Novel & Cerita Paano Mawala Ang Sakit Ng Ulo

Ayan kasi eh. Nahanginan na yata ang ulo at bigla na lang natulala sa kawalan. Dapat kasi hindi na muna s'ya naligo, kagagaling pa lang n'ya sa sakit. Kaya 'yan tuloy ang kinalabasan.

Naupo ito sa aking harapan sa mesa. “Ang sakit ng ulo ko!” ipinikit ko ang mga mata saka hinawakan ang magkabilang ulo para ipitin ng kamay sinusubukang tanggalin ang sakit ng ulo ko. Nag iinit din ang aking dalawang mata na parang nagluluha na dahil sa antok. “Inom pa more, desurb.” wala akong ginawa kundi irapan lang ang babaeng 'to. Sumimsim ako ng kape para painitin ang tiyan ko, at mawala ang nararamdamang hang-over.

Napaungól siya sa sakit nang malakas siyang ibinagsak sa lapag. Napahawak siya sa ulo— Pakiramdam niya mababasag ang ulo niya sa sobrang sakit. Umayos siya ng upo habang nakahawak sa ulo— Napaatras siya nang makitang nakatutok na sa kanya ang baril nito. Mukhang mali na kinagat niya ito. Dapat pala ay naghintay siya—

Inikot niya ang paningin at napagtantong nasa kwarto na nga niya siya. "Oh shocks!" biglang bangon siya ngunit napahinto rin. "Awww! Ulo ko!" bigla siya nakaramdam ng sakit ng ulo at hilo kung kaya't napahiga siyang muli. Nakasapo ang dalawang kamay niya sa ulo niya na parang mabibiyak sa sakit. "Hangover yan, huwag ka muna masyadong kumilos."

Ito ang pinakamasamang sakit ng ulo na naranasan niya, at halos iparamdam nito sa kanya na siya ay nasa bingit ng kamatayan. Ang buong proseso ng sakit ng ulo ay tumagal ng mahabang panahon. Naabot ni Esteban ang gilid ng pagbagsak sa isang punto at pilit na pinalo ang kanyang ulo, umaasang matigil ang sakit. Ngunit ang ganitong uri ng sakit mula sa loob palabas ay hindi maaabala ng labas ng mundo. Hanggang sa tuluyang nahimatay si Esteban ay napahiga siya sa lupa nang hindi gumagalaw.

“Okay po, oras na maging okay na ang pakiramdam mo ay lalabas din po agad ako.’ Habang pinapakain ko ang sarili ko ng sopas, napapaisip ako. Nakakagaan nga siya ng pakiramdam. Mainit, malasa, at parang humahagod sa lalamunan ko pababa. Unti-unti ring bumababa ang sakit ng ulo ko. Pagkatapos kong uminom ng kape at gamot, napahiga ako saglit at napabuntong-hininga.

Nginitian ko na lang ito at dumiretso na ako sa aking silid. Eksaktong pagkapasok ko sa loob ng aking silid ay siya naman'g biglaang pagsikdo ng aking sentido. Pakiwari ko ay mabibiyak na naman ang aking ulo dahil sa sakit nito. Bawal rin naman akong uminom ng gamot kaya't napaupo na lamang ako sa kama at marahan kong hinilot ang aking sentido. Marahil ay sa sobrang init na naman 'yon kanina kaya bigla na naman'g sumakit ang aking ulo. Ilang minuto rin bago humupa ang sakit na iyon. At nang maging okay na ang pakiramdam ko ay saka lamang ako natulog.

Alas singko ng umaga nang magising ako dahil sa matinding sakit ng ulo. Nanginig ang buong katawan ko. Pumikit ako ng mariin. Anong nangyayari? Dahil ba ito sa pagod? Sa stress? Sinapo ko ang ulo ko nang maramdamang tila binibiyak ito. Hinablot ko ang isang unan at dumapa sa kama. I covered my head with it.

Yumuko ako sa dalawa kong palad at doon nagpakawala ng hikbi. Ilang taon akong nakatulog? At ano ba talaga ang nangyari?... Napa-irit ako sa sakit. "Ackkhh!" ang sakit. Ibinaling ko sa kanan, kaliwa ang ulo ko. Hindi ko alam kung saan ang masakit. Naiiyak na ko sa sobrang sakit ng ulo. Parang may kuryenteng pumipitik sa ugat ng ulo ko. Ang sakit-sakit!

ELLIAH's POV Pag gising ko ay naramdaman ko agad ang pag sakit ng ulo ko. Medyo naparami ang nainom ko kagabi. Wala akong matandaan sa nangyari, hindi ko rin alam kung paano ako nakauwi. Pagbangon ko ay nakita kong may paa sa tabi ng paa ko kaya napasigaw ako ng malakas. Waaaaaaaaaaaaaaaaaahhh!!!!!!!!!