Paano Magtipid Ng Pera นิยาย & เรื่องราว

nakangiting sagot ng tsuper. Agad siyang kumuha ng isang daang dolyar sa kanyang wallet. Hindi pa siya nakakapagpapalit ng pera sa bangko, kaya iyon na muna ang ibinayad niya. "Ito po, Manong," sabay abot ng pera. Nagulat ang driver sa inabot niyang halaga. "Ma'am, masyado pong malaki ito. Wala pa po akong panukli, kayo pa lang ang una kong pasahero," nahihiyang sabi nito.

Over my dead body. Nang makarating kami sa simbahan, Mapapangisi ka na lang kung paano nga kumilos ang pera. Magaling si Grandma… Engrande ang kasal kahit nga maikling panahon lang ang paghahanda nito.

Heaven’s POV Mahigpit ang kapit ko sa sobre ng pera habang naglalakad ako papunta sa cashier. Ramdam ko ang bigat ng bawat hakbang. Alam ko kung saan galing ang perang ito, at alam ko rin na hindi ko na iyon mababago. Ang mahalaga ngayon, makabayad ako. Makapagtapos ako. “Next,” sabi ng babae sa cashier.

puno ng katotohanang saad ni Chad at inosente akong tumango sa kaniya. "Sa panahon kasi ngayon ay kailangan na nating magtipid. Hindi sa naghihirap ako, pero masyadong masakita sa bulsa kapag hindi ang pamilya ko ang binigyan ko ng bakasyon. Isipin mo na lang na sariling pera ang ginamit ko at hindi pera ng kompanya. Special pa rin naman 'yon." saad ko at hindi ito makapaniwalang tumingin sa akin.

Ipinaliwanag ni Sera nang mariin, “Kahit magkakapatid, dapat malinaw ang usapan pagdating sa pera—lalo na kung ikaw, Trina, ay malapit nang makipaghiwalay kay Papa. Nangako ako na ibibigay ko ang halagang hinihingi mo, isang daang libong piso, at hindi ko babawasan kahit piso. Pero gaya ng sinabi mo noon, depositong maituturing ang halagang ito. Kaya mas mainam na ilagay na natin sa kasulatan upang malinaw ang lahat bago pa man dumating ang komplikasyon.”

Ngunit maya-maya lang ay lumabas sa screen ang “Transfer Successful.” Evony let out a deep breath of relief. Ice nodded in satisfaction, while Autumn and Nate watched in amusement. “Try mong mag-transfer ng paunti-unting pera lang hanggang sa makuha mo na ang gusto mong halaga,” paliwanag na Ice. “It will take you hours, but I will give you that time for yourself”

dahil sa panahon ngayun, hindi na daw uso ang magbitbit ng pera. Pero, tinuruan din naman ako nito kung paano kumuha ng pera sa machine. At ang kabilin-bilinan nito sa akin, huwag ko daw kalimutan ang password "Grabe, high tech na din pala ang pagkuha ng pera." ngingiti-ngiti kong wika. Napuyat pa naman ako kagabi kung saan ko itatago ang kalahati ng limang milyon ko. Pwede naman pala dito sa card tapos pupunta lang dito sa machine para kumuha ng pera eh.

Nginitian ko siya. "O siya, hija. Ako ay magluluto na muna ha, maiwan muna kita rito dahil gabi na, mag-aasikaso na ako ng ating pagkain. Sa ngayon, mag-isip isip ka muna, nakabubuti iyan sa iyo, hija. Matapos ay pumasok ka rin kaagad para ika'y makapagpahinga at makakain," sambit ni Aling Perla. Tinanguan ko lang siya at saka siya tumayo, tinapik ang aking balikat at hinagod ang aking likod saka siya nagpatuloy.

Ang tao lang sa tabi ko ay ang batang nagligtas sa akin. Sinabi niya sa akin na ang pangalan niya ay Lucas Peterson at ang ama niya ang nagpangalan sa kanya. Kung willing ako na ampunin siya, papayag siya na baguhin ang kanyang pangalan. Tinapik ko ang ulo niya at umiling-iling habang kumokontra. “Willing kita na ampunin, pero hindi mo kailangan palitan ang pangalan mo. Puwede mo gawin ang kahit na anong gusto mo ng hindi nakikipagkumpormiso, okay?”

Anuman ang kailangan mo—tiyak na may taong pwedeng ibigay ang serbisyo nila sayo para sa tamang presyo. At sa lugar na gaya ng Taifu street, may isang simpleng batas: Cash lang. Handa na ang babae, bago siya pumunta doon, nag-withdraw siya ng limpak-limpak na pera sa bangko para sa transaksyon na ito. Tumango siya. “Dala ko.” Itinaas niya ang dalang travel bag at inilapag iyon sa mesa.