Padre Damaso Maria Clara Mga Nobela at Kwento

"Nalalapit na araw ng aking paglisan. Ikaw sana ang gusto kong maging susunod na hahawak ng susi. Sa iyo ko ipagkakaloob ang katungkulan." "Aling susi ang tinutukoy mo, Padre Jose?" Naguguluhan si Padre Mauricio. Magta-tatlong taon na silang magkasama sa simbahan ng Villapureza pero ni isang banggit man lang tungkol sa kahit anong posisyon sa simbahan, wala sa kanyang sinasabi si Padre Jose Epifañia. Mabait ang pakitungo sa kanya ng Kastila pero may pakiwari si Padre Mauricio na hangga't maari gustong solohin ni Padre Jose Epifañia ang pangangasiwa sa simbahan at mga gawain sa parokya. Alalay lang ang tingin nito sa katulad niyang Pilipino at walang halong banyaga ang dugo.

ang siyang tanong nitong padre sa kanya. "Opo, ako nga po, padre." "Ang pangalan ko ay Jose Mariano Tanedo. Ako ang padre ng isang capella sa Barrio Umag. Napag-alaman kong isa kang doktor, ginoo, tama po ba ako?" ani ng matandang padre na nagpakilalang si Padre Mariano. Dama sa tinig ng padre ang pangangailangang tulong nito. "Tama po ang inyong sabi, padre," tugon naman ni Julian.

“Sana, Linda… sana hindi ako nagkakamali. Kung siya nga talaga ang anak ko, babawiin ko ang lahat ng taon na nawala sa amin.” Kinabukasan, pumasok sila sa isang simpleng silid sa bahay-ampunan. Nakatayo sa harap nila ang isang madre na may bitbit na lumang album ng mga larawan. Isa-isang ipinakita ng madre ang mga litratong nakuha mula sa mga dokumentong itinago sa mahigit dalawampung taon. “Ang pangalan po niya noon ay Maria Lagdameo. Ito po ang larawan niya noong siya ay limang taong gulang,” sabi ng madre habang iniabot ang larawan kay Rosemarie.

"Lolo iyan ni Claudia, hindi ba?" "Na lolo mo rin," pananapos ni Addi sa kaniyang tanong. "He is the late Don Honoracio Inocencio Monroe: the father of the fifth-generation of coven. Sa madaling salita ay siya ang lider at ama ng mga bampira noong kasagsagan ng kaniyang panahon. He was a great leader back then. Kind, thoughtful, generous; respectable. He seem to grow flowers everywhere he goes. He's friends with everyone, be it an animal or a human; gano'n din sa mga pinuno ng iba't ibang lahi."

Turo ng kaniyang ama, ano man ang marating sa buhay manatiling nakaapak sa lupa. "O, siya bahala ka." pagpapatianod ng kaibigan. Sabay silang napalingon sa pagdating ng kaniyang husband to be. Si William Cervantes, na mas kilala sa pangalang "Liam". "Heto na pala ang Crisostomo Ibarra ng buhay mo, Maria Clara."

“Maraming salamat, Clara. Hindi namin hinihiling na itago mo ito nang habambuhay hangga’t hindi pa siya handa, iyon lang ang aming hiling. Darating din ang tamang panahon para sa lahat, at sana ay nariyan ka pa rin sa kanyang piling kapag dumating iyon.kung aalis ito sa piling namin dahil naalala na niya lahat wala kaming magagawa iha ..hindi namin iyon ipagkakait kay Damien '' may luhang pumatak sa kamay ni Gloria galing sa kanyang mga mata . Luha ng takot at pangamba na baka balang araw mawalang parang bula si Damien sa kanila . “Nandito lang po ako,” tapat na sagot ni Clara. “Handa po akong maghintay at mag-ingat para sa kanya. Mahalaga po siya sa akin, at hindi ko po siya sasaktan.” Nang

Sobrang ganda nito. “Ang galing ninyo, Ivy, Dasha at Elco, super ganda ng karo ni Santa Maria Magdalena ko,” sabi ni Madam Maria habang pini-picture-an ang karo niya. “Siyempre po, binubuhos namin ang lahat ng powers namin para mapaganda ito ng husto taon-taon,” sagot ni Ivy sa kaniya.

Gusto niyang makausap sina Damien at Seraphina para sabihin ang kanyang pasasalamat. “Maraming salamat sa inyo,” sabi ni Don Rafael sa telepono. “Bumasa ako ng libro ni Clara tungkol sa inyong bayan at sa lahat ng inyong nagawa. Naiintindihan ko na ngayon kung bakit hindi ka sumunod sa akin noon, Damien. Ginawa mo ang tama para sa iyong pamilya at sa mga tao. Patawarin mo ako sa lahat ng kasalanan ko sa inyo.”

Masungit na tanong ni Detective Andres. Lahat kami ay nilingon si Clara na namumula ang pisngi. Ngumiti ito ng malapad saka humakbang palapit sa'kin. Lumayo ako sa kaniya at muling tiningnan ang baliw na lalaki. Naabutan ko itong nakatingin sa'kin at wala akong nakikitang ano mang emosyon sa mga mata niya. "I'm Clara Juarez, daughter of General Federico Juarez," dinig kong pakilala ni Calara sa sarili niya.

Ang ikalawa namang si ginoong Andres Pablo ay mas kilala bilang Hukom Fetalino ay sinasabing matapobre at hindi makatarungan ngunit dahil sa koneksiyon siya pa rin ang punong hukom dito sa San Pascual. Si ginoong Alonzo Paulo naman ang ikatlo at sa pambiharang rason, siya ay naiiba sa kanila. Siya ang kabaliktaran ng kaniyang pamilya dahil mabait, masunurin at mapagkatiwalaan siya at higit sa lahat siya ay maginoong maginoo. Isa siyang mahusay na pintor at isa na sa kaniyang pininta ay ang tanyag niyang obra na pinangalanang 'La Dama'.