روايات وقصص ضمن Pagkabagok Ng Ulo

“Oh my God!” Naluluhang hinaplos ko ang kanyang ulo. Wala pa siyang malay at may tama siya sa balikat dahil duguan ito.

Dumugo ang ulo ko na naging dahilan ng bahagya kong pagkahilo. Kung ordinaryong tao lang siguro ay baka sumabog na ang ulo dahil sa lakas ng paghambalos niya. Kung hindi ko lang sinubsob ang sarili ko rati sa matinding training ay baka hindi ko kinaya ang ginawa niya.

Tumatama kasi ang sinag ng araw kaya napilitan siyang magdilat ng mga mata. Masakit. Sobrang sakit ng lahat ng bahagi ng katawan niya na parang binugbog siya buong gabi. Pagdilat pa lang ng mga mata niya, ramdam niya na agad iyong bigat sa ulo niya, parang may nakabibinging tunog sa tainga niya. Ngunit ang mas nagpapasakit pa ng ulo niya ay hindi niya matandaan kung ano ba ang nangyari.

She stunned. Maging ang paglaki ng ulo ay ramdam ng dalaga. Hindi nito maitago sa mukha ang labis na pagkabigla at di matawarang kahihiyan para sa kaharap. Tuluyang tinakasan ng kulay ang mukha nito.

Aniya bago ko marinig ang pagsara mg pintuan Ang totoo ay gutom na gutom na ako, nanginginig ang aking katawan at mukhang mas lumala pa ang lagnat ko,mas dumoble ang sakit sa aking ulo Lalo na dahil sa walang tigil na pag iyak ko kanina

Tulad na lamang ng pagkakataong ito. Kasalukuyang malakas ang paghinga na nagmumula sa ilalim ng kumot na itinakip sa buong katawan ng mamalya. Ang hagulgol ng aso ay para bang tinig ng paghihingalo kaya puno kami ng pag-aalala sa kondisyon ni Kuya Bobby. Ang tsansa niyang maging ligtas ay nasa peligro pa. Umangat ng kaunti ang tela. Bumitaw ito sa pagkakakapit mula sa katawan ng mamalya. Waring nakalutang ang tela base sa aming nakikita.

Hindi ba magiging maayos kung mayroon lamang silang mapayapang pagkain? Masyado na silang nasanay sa pagiging mayabang, at ang kanilang init ng ulo ay magdudulot sa kanila ng gulo sa madaling panahon! Ngayon, sa wakas ay nasangkot na sila sa gulo! Kung sumuko sila, matatapos na ang buhay nila. Pero kung hindi sila sumuko, mas lalo silang mapapahamak.

Napahawak pa ito sa tiyan at para bang maiiyak na sa hindi maipaliwanag na inis na nadarama. Napadaing siya nang makaahon siya mula sa pagkakahiga sa sahig. Masakit ang likod niya at ang ulo niya. Nabagok kasi siya nang malakas kaya ay hindi siya magsisisi kung magkakaroon ng bukol sa parteng likod ng kaniyang ulo.

“Basta, apo, ha?! Huwag kang magpapakapagod doon. Magpahinga ka rin. Huwag mong aabusuhin ang sarili mo.” “Pangako po, lola! Hindi po ako magiging sakit sa ulo. Magpapakabait po ako doon. Huwag po kayong mag-alala sa akin.”

I cried myself to sleep last night and woke up with my sore body. Hindi ko maiangat ang ulo dahil sa sobrang sakit ng aking likod, leeg, at balikat. Paano ba naman kasi at nakatulog akong nakaupo kagabi at ang aking ulo ay nakapatong lamang sa aking tuhod. Iyon sigurado ang dahilan kaya’t ganito na lang kasakit ang katawan ko.