Panagutan นิยาย & เรื่องราว

Natigilan si Don Generoso. Ang Palawan ang pinakamalaking probinsya sa Pilipinas. Sakop ito ng MIMAROPA region, at may sukat na apat na raan at limampung (450) kilometro ang haba at limampung (50) kilometro ang lapad. “Saan tayo magsisimula ng paghahanap?” Tanong ni Cory. “Pumunta muna tayo sa mga presinto ng pulis. Doon tayo magsimula ng pagtatanong.”

sagot ng babae na puno ng panlalait. Hindi na nakapagpigil si Samantha at biglang sumabat, "Hoy! Dahan-dahan ka sa pananalita mo! Hindi porket mukha kang porener mataas na tingin mo sa sarili mo! Bakit! Magkano ba yang suot mo? Sa Pilipinas, ’yan, 150 lang sa Divisoria!" matapang na sagot nito, na tila handa nang sugurin ang babae.

“Bitawan mo siya!!” Dalawang lalaki ang sumugod kay Fernan. Ang una ay may hawak na baril, ngunit si Fernan ay mabilis na sumipa sa kamay nito, ang baril ay lumipad sa ere. Ang pangalawa ay sumuntok, ngunit si Fernan ay umiwas at sumuntok pabalik sa panga nito nang malakas. Narinig ang malakas na tunog ng buto na nabasag. Ang lalaki ay natumba, dugo ang tumulo sa bibig.

Ahas nga! "You said you want to touch my anaconda, but I'm afraid mine isn't the anaconda type, this is more like, what do they call that? Sawa? Right...mine is sawa, the longest snake in the world." natanga si Carnation hindi sigurado kung nag-joke ba ang binata o seryoso ito sa longest snake! What the hell? "Tigilan mo nga 'ko!" Itinulak niya ito.

“At paano nga ba niya naririnig ang mga plano ng mga dumakip sa kanila?” “May naimbento kasi akong makina na maliit na p’wedeng iwan kung saan para mamanmanan ang lugar na `yun.” sabi ni Nico. “Tinatawag ko itong ‘Pasagap’ at tingin ko iniwan niya yun sa magandang lugar kaya naririnig niya ang mga usapan nila... ang ‘Pananggap’ naman nun ay nakatago sa likod ng tenga niya.” “Pananggap?” tanong ko.

Natahimik siya saglit, "Uh…wala…pero puwede kitang hanapan hanggat di pa kayo nakakabalik." "Ok salamat." "No problem, ay wait lang pre. May ipapa-analyze lang ako sayo." "Ano yon?" "Kunwari, meron kang isang bagay na inaayawan. Then suddenly everything becomes confusingly right.” "Ang gulo… puwede specific?" kunot noo kong tanong. "Di puwede eh," sagot niya, napa buntong hininga ako. "Dude di ko talaga na-gets eh, deretsuhin mo nga. Oh sorry tinatawag na ako ni Yuri"

biglang sulpot ni aling flor "CALCIFER! CAL.CI.FER! walang master master ano ka pokemon? atsaka wag mo na buksan yang tv.. tinititigan ko yung repleksyon ko staring contest kami" "Ah ganon ba pero hindi mo ba narinig ang balita ngayong araw?" "Bakit? end of the world na ba? simula na ba ng armagedon?" "Nabasa ko sa pesbuk na lockdown ngayon ang luzon dahil nga sa kumakalat na veerus na yon kaya ikaw master calcifer wag ka muna lumabas ng bahay baka magkasakit ka"

All I can feel is shiver and goosebumps by Mourge sudden outburst. Literally mic drop... Teka nga, sino ba ang kaaway nito? OCEAN_TEN

Nakipagkamay ito kay P. Inabot naman ito ni Pietra. "I'm P." "Isang letra lang?" May pagtataka sa mukha nito. "P is short for Pietra. It's nice to meet you, Maui. Matagal ka na rito?" Kung sa Siargao ay naiinis itong may kasama s'yang ibang babae, ngayon naman ay friendly kay Maui. Hindi niya talaga maintindihan si P.

“I HAVE been confused many times but this is it. This is it, Pam!” “Anong ‘this is it’?” nagugulumihanang tanong ni Pamela kay Yuan nang balingan niya ito. Nakatingin ito sa isang puno na may mga nakaukit. Napukaw ang kaniyang atensiyon nang mapansin niya ang mga nakaukit sa mga puno—sa bandang ilalim ng mga iyon—na sa unang tingin ay hindi agad mapapansin ng ordinaryong mata dahil nga nasa bandang ilalim ng puno. Base sa pagkakaukit ay sobrang tagal na iyon. Sa malalaking puno ay puro ganoon ang makikita sa bandang ilalim ng mga iyon.