Novel & Cerita Patiently Waiting In Tagalog

Utos nito sakanya, inayos niya ang sarili at naglakad na palayo pero bigla siya nitong tinawag. "See you tomorrow." Habol nito, naguluhan siya. "Tomorrow is wednesday." He said while glaring at her intently. Parang may kung anong kumalabog sa dibdib niya nang maalalang oo nga, at bukas maari ng maganap ang pinag-usapan nila. Pinaghalong kaba at excitement ang nararadaman niya.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

(Music) Come and lay here beside me I'll tell you how I feel Nang makapasok na kami ng simbahan, ay mas lalo bumilis ang tibok ng puso ko. (Music) There's a secret inside me I'm ready to reveal To have you close, embrace your heart With my love Over and over These are things that I promise My promise to you Halos lahat ng mga mata ng mga tao roon ay nasa amin. Ang mga masasayang mukha ng mga kaibigan at pamilya namin. (Music) For all of my life You are the one, I will love you faithfully forever Unti unti ay nasisilayan ko na ang aking mapapangasawa.

No me canso de esperar. "Ipilit mo man lahat ng iyong nalalaman, wala kang magagawa kapag ikaw na mismo ang makakaramdam ng sinasabi mong, she's my mate na iyan. But for the mean, lemme wait for you again." tsk, wag lang sana siya matagalan. TO BE CONTINUE

Yeah, you're worth the wait All of my dark, dim, and lonely days Every goodbye and heartbreak was pointing me home I was just holding on Praying you'd be out there Holding strong Took me forever to find you But finally, forever's just two words away Baby, you're worth the wait. “Ipapaubaya ko ang anak ko sa ‘yo, hijo. H’wag na ‘wag mong sasaktan. Kasi kapag nangyari iyon babawiin ko siya sa'yo kahit pangalawang kasal n'yo na ito.”

From +639*********: I told you, I'll keep my eyes on you babe. Tinignan ko naman iyon ng ilang saglit at muling tumingin tingin sa paligid. Inobserbahan ko pa bawat pader, sulok, gamit, kung may nakatago bang camera dito pero wala naman akong nahanap na kahit anong kakaiba. The hell? From +639*********: Won't you like to take a bath babe? I've been waiting for it.

Tanong ni Kira Tumango ang matanda at ngumiti. "Sige po, ito na lang." saad ni Kira Binayaran ko naman ang story book at nag pasalamat kay manong. Ilang minuto napuno na rin ng pasahero ang jeep at umandar na ito. Huminto kami sa school ni Kira. "Oh dito nalang ako sa gate ha." Paalam ko kay Kira "Okay, shoo shoo na." Sabi ni Kira. Aba't—

--- May ilang tao sa paligid na napapatingin na sa amin. --- Mga curious. --- Mga mapanuring mata. --- At lalo akong nakaramdam ng hiya. --- Dahil pakiramdam ko... Ako lang ang hindi nakakaintindi sa nangyayari. --- Ako lang ang mukhang tanga. --- Ako lang ang umaasa. --- "Excuse me." --- Mahina kong sabi. --- Hindi ko na hinintay ang reaksyon nila. ---

Bahagyang bumilis ang tibok ng puso ko. Ito na. Ang hinihintay ko. At ang kinatatakutan ko. Napahawak ako sa mesa ko para pakalmahin ang sarili ko. “Where are they?” tanong ko, pilit pinapanatiling steady ang boses. “Nasa waiting lounge po,” sagot niya. Tumango ako. “Okay…” Tahimik akong huminga nang malalim. Isa. Dalawa. Tatlo.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.