Paw Patrol Chase Novels & Stories

nakangusong turan ni Senyorita Ava. "Let's go." Dalawang salita pa lang iyon pero sapat na para matameme ang puso ko. Ibang-iba na ang boses niya kaysa noon. Siguro dahil bata pa naman kami. Pero ngayon ay buong-buo na ang boses niya— parang isang hari na nag-uutos sa kanyang sinasakupan. Dalawang kotse ang dadalhin namin. Ang isa ay si Sir Albert ang magmamaneho at ang isa naman ay kung saan ako sasakay kasama si Kuya Jose na siyang personal driver naman ni Senyorito Andrei.

Napag-usapan nilang dito bababa. Bumaba na sila ng chopper. Dala naman ni Regulus ang mga gamit nila. "Wow! Ayos! Wala man lang good bye?" singit ni Chase na dahilan para tumigil saglit ang dalawa sa paglalakad. Nilingon nila si Chase. Umarko pataas ang kilay ni Regulus. Bored naman na ngumiti si Vien. Ngumiti nalang ng bahagya si Chase at napakamot pa sa ulo niya. "Sige na nga. Wala yata kayo sa mood n'yo. Bye!" wika ni Chase.

It's been 11 years since the day when all of the werewolves vanished from this world. "Are you sure about this, Sabrina?" her mother asked her for the fifth time. "Yes, mom, you always knew I liked this school and that it was my dream," she replied. Sabrina received an email from Hunt University informing her that she had passed. She is so excited about it that she told her mother about it, but her mom is opposed to the idea. "You wanted to be a hunter? No way, no freaking way," the mother said, looking at her as if she didn't believe Sabrina.

Lalong lalo na sa chorus ay napapasabay na rin ako sa beat. “Should I give up? Or should I just keep chasing pavements? Even if it leads nowhere Or would it be a waste? Even If I knew my place, should I leave it there?" Ginawa ko na ring mikropono ang bulaklak na pinahawak lang niya sa’kin. Di ko naman sisirain! “Should I give up? Or should I just keep chasing pavements? Ev…” Napatigil ako nang bigla niya na lang patayin ang music.

"Hahahahaa... sorry, bro. Babawi ako sa inyo. Saan nga pala kayo pupunta?" "Maglalaro daw itong si Chaser sa play place eh." "Ah, ganun ba? Ganoon din si Callie, hahaha. Dito pa talaga tayo nagkita?" "Let’s go, Callie. Let’s play!" aya ni Chaser sa pinsan saka hinawakan ang kamay nito at pumasok sa loob. Napangiti siya habang nakatingin sa magpinsan. Ingat na ingat si Chaser sa anak nila. Nakikita na niya sa paglaki ng mga ito na magiging protective si Chaser kay Callie. Ang sarap nila panoorin.

Kasabay ng isang madiing apak sa gas pedal, mabilis niyang tinahak ang daan pauwi sa mansion nila. Pagdating niya sa mansyon, halos naiinis pa rin siya. Pinagmasdan niya ang bakuran at napansin ang ilang pagbabago. May mga bagong landscape na tila hindi niya naabutan; mas pinalawak pa ang garahe ng kanyang lolo para sa mas maraming mamahaling sasakyan. Nakaparada roon ang sportscar ni Vixton, natatabunan na ng alikabok matapos ang mahabang bakasyon nito sa Hawaii.

May mga nakasunod sa aming dalawang sasakyan, ang mga bantay na pinadala ni papa. "Are you excited to go home?" Lawrence asked. Tumango ako sa kanya bilang sagot at sumandal sa balikat niya. Mag katabi kasi kami, habang sa aking kabila ay si Dreana, nasa likod naman si Lucas at Shayne. May dalawang body guard sa harapan, ang isa ang nag dadrive. "Nagugutom na ako." angil ni Dreana na ikinagulat ko. Sinilip ko siya at nakanguso ito.

May sasakyan kotse na pambata,monster truck,motor skate board at mga iba't-ibang laruan halos hindi makapagsalita ang anak niya. Max walked towards the monster truck yun ang pangarap niyanh mabili kay Matt para sa birthday nito isang sasakyan na pwede nitong sakyan. " It's a monster truck..wanna try it?" Max grin nang malawak na ngiti ang gumuhit sa labi nang anak niya "Pwede po ?" ",of course anak..lahat nang nakikita mo ay sayo na." "Papa..talaga po..?"

Ang sulsol na ‘yun ang mas lalong nakapabasag sa puso kong durog na durog na. It tormented me. And that instance fueled the whirlwind chase to unfold its pace. I run to the unknown direction my situation pushes me to go. Should I run as fast as I can? Or will I allow myself to be caught in the near future like what my heart whispers? The school is small but the world is big. Will he… find me? It all started when... Chapter 1 Brenda Mariz Delos Santos Brandon’s POV Naabutan ko siyang nakayuko sa kanyang lamesa habang may nakalagay na headphone sa kanyang tenga.

Chapter 1 “Kyaaaaaaaaaaah!” Napatili ako ng malakas ng makita ko na naman ang mukha ni Giovanni. Ang pogi niya talaga walang kupas. “Hoy! Ang lakas ng boses mo pakiramdam ko masisira na ang eardrums ko.” Inirapan ko na lang si Sofia ang kaibigan ko. “Palibhasa kasi wala kang crush kaya hindi ka makarelate sa akin—-” Napatigil ako sa pagsasalita ng batuhin niya ako ng unan.