Pain Eyes Naruto Novels & Stories

Pumating ang tainga ko sa lakas at napabaling sa ibang direksyon ang ulo. I already concluded for worse. Kaya ang sampal ay magaan lang na parusang matanggap ko sa kanya. The her slap stung for a bit before it numb my senses. I thought physical pain was already worse. I never thought there's also much worst pain than that. 'Yon ay ang makita ang sunod-sunod na pagpatak ng luha mula sa mata niya. At ang mas masakit pa doon ay alam kong ako ang dahilan ng nararamdaman niyang sakit ngayon.

paglalahad nito at pagkatapos ay nanlumo ang kanyang mukha. Halos nandilim naman ang paningin ko sa nalaman. So that was the guy that caused Shimada-senpai so much suffering? And I was not able to stop him from hurting Shimada-senpai, sising-sisi kong wari habang gigil na ikinuyom ang aking mga kamay.

BULLETS of sweat ran from my temple down to my face and neck and stopped in the deep canal between my breasts. I closed my eyes tightly and held my tears from falling. Ang sakit na nanunuot sa aking balat mula sa hampas ng latigo ay nagbigay ng kakaibang sensasyon sa sistema ko. Like the pain from the hard stroke he was given, it gave me pleasure, and I couldn't help myself but moan and bite my lower lip as it bled.

I just nodded. "Yes, sure." I need to drink para kahit papaano ay makalimutan ko naman ang eksenang nakita ko kanina. It still hurts and keep flashing in my mind kaya hindi ko alam kung kailan pa mawawala ang sakit na ito.

Subalit iisa lang ang mga resulta nila. Muling sumakit ang kaniyang dibdib. Sobrang sakit niyon na para bang mamamatay na siya sa sobrang sakit. Nahihirapan na din siyang huiminga kaya kinuha niya ang pain reliever na mesa. Hindi pa rin nawala ang sakit sa dibdib niya at patuloy pa rin itong sumasakit pa. Napahawak na lamang siya habang namimilipit sa sakit. May luhang tumulo sa mga mata niya.

Sana 'yong oras na 'yon binigay ko rin sa kaniya. Pagsapit ng ala una, napagpasyahan na namin umuwing tatlo. Pagka-uwi ko, pinagbuksan naman ako ng pinto ni Niccolo. Sabi ko sa kaniya nagkaroon lang ng emergency sa bahay kaya umalis ako ng walang pasabi. Pagpasok ko sa kwarto, ibinagsak ko ang aking sarili sa kama. Hindi ko na inabala pang buksan ang ilaw dahil sa mga oras na ito, kadiliman ang gusto kong magpaginhawa sa akin. Sinubukan ko rin kumalma habang nanonood ng Naruto Shippuden kaso sumakto sa episode 133. Ito pa 'yong parte na pinaka malungkot para sa akin. Ngayon alam ko na ang naramdaman ni naruto, kung gaano pala kasakit mawalan ng mahal sa buhay na nakasama mo ng matagal tapos

"I'm sorry. Please endure the pain for a few minutes, sweetheart. I'll be very gentle, alright?" Xillin closed her eyes and nodded. "Open your eyes, sweetheart." Umiling-iling si Xillin. "J-Just goes on..." she whispers. "Look at me," Xillin's eyelashes fluttered and she slowly opened her eyes. Namumula ang mga mata niya at namamasa. "It's very painful," naiiyak niyang sinabi rito. "It will be gone later." Xillin just looked at him. "Do you want me to stop now?"

"I'm here, and I want to share your pain, huwag mo lang akong itulak palayo sayo, hmm.." Nariin itong napapikit. Ilang sandali rin niyang hinayaan ito sa kanyang mga bisig. Nang maramdaman niyang unti-unti na itong kumakalma ay marahan niya itong binitiwan. "N..No.." Mahina nitong tutol. Umiling-iling ito ng tumingin sa kanya. Mas lalo lamang sumakit ang puso niya ng makita ang ayos nito. She look at her with pleaded eyes.

His eyes darted on me-no on my lower part. Napaatras ako ng wala sa oras, nang sundan ko kung saan siya nakatingin napasinghap ako ng malakas. Then suddenly I felt pain all of a sudden. Mas lalo akong napaatras hanggang sa tuluyan kong masandalan ang pinto. Blood was flowing down to my legs. "Lorraine," Umangat ang tingin ko kay Arcival. His raged eyes become soft. Itinapon niya ang baril at alak na hawak bago patakbong lumapit sa akin.

mabining bulong niya bago ipinikit ang mga mata. Mina's POV NAGMULAT siya ng mga mata nang marinig ang sinabi ni Kenobi. There's a familiar tugged in her hurt again. Nasasaktan siya sa kaalamang nasasaktan niya ito. Nakapikit na si Kenobi. Nakita niya pa ang isang butil ng luha na pumatak sa nakapikit nitong mga mata. Nagsisikip ang dibdib niya habang nakatingin dito. Gusto niya itong lapitan. Yakapin at pahirin ang mga luha nito pero hindi niya magawa.