Pangkamot Sa Likod นิยาย & เรื่องราว

Paliwanag ni Sat. "Pero bago pa naman mapunta 'yun sa pinaka likod, dadaan pa 'yun sa iba pang tao sa harap. Para ring magiging shield sila ng mga taong nasa likod kaya dapat less damage na rin iyon." Ani Thurs.

mahina niyang sagot. At kahit hindi niya sabihin nang diretsahan, kahit itago niya pa sa ilalim ng unan, sa likod ng pader, sa ilalim ng lupa ay alam niya sa sarili niya kung kanino siya nahuhulog. At iyon ang pinakamadilim, pinakamagandang sikreto na hindi niya kailanman dapat bitawan.

Ipinakita ni Prince ang mga litrato at inilagay ito sa mesa. " Look it carefully guys, may mga daan sa likod, pero puno ng mga tauhan nila. May mga daan rin sa ilalim nang lupa. At 'yon ang ginagamit nila, upang makatawid sa iba nang walang nakakaalam." Dagdag pa niya. " So it means, hindi malayong ang Butterios Gang ang may kakagawan ng pagsabok noon ng isang bank???" Pagtataka ni Alexander.

Kung ano man ang nainom niya, nasabik siya ng husto dito, lalo na ang alaga niya. Lumabas siya ng shower ng may tuwalya lang sa bewang at gumapang sa kama para matulog. Sa gitna ng gabi, napansin niya na may malambot sa likod niya na kumikiskis. Kumikiskis ito sa likod niyang walang damit, ginising nito ang kung ano man na nainom niya.

Naramdaman niya ang biglang panginginig ng mga palad niya. Gusto niyang ihakbang ang mga paa niya papunta sa likod ng pader. Gusto niyang kompirmahin ang laman ng isip niya sa mga sandaling ‘yon. Gusto niyang makita kung sino ang mga nasa likod ng pader. Pero parang natulus siya sa kinatatayuan. Hindi niya maigalaw ang kanyang mga paa. Parang may kung ano sa kanya ang takot. Takot sa kung ano man ang posible niyang makita.

"Sa likod mo!!!" Napalingon ako sa sumigaw at napakunot ang noo ko ng makita ko na papunta saakin yung lalaking may Gray na buhok sya yun! Ang lalaking kinaiinisan ko! Dalawang high class ang nandito pero anong nasa likod? Humarap ako sa likod ko at napatigil ako ng makita ko ang madilim na muka ni Pia

Parang biglang bumigat ang hangin, parang may mga matang nakabaon sa likod ko. Paglingon ko—ayun siya. Lumabas siya mula sa dilim, parang mismong gabi ang nagtulak sa kanya palapit. Matangkad. Malapad ang balikat. Naka-all black, at parang kasalanan na nakasuot sa katawan niya. Tumama ang ilaw sa matalim niyang panga, sa mapanganib na kurba ng labi niya—at sa mga mata niya. Malalim. Madilim. Nakakakuryente.

bulong ni Zion Pagpasok namin, bumungad sa amin ang isang lumang storage area na punong-puno ng mga kahon, lumang gamit, at bakal na racks. Pero hindi iyon ang totoong ipinunta namin dito. Naglakad si Elara papunta sa isang bahagi ng dingding at mabilis na pinindot ang isang maliit na panel na halos hindi makita sa sobrang dilim. Sa isang iglap, bumukas ang isang lihim na pintuan pababa sa ilalim ng lupa. Isang makitid na hagdan ang bumungad sa amin. Mula sa ibaba, may mahihinang ilaw na bumabagtas sa kahabaan ng pasilyo.

Sunod na naramdaman ko ang malambot na kama sa likod ko. "Hmmm se-senator" Nasa ibabaw ko ito at kasalukuyang bumaba ang halik nito sa leeg ko. Mariing kinapit ko sa kobre ng kama ang dalawang kamay ko dahil sa masarap na sensasyon na hatid ng halik nito.

Kahit hindi ko siya nakikita ay alam ko na namumutla ito ngayon sa takot. Hindi ko alam kung paano sasabihin kung saan ang masakit sa akin. Sigurado na lamog ang aking likod pero wala itong bali dahil hindi ko naman naramdaman na may nabali. Malakas lang talaga ang pagkakatama sa akin na tila tinadyakan ako ng kabayo sa likod ng malakas.