Pamagat Ng Kwento Novels & Stories

saad ni santino kay sam na tinatakot pa. "Kinukuwento ko lang man kung pano mag boo ng itlog at bata eh at pawang katotoohan lang naman ang kuwento ko walang labis walang kulang serbisyong totoo lamang bente kuwartro oras ako po si Samantha ang inyong taga balita" wikang muli ni sam parang wala lang dito ang galit ng ama nila kahit gustong matawa nila sandro at santino sa bunso nila pinipigilan nalang nila dahil nakikita nila ang galit na mukha ng aming ama maging ang ina namin namula na ang mukha pero ako wala talaga akong naiintintindihan sa kuwento ni sam blangko ang isip ko.

Pinamulahan ako, isang malakas na tampal sa dibdib ang ibinigay ko sa lalaking unang nagpatibok ng puso ko At muling naglapat ang kanilang mga labi, muli nilang pinagsaluhan ang halik ng tunay na pag-ibig, pag-ibig na hindi mo bukod akalain na mayroon pala. ..wakas.. A/N Winakasan na natin ang kwento nina Pamela at Tristan....ayaw kong matapos eh pero kailangan nati'ng magbitiw. Kumusta naman tayo diyan may natutunan ba tayo sa kwento, sana meron..

"Dumating sa puntong naging patago ang aming pag kikita. Hanggang sa nalaman ito ng aming tribu at ang tanging kanilang sinabi? Mag hiwalay kaming dalawa. Hindi kami pumayag, ginawa namin ang lahat para ipag laban ang aming relasyon..." Nakaka mangha namang pakinggan ang kwento ng kanilang pag iibigan. Alam ng bawal pero kanila itong ipinag laban hanggang sa pwede na silang mag sama at heto na nga at may isa na silang anak na napaka bibo. "Alam mo ba ang tinatawag na kambal na kaluluwang apoy, hija?" Tanong sa kanya ng matanda. Kambal na kaluluwang apoy? Umiling sya. Ngayon nya lang ito maririnig.

panimula ni Kiera, “ay nagsimula sa hindi namin inaasahang pagkakataon…” Habang sinisimulan naming ikuwento ang aming nakaraan, nakita ko ang saya sa mata ng aming mga anak at pamangkin. Alam kong ang kwento naming dalawa ay hindi lamang tungkol sa pag-ibig kundi sa pamilya at sa mga pangalang bumubuo sa aming mundo.

Matapos naming maghapunan ay hinugasan at binihisan ko na ang anak ko para makatulog na kaming dalawa. “Mommy, pwede mo po ba akong kwentuhan? Hindi pa po kasi ako makatulog e.” Wika niya, nag-isip naman ako kung anong ikwekwento ko sa kaniya. “O sige, kwekwentuhan kita. Ang ikwekwento ko sayo ay ang tungkol sa tatlong magkakapatid na naligaw sa kagubatan.” Wika ko, humiga naman na siya sa tabi ko at handa ng makinig sa kung anong ikwekwento ko sa kaniya. Sinimulan ko ang kwento ko at halos makarating na ako sa kalagitnaan ay gising na gising pa rin siya.

Ang sperm donor ko, she mean. Napakamot ako sa tagiliran dahil magsisinungaling na naman ako. Asus! Alam mo naman na alam na niya ang pinagkakalat ko sa kapit bahay. Inunahan ko na sila no'. Ako ang magsimula ng kwento at ako ang mag-wawakas. Paiba-iba kase ng story nila and I don't like it. As a writer also, ang papanget ng kwento nila. Parang ako pa ang kawawa dahil nabuntis daw ako na walang ama ang anak ko. So what? Di ko ba kayang buhayin ang anak ko? "Yun nga eh. Wala siya dito..." May paawa sa boses.

Paanong nalaman nito ang tungkol sa mga bagay na iyon? "W—wala akong alam sa mga pinagsasabi ninyo, Mommy. Kung nais niyo akong gawan ng kwento para lang hindi maipasa sakin ang kalahati ng kayamanan ninyo, wala pong problema. May sarili naman akong mana. Ayos lang sa akin na wala yan. Wag niyo lang akong pagbintangan," bagama't kinakabahan, pinanatili niya ang tatag ng kanyang sarili.

Sana di kayo na-boring. Ps: Hindi ko rin po alam kung nag-ga-grant pa ng amnesty ang gobyerno natin sa kasalukuyan. Fiction lang naman ito at ang lahat ng nakasulat sa istoryang ito ay pawang imahinasyon ko lang. Amnesty is defined as: "A pardon extended by the government to a group or class of people, usually for a political offense; the act of a sovereign power officially forgiving certain classes of people who are subject to trial but have not yet been convicted."Wikipedia

Natigil sa ginagawa si Ag at masamang tumingin sa anak. “Ano’ng sinabi mo?” galit na sigaw niya, pero ang anak niya ay natawa lang at pinalubo ang pisngi. “Kunwari ka pang nagulat, sinadya mo talaga `yon `no?” “Eh, Mama, gusto kong magpaalam, pero hindi mo naman ako papayagan—" “Talaga lang. Baka maligaw pa kayo, at wala kayong kasamang matanda. Sa susunod na lang. Sa Sabado wala akong pasok; gagala tayo, isama natin

GIOVANNI SALAZAR pov NAGISING AKO DAHIL SA INGAY NA GALING SA MAY PINTO KO AT NAGULAT NA LANG AKO SA BABAENG HUMIGA SA KAMA KO AT NAGULAT NA LANG AKO SA GINAWA NIYA NA UNTI UNTING NAGPAPAINIT NG AKING KATAWAN NG MAKITA KO SIYANG DAHAN DAHAN NA NAG HUHUBAD NG KANYANG DAMIT AT BIGLA NIYA AKONG HINILA AT HINALIKAN DON NA NAG UMPISA ANG PAG IINIT NG AKING KATAWAN NG ILANG ORAS NAMING PAG HAHALIKAN AY AKO NA MISMO ANG GUMAWA NG PARAAN PARA MAILABAS ANG INIT SA AKING KATAWAN WALA NA AKONG PAKI KONG ANONG MANGYARI BASTA MAILABAS KO ITO AT DAHAN DAHAN KONG GINAWA ANG GUSTONG MANGYARI NG AKING UTAK AT KATA WAN HANGGANG SA MA ANGKININ KO NA SIYA AT KINABUKASAN GUMISING NA LANG AKONG WALA SIYA ANG NA I