Novel & Cerita Past Times

"I'm sorry that I brought up the past. Naalala ko lang kasi, March 18 na bukas. Kaarawan mo na. We should celebrate, you know." Nginitian niya ito ng maluwag sa d****b niya. Past is past ika nga. Saka may mga natutunan din naman siya sa mga naging karanasan niya dati. Kung hindi rin naman sa ginawa nito ay baka hanggang ngayon umaasa pa rin siya sa mga magulang niya at hindi marunong magbanat ng buto.

Noon, nagagawa niya ang pagsusulat na walang isang nagde-demand. Nagsusulat siya kung kailan niya gusto. Gumagawa siya ng isang kuwento kung kailan niya gusto. Nag-uupdate siya kung kailan niya gusto. Pero no’ng lumipas ang mga taon at naging sikat siya sa mundo ng W*****d, parang biglang nagbago ang lahat.

Masakit pero hindi na rin niya ito pinag-isipan ng masama, marahil ay sa sobrang dami nitong ginagawa ay nalimutan niya. Pero sa loob ni Czarina ay hindi siya makapaniwalang nakalimutan iyon ng lalaki. He used to be the first one to greet her a happy birthday. He used to gave her flowers. He used to spend time with her even when he has a lot of schoolworks to do. Used. Past tense. Nakalipas na. Nakaraan. Huminga nang malalim si Czarina at kahit masakit sa pride niya ay sinabi nito na birthday niya ngayong araw at gusto niyang makasama ang lalaki.

KAALAMAN TIME! Llamado - mas malaki ang pusta. Dejado - mas maliit ang pusta. -------- -buhay ay uunlad kung bisyo'y iiwasan.

At marahil. Panahon na para tigilan ko na ang paghahanap ng mga sagot na baka hindi ko rin naman makuha. Napabuntong-hininga ako. Sabi nga nila, "Past is past." Hindi mo mababago ang nakaraan. Hindi mo na maibabalik ang mga taong nawala. Hindi mo na mabubura ang mga sugat na iniwan ng kahapon. Pero may isang bagay kang puwedeng gawin.

Kabanata 21 Kinabukasan ay napagdesisyonan kong maglakad papasok. Actually, masama pa rin ang loob sa akin ng parents ko dahil hindi raw ako nagpaalam no’ng umalis ako. Kaya hindi ko na naabutan si Mom nang magising ako. *Flashback*

The fabric is high quality and I think this is very durable. I look at the mirror. I miss my previous face, my previous body. Turn back when I am 23 years old, How ironic was I today? It could have been better if Dr. Connor allows me to go back and travel to the past using a time machine, and twist the clock counter-clockwise a million times so that I can merely do the things I didn't do before. Unfortunately, It's just my age which travels backward, It's just myself who has changed and still I'm in the present. Malalim ang iniisip ko, pero mas malalim ang rason kung bakit ko ito iniisip.

Nandoon ang mga nakaraang hindi na nila mababalik at mga nakaraang iiwan na lamang sa limot. Memories, like fragments of a forgotten melody, weave the tapestry of our lives. They are the elusive ghosts of our yesterdays, lingering in the recesses of our minds, waiting to be summoned by a scent, a song, or a fleeting glimpse of the familiar. The past, with its palette of emotions and experiences, shapes who we are today. In the quiet moments, we find ourselves drifting back, tracing the contours of our memories like fingers on an old, weathered photograph.

He said as if provoking her. She winced. A sudden pain etched her heart. Bakit kailangan nitong banggitin ang nakaraan? At a times like this. "Sabi mo nga, back in old days. Wala na iyon kinalaman sa atin ngayon. It's all in the past."