Padre Damaso Maria Clara Novels & Stories

tanong ni Dante habang naglalakad kami patungo sa elevator. "Oo, Boss. Nasa conference room na lahat, pati 'yung kape at pastries na request mo." Pagbukas ng pinto ng conference room, isang babaeng nasa late 30s ang tumayo mula sa kanyang upuan at ngumiti sa amin. "Good morning, Mr. and Mrs. Moretti. I’m Clara Valdez galing sa Lingap Kalinga Foundation. It’s an honor to finally meet you in person."

Bago pa man ibuka ni Amarra ang kanyang bibig upang magtanong kay Marites, agad na niyang sinagot ang nasa isipan ni Amarra. “Siya ang kaisa-isang anak ni Doña Consuelo,” bulong ni Marites na nasa tabi. “Siya si Senyorito Claudio Benedicto Arguelles. Mag-ingat ka dyan, Amarra. Huwag kang mahuhulog sa kagwapuhan, kakisigan at sa mapaglarong mata ng binata. Sige ka. Kung ayaw mong burahin ka ni Doña Consuelo ng isang iglap.”

“Then, just my bodyguards. Kahit sila na lang isama mo. Para lang hindi ako mag-aalala sa ‘yo.” Humugot nang malalim na buntong-hininga si Claire. Hindi maganda ang mood niya dahil sa ibinalita sa kanya ni Damon pero kailangan niya iyong lunukin gaano man iyon kasakit. Isa pa, ang pag-alis niya ngayon ay labis niyang ipinag-aalala dahil walang kasama ang kanyang ina. Sa walang tigil na pagbabanta ni Mr. Perie, ay nag-aalala siya para sa kanyang ina. Kung hindi lang niya kailangang pumunta sa MALI (Museo de Arte de Lima) ay hindi siya pupunta. Pero ang orihinal na painting ni Teofilo Castillo, ang Funeral of St. Rose, na pinapagawa ng ama ni Damon ay sa MALI lamang makikita. At para makuha ni

Hinapit nito ang bewang ng asawa at may ibinulong sa tainga nito. “Gano’n ba? Nasa Batangas lang si Claire. You can go there and chase her if you can. But I tell you, Mr. Altamirano. The moment you hurt her again, I swear ako ang makakalaban mo. She has gone a lot already, please don’t hurt her again. She’s our precious Claire. We all want what’s best for her. You have a lifetime to prove that, don’t waste your chance. Alam kong mahal ka ng anak ko, I can see it her eyes. I already have hints before, but I chose to keep it to myself.” Mahabang pahayag ng mama ni Claire.

“Pabebe ka pa ‘e for sure naman nag-enjoy kang kayakap ako!” Arrgghh! Sh*t ka! Tabitha! Isa kang kahihiyan sa kampo ni Maria Clara! “W-What?” “What?” I mimicked him. “Huwag nga ako pogito! Pasalamat ka nga dahil diyosa ng Barangay Datung Ermita ang kayakap mo kagabi. Alam mo bang mahaba ang pila maligawan lang ang isang katulad ko?” puno ng pagmamalaking pahayag ko.

pag-amin niya. Bagama't bumakas ang gulat sa mukha ni Dr. Dominguez, nanatili pa rin itong kalmado. At sa mga mata nito, kita niya ang simpatya nito. “‘Wag kang mag-alala, Nimfa. Wala akong balak na sabihin ‘yan sa kanila. Naintindihan ko na. Pero bukod diyan, may isa pa akong gustong sabihin sa ‘yo. Claire is pregnant too, and Marcus is the father.”

"Naku at nag-abala ka pa. Presensya mo ay sapat na pagka't natutuwa akong makita ka iho. Mabuti at napadalaw ka. Kumusta ang iyong mama't papa? Hindi na kami nakakadalaw ng Villa dahil abala rin kami ni Ramon." “Maayos naman po sila. Ang mama lately ay nawiwili po sa kanyang mga halamang gumamela. Ang papa naman ay abala rin sa iba pa niyang mga negosyo " magiliw na tugon ni Clark. "Kayo po kumusta?" baliktanong ng binata. “Mabuti naman iho. Pumasok tayo sa loob. Tamang-tama gumawa ako ng baked mostaccioli na paborito niyong magkaibigan."ang sabik na wika rito ni Clara.

depensa ni Jaqui. “Opo nga,” giit niya nang tingnan siya ng mag-ina na animo’y hindi totoo ang sinasabi nya. “Saka, s-sino nga ulit iyon? Amigo? Sino ba iyon? Artista ba iyon?” Kinuha ni Clara ang cellphone nito at may tinipa doon. “Hindi siya artista, konsehal siya sa Poblacion. At siya lang naman ang nagiisang anak ni Amanda Imperial at Senator Abuel.”

ani Mayora, ang lider sa selda na kinaroonan ni Claire. Kasalukuyan nilang nililinis ang mess hall kung saan kumukuha ng pagkain ang lahat ng bilanggo. Subalit gaya ng mga nakaraang araw, hindi mapigilan ni Claire ang sarili na dumungaw sa bintana, umaasang may makita siyang kakilala upang makapagtanong kung kumusta na ang kanyang anak na si Clark. Last she heard was that her son was in a coma dahil sa tinamo nitong tama ng bala sa tiyan nang magkaroon ng engkwentro sa abandonadong bahay. Mula noon, wala na siyang balita pa sa anak.

Masiglang tanong ng matanda. "Mabuti naman po Nanay, siya nga pala ito po pala si Rosalie Buen-Lagasca my mother and this is Dexler Smith Lagasca my father." Nakagat ko ang labi ko dahil sa hiya kasi nakalimutan kong ipakilala ang mga magulang ni Roberto. "Nagagalak po kaming makilala kayo Mother Superior." Ani no Mommy Rosalie at nagmano silang mag-asawa sa pinuno ng Hospicio.