Novel & Cerita Painter Of The Night Chapter 132

Chap—08 "Hanggang saan ka kaya umabot para sa pera?" [DIMAN Point of view] Pagkatapos ng pagkabangga ko sa misteryosang babae, inilibot ko ang paningin ko sa gallery para tingnan ang mga litrato at painting ni Darkblackheart. Hindi ako gaano ka-dalubhasa sa sining pero masasabi kong magaganda ang mga ito. Ang iba ay landscape na parang gusto mong mapunta roon, ang iba naman ay mga larawan ng mga tao. Ang ilan ay masaya, pero ang iba ay may bahid ng kalungkutan. Huminto ako sa harap ng isang painting kung saan isang babaeng blonde na kayumanggi ang mga mata ang nakatingin sa mga manonood na may malungkot na ekspresyon. Ang lungkot ng mga mata niya ay parang nararamdaman ko ang sakit niya. Nak

Magulat ka, andito ako matapos mo akong hamakin, itapon at abandunahin I will be your living nightmare, Remonise. AN: Ayon, kita ko mga demanding nyong comments na UD na po otor, mga bhie. Hinahabaan ko na kasi diba nga bitin lagi, at please bare with my unexpected update since i am very busy, kung gusto nyo ng araw araw update, nasa d****e nyo makikita. Ibang story nga lang. Ibang genre din, but i am hoping that you guys will support Night Shift in D****e. Tanong ko lang, kung ipapublish ba ang Night Shift bibili ba kayo? Let's see, but now. Thank you for undying support. I love you all! 𝙭𝙤𝙭𝙤

Hindi ko na dinilat pa ang mata ko hanggang sa narinig ko ang pagsara ng pinto ng kwarto. //END OF CHAPTER 02//

Sa gitna ng madilim na gabi, hindi napigilan ni Denum na mapangiti na hindi napansin ni Andy. ——————END OF CHAPTER 34—————— AUTHOR'S NOTE: Special thanks to Kaxé Manunulat for making the new cover photo of this story. Thank you very much!

And Nite, is he alive? Last night, after Lev brought me to Trace, Nite was down already. Lev stopped Trace and thanked God he listened. Nite really made some mistakes but it was all because of Christine, his ex that Trace kil— no! Trace didn't do that. I must believe what Trace tells me now, and not Nite. I curiously looked around the room. The kingsize bed has a dark red velvet cover, the wall painting is brick red, and the draperies are a combination of red and gold. Mediterranean style.

He was above all that. I hit the accelerator, speeding off into the night, determined to bury the distraction once and for all. End of Chapter 6.

Curious, agad siyang lumapit doon at tinanggal ang puting tela. Napasinghap pa siya nang makita ang kanyang obra na hindi niya natapos limang taon na ang nakararaan. The painting was divided into two parts. A sunrise and as sunset. She and Nick were holding hands facing both— she on the sunrise and he and the sunset. Naalala niyang kinuha niya ang inspirasyon ng details niyon mula sa retreat house kung saan nadisgrasya si Nick. Sa lugar kung saan nagsimula ang mga kasinungalingan ni Bianca. Sa lugar kung saan nagbago ang kapalaran nilang dalawa ni Nick. Like from the very beginning.

Nagpasalamat nalang talaga ako na wala ng nangyaring gulo. Hinatid muna ako ni Zadiel sa fourth floor dahil nandoroon ang room ko. Pwede na rin naman niyang hindi ako samahan dahil mapapagod lang siya, ngunit hindi parin naman nagpa-awat sa kagustuhan niyang iyon. "We're here. I'll see you tomorrow morning." "Goodnight." "Goodnight too." paalam ko sa kanya bago tumalikod.

sabi ko habang binubuksan ang pinto. "Oo. And this is just Chapter 148, Clara. Marami pa tayong gagawin," sagot niya habang bitbit ang nakatulog nang si Lucas. Inayos ko ang mga gamit sa sala habang pumanhik na si Sebastian para ihiga ang bata. Ang katahimikan ng gabi sa Maligaya ay hindi na nakakapanibago sa akin. Ngayon, ang katahimikang ito ay nagsisilbing pahinga bago ang panibagong linggo ng trabaho at pangarap.

Sa kanyang sasakyan pababa ng tower, may ngiti siya habang may kausap sa telepono. “Plan B. Time to target the mother.” End of Chapter 12