Pain Eyes Naruto Novels & Stories

(((Sean POV’s ))) Nang haharap na ako kay Elaine bigla na lang sumakit ang ulo ko. Parang pinitik na siyang ikinahilo ko. Hinigop ang aking lakas. Upang mandilim ang paningin at tuluyang ikinabagsak ko. ((( ZHIA POV’s )))

I was so wet when I felt him enter his shaft without warming. “A-ahhh,” I moaned while he groaned as he fully entered his thing inside me. A small lone tear fell from my eye. It was so painful, so bad that I wanted him to stop. “I’m sorry,” he said as he planted small kisses on my eyes like it was drying my tears. Nakatutok ang madilim niyang mata sa akin habang unti-unting gumagalaw. His left hand caressed my clit like it was lessening the pain. Mabagal ang kanyang paggalaw sa ibabaw ko, umaatras hanggang sa ulo na lang ang matira at biglang ipapasok ng buong-buo.

I can't find any. Shit... Am I really too late? I couldn't see the love in her eyes anymore. I gulped the pain, hoping that it would vanish pero mas lalo lang namang lumala. I couldn't react at all, I was in pain pero ayaw kong makita niya ang sakit sa mga mata ko kaya naman napayuko ako.

Wala siyang mabasang kahit anong emosyon doon, his stare is very cold yet his eyes is very captivating. Nagulat siya ng yumuko ito at mahigpit na hinawakan ang kaniyang kanang braso at pilit na pinatayo. She whimpered in pain. Mahigpit ang pagkakahawak nito kaya nasaktan siya. Maging ang paghila nito sa braso niya ay masakit idagdag pa ang pagkakahulog niya mula sa kama. "Ouch!" She screamed in pain dahil talagang masakit.

If it was a dream, why I am in deep pain at bakit damang dama ko. I cried for the very last time and gave up when I felt that the pain reached its climax. Maybe, Luna had given me death instead of memories. Dahan-dahang nawawala ang hangin sa aking mga baga. My vision is starting to lose. After a minute of immense pain, my body gave up. I lost my consciousness. Maybe I'm facing the end of the line.

Puno ng panlulumo na lamang siyang napaupo sa isang swing nang mamalayan niya ang sarili sa isang playground. Tulala nalang din siyang tumingala sa kalangitan na akala mo'y wala siya sa tamang katinuan. He's hurt. He's in pain. Durog na durog siya nang mga oras na iyon subalit walang luha ang gustong kumawala sa mga mata niya. Ang kaninang mga nagbabadyang luha ay biglang naglaho na parang bula. Parang napagod bigla ang mga mata niya kaya umurong ang kan'yang mga luha.

Pero muli itong yumuko ng makita nitong nakatitig din siya dito, hinawakan niya ang baba nito at itinaas iyon kaya naman muling nagtama ang kanilang mga mata ilang minuto din itong nakipag-titigan sa kanya Hanggang sa nakita nakita niyang napakagat labi ito na nakapag painit ng pakiramdam niya hindi ko tuloy napigilan ang hindi mapalunok ng sarili kung laway dahil sa nakita kung pagkagat labi nito

Napa-pikit ako sa sakit na bumalot sa katawan ko habang unti-unti nang nanlalabo ang paningin ko. Ang alam ko lang, nakikita kong nasusunog na yung building kahit malabo. Maliban doon, lalo nang lumabo yung paningin ko hanggang sa nilamon na ng dilim ang lahat. NASH Pain crept all over my body when conciousness snapped back into my system. Unti-unti kong dinilat ang mata ko bago sinubukang i-kondisyon ang sarili ko. After that, I sat up straight as I looked around the place. It's not familiar, actually I don't even know where I am.

' Napabaling si Akio sa pwesto namin dahil sa mga ingay na narinig nito. Ang mga mata nito ay napadako sa katawan ko na animo'y ineeksamin ang buong katawan ko. Pinasadahan niya ako ng tingin, mula ulo hanggang paa hindi nito pinalagpas ang mukha ko na ngayon ay pulang pula na sa kahihiyan. His jaw clenched. Masamang mga tingin ang itinapon nito sa amin, iniwas ko ang tingin ko at tinitigan nalang ang dagat.

He smiled painfully at me. Ngumiti siya sa akin kahit na kitang-kita ko ang sakit at pait sa mga mata niya. The beautiful blue eyes that I loved to stare at. The eyes that I knew I will never get tired of watching, is showing too much pain and it is all because of me.