Parang Tanga の小説・ストーリー

🎼"Sayang Bakit hindi kita niligawan Ngayon ako'y nanghihinayang Kasi naman tatanga-tanga pa ako noon Walang humpay na paghintay sa hindi dumadating na pagkakataon."🎼 Natatawa ako ng lumingon kay Primera na binasag ang katahimikan ng kumanta siya, "Hindi kaya ganun yun. Namatay siya dahil sa plane crash 2 years ago." Saglit na natahimik ulit si Primera saka tumingin sakin, "Tatanga-tanga ka parin."

Kabanata 6 Tinola I shut my eyes and feel his hard chest and warm hug. Parang gusto kong habang buhay nalang na nasa kaniyang mga bisig. Grabe ang bango n'ya. Siguradong mamahalin ang pabango n'ya, tulad n'ya na mukhang mamahalin ko na yata? "What are you doing?!" Napangiwi ako nang gagapin nito ng mahigpit ang aking dalawang balikat at inilayo sa kanya na parang napapaso or should I say nandidiri.

Makakatanggap ka ng 3 milyong dolyar at tatlong alipin na sira ang isipan. Agad na tumahimik ang tatlo. Pinunasan nila ang mga luha nila at tumingin sa likod ko. Nakayuko ang mga ulo, sunud-sunuran ang mga katawan. Ito ay kakaibang nakakaaliw. Ang mga manonood ay naghandog ng kanilang hindi mapakali na pagbati, nalulugod na hindi sila. Ang ilan ay tumingin sa kanilang mga asawa, bumubulong, "Maswerte ka na hindi ako..."

“Tang*inà—“ Malakas na mura niya ng maramdaman ang mainit na pakiramdam. Hindi ko na natiis ang kagustuhan kong isubo ang kahabaan nito. Ngumanga ako ng malaki at sinub0 ang arí nito. Malakas na mura ang kumawala sa labi nito ng mapagtanto ang ginawa ko. Napadilat ito sa sarap at napaawang ang labi. Namula ito sa sobrang sarap at halos maglabasan ang ugat sa leeg. “Damn it, mine—ohhh! Tang*na ang sarap! Fvck!” Sarap na sarap si Anzel at halos mabaliw sa ginagawa ko kaya kahit hindi ko kayang isubo ng buo ang pagkaláláke niya at naduduwal ako ay pinilit kong sagarin ang pagsub0.

Parang golden retriever na aksidenteng naging tao. Tahimik. Mahina. Mabait. Ibang iba sya ngayon at iba kapag kasama ang mga tropa nya, siguro nahawa lang sa kayabangan. At laging mukhang maliligaw kapag iniwan mo nang limang minuto. “Tanya.” “Hm?” “Tinatawanan mo ba ako?” “Oo.” “Grabe ka.” “Thank you.” “Hindi compliment yon.”

Tanga? Tumango-tango ako habang nakaplaster ang sarkastikong ekspresyon sa aking mukha. “Ah! Tanga ako? Alam mo, Zoren mas mabuti pa kung maghiwalay na lang tayo. Hindi na tayo masaya,” sabi ko at agad na tumakbo papasok sa loob ng bahay.

- Parang tinatamad akong kumilos, mamaya bibili ako ng Langka,parang natakam ako. 29

Mapanganib. Parang kaya niyang pumatay.. Ang isang lalaki sinapak niya diretso sa panga—isang malutong na tunog na parang nabali ang buto. Yung isa naman sinipa niya sa tiyan, lumipad din. “T***g ina niyo,” madiin niyang sabi, mababa ang boses na halos umuugong. “Maling babae ang sinusubok niyo!”

Parang trying to control himself. Parang ayaw niyang sirain ang pagitan namin. Pero naramdaman ko pa rin. Yung tension. Yung restraint. Yung emotional violence na hindi lumalabas bilang sigaw… kundi bilang silence. “You don’t get to do this,” sabi niya. “Do what?” tanong ko. “Make yourself necessary to me and then try to disappear emotionally.” Napakurap ako. Kasi hindi ko inaasahan yun.

parang laging kulang? Naalala niya ang gabing iyon. Ang maskara. Ang katawan. Ang utos na "finger at dila lang". Ang pagtitimpi na sobrang hirap pero sobrang sarap. At higit sa lahat... ang blowjob na ibinigay nito. Yung s****p na parang gusto niyang lunukin ang kaluluwa niya. 'Sino ka? Saan ka nagtago? Bakit hindi ka na tumatawag?'