Pain Eyes Naruto Novels & Stories

Wala siyang ibang nagawa kundi ang titigan ang mga mata nitong puno ng hinanakit at sakit. Pain is very visible in his eyes. Mas lalo siyang napaluha at humikbi na. She buried her forehead into the side of the bed. Hawak hawak pa rin ni Darryl ang kamay niya habang umaalog ang balikat niya kaiiyak.

Instead, I’d be stabbed by someone again and not witness this kind of scenario. “W-what are you doing?” nauutal kong tanong habang umarte na bagong gising lamang ako. Kita ko na napapunas siya ng kanyang pisngi saka tumingin sa kanya. I can see the pain in his eyes, but there's nothing I can do about it. Ang tanging nagagawa ko lang ay ang titigan ang mga mata niyang nasasaktan.

pahayag nito. Ay wow! Isa palang tagapagmana. Nanliit tuloy ako sa sinabi niya. Muli siyang nag-angat ng kanyang paningin ngunit sa pagkakataong ito ay nakatingin na sa aking mga mata. His face showed eminent pain rooted in anger. His eyes slightly reddened as he continued his story.

Sigaw niya sa akin at tuluyan nang lumandas ang mga luhang 'yon mula sa mga mata niya. Lalong tumindi ang sakit na iyon na nakabara sa lalamunan ko at ang kirot sa puso ko habang tinitingnan siya. Nagpakawala siya ng malulutong na mura habang bakas ang paghihirap niya. I can see hell in his eyes. It's burning and in pain. Unti-unti akong inuubos nito. Unti-unti akong pinipira-piraso nito.

CHAPTER 14- JUST ONCE NATHANIA's POV Nagising ako dahil sa sinag ng araw na tumatama sa mga mata ko. Babangon na sana ako ngunit biglang sumakit ang ulo ko kaya naman hinawakan ko ito.

And it's hurt. Nanigas ako sa aking kinatatayuan. Not knowing na hindi parin pala nabitaw si Naizo sa kamay ko. Nanginig ako at nanlamig bigla. His hawklike eyes look at our hands. Nakita ko ang pagdaan ng iritasyon roon at naging sinlamig at blanko ng isang papel ang kanyang mga mata. Ako na mismo ang bumitaw sa kamay ni Naizo. I'm about to explain nang maunahan ni Naizo.

Ang heart rate monitor ay tumaas nang bahagya. "Adrian? Naririnig mo ba ako? Please, wake up... I need you to fight this with me," pakiusap ko, muling hinawakan ang kanyang kamay. Dahan-dahan, ang kanyang mga mata ay bahagyang bumukas. Hindi ito ang matalas at madilim na tingin na kinasanayan ko. It was blurry... unfocused... and full of pain. "Stef... anie..." halos pabulong na sabi niya.

Mukhang kailangan ko ng masustansyang pagkain para naman hindi masobrahan ang katawan ko. {Hace POV} Nakita ng dalawang mata ko kung pa'no nahulog sa hagdan si Yna. Hmn, mukhang nasaktan siya dahil nakita kong hindi kaagad siya nakatayo. 'Buti nga sa kan'ya' Narinig siguro niya ako kaya napatingin siya sa gawi ko. I saw pain in her eyes. So much pain that I wanna see.

Sigaw ko nang makaramdam ko ang sakit. Yung troso tumama sa balikat ko. Mas hinigpitan ko lalo yung pagyakap kay Onion. Feeling ko mahihimatay ako. The pain is unbearable. Hinawakan ko yung root ng puno na tumubo sa gilid ng stream. "Senyorita halika kumapit ka sa kamay ko." Hindi ako pamilyar sa taong nag-lend ng kamay sa akin, nagsimula nang mag-blur ang paningin ko.

Nagmistula akong estatwa sa harapan nya, tanging ang mga mata ko lang ang nagagawang maigalaw. “Ah!” Impit akong napasigaw nang sapilitan nyang pinasok sa pagkababae ko ang kanyang ari. The pain ripped through me, sharp, blinding, and unbearable. Tears poured from my eyes. My voice shook with every breath. Gusto kong sumigaw. Gusto kong manlaban. Pero kahit ang itaas man lang ang mga braso ko para itulak sya ay hindi sapat.