روايات وقصص ضمن Pagmamahal Sa Sarili Tula

'' Kahit hindi ko siya nakikita ay batid kong gigil na gigil siya saakin. Nang mga sandaling iyon ay nanginginig na ang buo kong kalamnan dahil sa sakit na kasalukuyan kong nararamdaman. Ang sakit pa lang marinig mula sa taong mahal mo ang gano'ng klaseng kataga. Mas gusto ko na lang din na itarak ang kutsilyo sa aking dibdib kaysa naman ganito na halos madurog ang puso ko sa kanyang paratang. Patuloy akong nanghihina. Ang aking mga tuhod ay nangangatog pa rin hanggang sa unti-unti na akong mapasalampak sa sahig.

Maybe it was my hormones that pushes me to feel it. Ngunit mas madalas kong makita ang aking sarili na umiiyak sa ilalim ng gabi. Ang pangungulila ko sa kanya ay animo'y unti-unti akong nilulunod sa lumbay na aking nararamdaman. Kasabay no'n ang pagpasok ng mga alaala kong kasama siya hanggang sa puntong tinalikuran ko siya at piniling lumayo ng hindi niya nalalaman.

“Pangalawa, love and value yourself first. May mga taong ang pagpapahalaga sa sarili ay sa panlabas lang pero walang totoong dangal sa kalooban. You are God’s greatest creation so act like a royalty because your dad in heaven is the real King. Hindi ibig sabihin nito na magiging mayabang ka, pero hindi ka rin papayag na tratuhing mababa o mumurahin ng iba.” May struggles si Tala sa sinabing ito ng ina, madalas kasi ay marami siyang insecurities lalo na sa kulay niya. Mapuputi ang mga katutubong Mezati pero kulay tribo Eskaya ang balat niya. Ngayon naiintindihan niya na ang tunay na ganda niya ay manggagaling sa kanyang kalooban at hindi panlabas lang.

Ano bang ginawa ko para gawin sa'kin 'to! Marahan akong tumayo mula sa pagkakadapa ng mapatid ako ng sarili kong mga paa. Napadaing pa ako sa kirot na naramdaman ko sa tuhod ko. At kung 'di ko lang mahal ang sarili ko at ayos lang sa akin ang mapahiya, baka umiyak na ako sa sunod-sunod na kamalasan ko.

kahit isang pagkakamali hindi mo na makikita ang nagawa mong tama' pero iba ako Kahit kailan hindi ako gumawa ng tama,makasarili ako pero bakit sa akin lahat ang parusa? Gusto ko lang namn mahalin ang sarili ko.. sa paraang hindi nagawa ng magulang ko mali ba ako? Am i wrong?

Dahil sa mundo at panahon na ito ay naging isa na lamang siyang magandang ala-ala para sakaniya. Alam mo ba, ngayon ko lang napagtanto na kahit saan pala ako mapunta ay marami pa ring nagmamahal sakin. Mga taong tulad nila na nag-alala para sakin. Na gusto akong maging masaya. Masaya naman ako para dun. Pero alam mo ba kung anong problema? Kahit ilang tao pa siguro ang magmahal sakin.. Hindi nila mahihigitan yung pagmamahal na binigay mo.. at sa huli ikaw pa rin ang hahanapin hanapin ko.

Baka gano'n nga talaga ang pagmamahal. Magulo. Makalat. Makasalanan. At nakakaadik. Hindi ko alam kung bakit mas mahirap umamin sa pamilya kaysa sa sarili. Siguro dahil mas madaling lokohin ang sariling puso kaysa harapin ang mga taong kabisado kung paano ito tumibok.

Sabi ko sa sarili ko. Hindi ko na alam kung anong gagawin ko hindi ko alam kung may kulang ba sakin may mali ba sakin kung deserve ko ba talagang mahalin. Pagod na pagod na ako sa lahat parang unti unti ng nawawala sakin ang lahat parang unti unti nang nawawalan ako ng pag asang maging masaya.

sagot ko habang isinusuot n'ya 'to sa'kin. "Ang prisensya n'ya ay hindi mo na kailangang hanapin pa sa ibang bagay o sa ibang tao, dahil nand'yan s'ya sa puso mo. Noong umalis s'ya, iniwan n'ya ang isang mahalagang bagay na hinding hindi masisira ng panahon at hinding hindi mananakaw ng tao. 'Yun ay ang pagmamahal n'ya at ang alaalang binuo n'nyo." wika nito na kinangiti ko. Grabe talaga ang mga salita nitong tropa ko. Punong puno ng laman. Blessing talaga na makilala ko ang kagaya n'ya.

"You are making me feel extraordinary which I haven't ever felt with anyone else. I can't explain but I know I have a burning desire for you. It's so burning that it keeps bringing me back to you." "I couldn't even go home that morning when I left. I wanted to come back but I thought it would make you uncomfortable so I had to stay away. I didn't even know how I followed you here, I saw myself coming here even when I knew it wasn't the right thing to do."