na specs sa mata.

It was the same person who's requesting to be friends on f******k. Red Nav. Yun ang pangalan ng account. Hindi ko siya kilala at hindi ko rin ugaling mag-accept ng hindi ko kilala kaya pinindot ko na ang delete pero aksidenteng ang confirm button ang napindot ko! Ay gaga lang! Napatakip ako sa bibig ko dahil naging friends na kami ng taong hindi ko naman kilala. Agad na pumunta ako sa profile nito para i-unfriend pero napakunot noo naman ako ng makita ko ang profile nito. Ang picture nito at isang lalaking nakatayo at nakatalikod.

Alam mo naman kung ano ako di'ba? He said sa baritonong boses na may halong galit at poot. Minsan kasi over thinker ako. Alam ko naman mahinhin lang talaga ito pero hindi ito bakla. Hahaha kung anu-ano na naman ang iniisip ko sa best friend ko. Kung may nakakakilala sa kanya nang higit pa sa anong makikita mo the way he moves, it is me. His only best of friend. And he’s long time girlfriend. Hahaha.

I asked her seriously. "Oo naman...anong mali ro'n? Sa tingin ko lahat ng makikilala ko, by face or by names, I consider them as my friend." "Kawawa ka naman pala." "Paano naman ako naging kawawa no'n?" may pagka inosente sa tanong niyang iyon. "Because not everyone you meet is your friend. A friend to all is a friend to none. That's friendly advice from me, an acquaintance...not a friend."