Orie Chef Novels & Stories

Siya si Chef Donovan Reid, isang sikat na pastry innovator mula sa South Africa na kilala sa kakaibang panlasa sa texture at fusion ng kultura sa dessert. Ang pangatlo ay isang lalaking Chinese, kalmado at seryoso. May suot siyang tradisyunal na mandarin-collared suit, itim na makintab, at sa kamay ay may hawak na maliit na tea cup na tila hindi niya binitawan simula nang dumating. Siya si Chef Lin Jianyu, dating executive chef ng isang Michelin 3-star restaurant sa Shanghai, at isa sa pinakarespetadong figure sa culinary world sa Asya.

Iyon ang tanging hiling ng aming CEO. "Alam mo, wala din namang maglalabas ng mga tsismis mula dito kasi napakabait ng CEO natin sa lahat ng kaniyang empleyado. Wala akong masabing masama patungkol sa kaniya," sabi ni Kuya Christian. Siya ang aming Sous Chef at pinakamatanda sa aming crew.

"Ang sarap. Grabe, ang galing siguro ng chef dito, 'no?" "Don't let him hear that." Royce said with a roll of his eyes in annoyance. "Too late I already did." Coreen watched in amazement when the restaurant's staffs' bowed in sync and a man—no, a chef stepped into her sight. The man is tall, as tall as Royce she's guessing. His chef uniform did not hide his muscled body and Coreen's eyes trailed at the line or tattoos in his both arms at malaya niya iyong nakikita dahil sa nakatupi ang manggas nito. The man looks gorgeous and yet he screams trouble and danger. Mas delikado pa kela Royce at Zyke.

Gusto ni Xyriel na palawakin pa ang branch sa Pilipinas. Sa kabila ng kasikatan ng restaurant ay nanatiling sikreto ang pagkatao niya, sometimes she called ‘Mysterious chef’ other name her ‘Magic-Hand Chef’ those people who really admire her talent in cooking. “I'll think about it, Pa, you know that I don't work overload, I make sure that I have time to my little angel.” “It's not a problem, Richard can manage your business on England and Canada. He can also handle the main.”

Sa Yangco Cuisine, Ang mga plato sa harap ko ay nagsilbing pagsubok sa pagiging assistant chef ko, tutok na tutok ang atensyon ko sa pag gawa ng iba’t ibang plate presentation. Doon kilala ang Yangco Cuisine, sa magandang presentasyon na parang galing pa sa Paris. Ang totoo, iisang tao lang ang nanggaling sa Paris France, si Chef Dorian, nagtapos siya ng Culinary Arts sa isang sikat na paaralan sa France. Ang iba sa amin, wala sa kalingkingan niya pero masasabi kong iba-iba naman ang mga istilo sa pagluluto ng bawat Chef. Ang importante ay masarap, nabusog at masaya ang taong kumakain ng mga niluto ng isang Chef. Hinimas ko ang batok dahil bahagyang nangalay iyon sa matagal na pagkakayuko, m

Habang naglalakad papasok ay napansin ni Kuro ang malaking portrait na nakasabit sa foyer ng restaurant. Isang lalaking nakasuot ng charcoal gray suit ang nakangiting nakaharap sa kamera. Sa ibaba nito ay may eleganteng plake. Owned by: Silak De Vera & Camille Laurent Bahagyang natigil ang hakbang ni Kuro. Narinig na niya ang pangalang iyon noon. Silak Villarreal. Isa sa mga pinakabatang restaurateurs at investors sa bansa. Ang fiancé naman nitong si Camille Laurent ang kilalang executive chef na ilang taon ding nagtrabaho sa France bago umuwi ng Pilipinas upang itayo ang Étoile Royale kasama si Silak.

Ang sarap tuloy matulog. Pero, bakit sila lang yata ang customer? Walang ibang tao maliban sa crews na sumalubong at bumati. "Dumating na pala kayo, Dr. Venatici. Tamang-tama, naihanda ko na po ang ingredients ng mga pagkaing ni-request ninyo." Lumabas mula sa main kitchen ang chef. "Madam, ako po si Gary, ang head chef dito. Ikinagagalak ko kayong makilala." Naglahad ito ng palad.

Pagkuwan ay tumuloy na siya sa kaniyang workplace. Gumaan ang trabaho ni Liza pero hindi siya ang tipo na paupo-upo lang sa opisina. May sariling lamesa na siya sa opisina ng kitchen kasama ng manager at ibang opisyales. Katabi niya sa lamesa ang executive chef na si Chef Anjur. Kuwarenta anyos na ito at half-Filipino-Italain. Naglilibot din siya sa kitchen facilities upang tiyaking maayos ang trabaho ng staff. Nagsi-serve pa rin siya ng pagkain at nag-a-assist katulad ng obserbasyon niya sa dating OIC.

Lihim na nagbukas ng studio si Mheilin noong nakaraang taon at kumita ng pitong milyon… pero wala siyang kaalam-alam tungkol dito. Samantala napakagana ng kanyang hapunan sa estate noong gabing iyon. Nakatatlo na dagdag na kanin si Mheilin bago niya nalaman na ang chef pala ay espesyal na kinuha pa mula sa France. Katatapos lang niya sa pangalawang mangkok ng sabaw nang tumawag si Percival. “Hindi ka ba natatakot na tumaba sa dami ng kinain mo ngayong gabi?”

“Op kors. Ganiyan dapat ang buhay ng head chef. Marami na akong alagad sa kusina. Kaya na nila iyon.” Iiling-iling na lang siya. Sarap talaga nitong balatan ng buhay. Pero tila sumasang-ayon sa kaniya ang tadhana dahil natatarantang lumapit ang sous chef sa kanila. Kabadong tinapunan siya nito ng tingin, sanay na siya sa tingin ng mga empleyado roon dahil kinatatakutan talaga siya ng mga ito. May ibinulong ito kay Alexiel na nagpaunot sa noo ng kapatid niya. Gumanti naman ng bulong si Alexiel, mabilis na kumaripas papuntang kusina ang sous chef.