Pagkabagok Ng Ulo 소설 & 이야기

NAPAHAWAK si Kath sa kanyang ulo nang magising siya. Parang umiikot ang kanyang paligid kapag iminumulat niya ang kanyang mga mata kaya sa halip na magmulat ng mga mata ay pumikit na lang siya. Inaalala kung bakit sumasakit ang ulo niya ng ganun.

Pero namatay na ang dalaga! Napahawak sa ulo ang lalake, eto na naman ang kakaibang sakit sa ulo niysa. Sobrang pag-iisip ng mga nagyayari ay gulong-gulo na ang utak niya, hindi na niya alam ano at alin pa baa ng totoo sa mga nangyayari.

Kaya nang matapos ay kapwa kami parang mga lantang gulay na nakatulog sa kama. Nagising na lamang ako nang makaramdam ng pananakit ng aking ulo. Dahan dahan akong bumangon habang hilot ang aking sintido. Shit! Marahil ay epekto na ito ng napakaraming alak na nainom ko kagabi Pero bigla kong naramdaman na hindi lang ang ulo ko ang nananakit kundi maging ang aking katawan at pinakamalala ay ang aking pagkababae na parang nabutas at kay hapdi.

Nagising ako na masakit ang ulo dahil sa tigas ng unan ko! Sumiksik na lang ako roon habang mariing nakapikit pero ang tigas talaga nito. Saglit akong napahawak sa ulo ko habang nakapikit pa rin at inaantok. Pero dahil sa bango ng naamoy ko ay tila unti-unting nawawala ‘yon kaya mas sumiksik pa ako roon.

Bagets na bagets ito tingnan habang may suot na cap sa ulo. Huminga siya ng malalim. Nag-unahan na naman sa pagtibok ang kaniyang puso kaya kailangan niyang pakalmahin ito at baka hindi niya mapigilan ang sariling salubungin ito ng yakap at halik.

Nagising cya ng maaga...actually hindi naman cya nakatulog. Buong gabi cyang gising kakaisip kung paano ang gagawin, masakit na ang ulo nya. Tumayo cya mula sa kama at pumasok ng banyo, maliligo muna cya para kahit papaano ay mabawasan ang sakit ng ulo nya. Habang naliligo ay naisip nya na naman si Philip. Kung pwede lang na ipaligo ang problema nya, kahit pa isang araw cyang magbababad sa banyo ay gagawin nya.

Natigil lamang nang humampas ang likod ko sa isang malaki at matigas na bagay. Kinagat ko ang aking labi upang mapigilan ang pag-ungol dahil sa sakit na dulot nang nangyari. Napahawak ako sa aking ulo. Ang aking kamay ay may bahid ng dugo. Nararamdaman ko rin ang pag agos nito mula sa ulo ko papunta sa noo.

Aking hinawakan ang noo ko dahil sobrang sakit ng pagkakapitik niya sa ‘kin. Makaraan pa ang ilang minuto, siya ay naglaho ng parang bula, kasabay nito ang pananakit ng aking ulo na naging dahilan upang ako ay mapapikit.

Tulad na lamang ng pagkakataong ito. Kasalukuyang malakas ang paghinga na nagmumula sa ilalim ng kumot na itinakip sa buong katawan ng mamalya. Ang hagulgol ng aso ay para bang tinig ng paghihingalo kaya puno kami ng pag-aalala sa kondisyon ni Kuya Bobby. Ang tsansa niyang maging ligtas ay nasa peligro pa. Umangat ng kaunti ang tela. Bumitaw ito sa pagkakakapit mula sa katawan ng mamalya. Waring nakalutang ang tela base sa aming nakikita.

Hindi ba magiging maayos kung mayroon lamang silang mapayapang pagkain? Masyado na silang nasanay sa pagiging mayabang, at ang kanilang init ng ulo ay magdudulot sa kanila ng gulo sa madaling panahon! Ngayon, sa wakas ay nasangkot na sila sa gulo! Kung sumuko sila, matatapos na ang buhay nila. Pero kung hindi sila sumuko, mas lalo silang mapapahamak.