Pagkabagok Ng Ulo Novels & Stories

Hindi naman siguro siya nilalagnat dahil nakainom na siya ng gamot pero bakit masakit pa rin ang kaniyang ulo? Ilang segundo siyang nakaupo bago nagdesisyon na pumunta ng banyo para maligo. Baka kulang lang ng cold shower ito. Tama, baka kailangan lang niyang ibabad ang sarili sa ilalim ng rumaragasang tubig at baka sakali dito, mawawala ang sakit ng kaniyang ulo.

Aking hinawakan ang noo ko dahil sobrang sakit ng pagkakapitik niya sa ‘kin. Makaraan pa ang ilang minuto, siya ay naglaho ng parang bula, kasabay nito ang pananakit ng aking ulo na naging dahilan upang ako ay mapapikit.

KASALUKUYANG nagpapahinga si Mirko dahil sumasakit ang ulo niya kanina, mabuti na lamang at may gamot siya na pain reliever. Madalas ang pananakit ng ulo niya dahil meron siyang matinding memory loss. ‘Nung araw na magkaroon ng gulo sa Cole Club at madamay siya sa gulong iyon, nagkaroon ng matinding damage ang ulo niya at halos isang taon siya sa US upang doon magpagaling.

“Ughhh, ang ingay…” Inis niyang sabi saka lalo pang ibinaon ang ulo sa unan, pilit niya ring tinakpan ang tenga sa pag babaka sakaling sa pamamagitan niyon ay mabawasan kahit paano ang ingay ng mga katok.

sabi ko bago ko siya tinalikuran. Akma ko nang ihahakbang ang aking paa para sana umalis nang isang matinding sakit sa ulo ang naramdaman ko. Para bang binibiyak ang ulo ko. Nasusuka ako na hindi ko maintindihan. Marahil ay dahil iyon sa sobrang pagod, gutom at pagkababad ko sa ulanan. Pinilit kong lumakad palayo pero parang nakasemento yata ang mga paa ko. Nahihirapan akong ihakbang ang mga iyon. Nanlalabo na ang paningin ko.

Sa magkabilang gilid ng ulo nito ay may tig-isa pang ulo na nakadikit. Nanlilisik ang mga mata ng asong may tatlong ulo. Pulang-pula rin ang mga ito na mas matingkad pa sa dugo ang kulay. Ang mga pangil nila, kayang sumugat at makapatay kahit sa pamamagitan lang ng pagdampi. Panay din ang tulo ng laway ng impakto mula sa pinakailalim na dako ng impyerno. Sa bawat patak, umuusok ang sahig dahil ang laway na iyon ay mas mabagsik pa sa asido. Tila takam na takam na itong pawiin ang pagka-uhaw.

Ang sakit ng buong katawan ko at ulo. “ A-Ahh..” mahinang d***g ko, nang biglang kumirot ang ulo ko. Kaya agad akong napasapo sa may gilid ng ulo ko. Kumunot ang mga kilay ko, hindi dahil sa parang may kung anong likido ang na tuyo sa noo ko at ulo. Kundi, ang malamig at medyo mabigat na bagay sa mga braso ko. Teka...

Napa-arko ang likod ko. Ang sakit ng aking ulo dahil sa alak ay tuluyan nang naglaho, pinalitan ng isang matinding boltahe ng sarap sa ibabang bahagi ng aking katawan. Ginalaw niya ang kaniyang daliri pabalik-balik, mabilis, at walang awa. Bawat pag-ulos ng mga daliri niya ay nagpapawala sa akin sa sarili.

Nagulat ako dahil basta na lang itong tumayo sa aking mukha! Pulang-pula ang malaking ulo nito, para itong manumuklaw anumang oras. Napalunok ako at pinagmasdan pang lalo ito. Parang ulo ng mushroom ang ulo nito, may biyak sa gitna at may maputing malapot. Ang katawan ay kasing laki nga ng Pringles can, ang kaibahan lang dito sa latang iyon ay may nagngangalit na mga ugat na para bang baging.

NAKITA NI RAINE ang mga butil ng ulan na pumapatak sa ulo nito. Bumagal sa kanya ang lahat. Maging ang pagpatak ng tubig sa likod nito ay iba ang epekto sa kanya. Nang mapansin niyang kamuntik ng tumama ang bagpack sa ulo nito ay nagising siya sa katotohanan. Napailing siya. Tinignan niya ito. "Ayaw mo talagang magtakip?" pagsegunda pa niya nang hindi ito sumagot sa una niyang tanong. "Paano kung magkasakit ka?"