Phil Countryhumans の小説・ストーリー

CHAPTER SEVENTY-NINE: POPPY’s POV PART III ꧁ POPPY ꧂ Philippines, Lucio Herald’s Birthday Party. UMUWI kami sa bansa nang hindi ako nagsasabi kay Faith dahil sa matinding sama ng loob ko sa kaniya. Hindi na rin kami nag-usap mula nang matanggap ko ang email. May mga pagkakataong tumatawag siya sa ‘kin at nangungumusta, pero hindi ko siya ine-entertain at palagi kong dinadahilan na busy ako.

"Here are the details about their companies, along with some sample works. One is from Korea and the other is from Philippines." Halos matigilan naman ako at naramdaman ko ang pagkalabog ng puso ko nang marinig ang huling sinabi niya. Pakiramdam ko ay para akong naubusan ng hininga at natuyuan ng laway sa lalamunan. Philippines. Possible kaya na company ni Leandro ang isang ito? "A-Are you sure they're already here?" tanong ko. "Yes, Miss. They're just waiting for our calls."

singit ni Helga. “Pithanos,” sang-ayon ni Direktor Levidis sa sinabi ng doktora. “And that is the reason why you are here today. The Philippines is in bad shape and hopeless now. Oo nga’t maraming nocturno ang napapatay ng mga pulis at sundalo araw- araw, pero patuloy at mabilis naman silang dumadami. Araw-araw ay nadodoble ang bilang nila kung kaya karamihan sa mga tao maging ang gobyerno ay nawawalan na ng pag-asa. Three days ago, their president ordered the lockdown of some heavily infested areas. Nagresulta ito ng kawalan ng transportasyon, marami ang hindi nakakapasok sa trabaho, ilang kumpanya ang pansamantalang nagsara, nagkukulang na ang mga pagkain at gamot, unti-unti na ring bumab

At nang magsimula siyang magsalita, parang huminto ang mundo. “For me, a good citizen of the Philippines is someone who is honest, responsible and kind.” Simple, pero diretso agad sa punto. Tuloy-tuloy siya at walang sabit. “It is not enough to love our country in words only. We must show it in our actions—by helping others even in small ways, by following the rules and by respecting everyone regardless of who they are.” Napatingala ako. Ang galing. Lalo pa niyang ginalingan sa sagot niyang iyon.

Napakuyom din ito ng kamao sa sobrang galit nito. Kilala niya ang Philip na ito. Isa itong kilalang negosyante sa lipunan at kinikilalang beast pagdating sa mga babae. Kapag may babaeng natipuhan ay liligawan tapos pag nakuha na ang gusto ay agad itong iiwanan. Bagamat may asawa na ito ay nagagawa pa din nitong makipagrelasyon sa kung sino sino. At balita niya ay may anak na rin ito sa kaniyang asawa na sa ibang bansa nakatira.

Maliban na lang sa isa pa naming pagkain para manatiling malakas, ang pagkuha sa mga taong may kaluluwa ng pusong puno ng kasakiman. ''Hey, ang lalim naman ng iniisip mo.'' Umupo sa harap ko si Indigo. ''Sorry ha, iniwan kita mag-isa, sinusubukan ko kasing tawagan 'yong clown na magpe-perform.'' Nakangiwi siya nag sabihin iyon. Hindi ko naman naintindihan ang clown na sinasabi niya. Iyong clown fish ba ang tinutukoy niya? Napanganga ako.

Halos pinagtitinginan at pinag bubulungan na kami ng mga taong nakakakita at nakakakilala kay Reve ngunit tila ba walaa siyang pakealam sa mundo. “Reve—” Napalingon pa ako sa likod, only to see Ali, Manager Ida, and Giselle staring at us with matching expressions. The kind of expressions that immediately told me wala na akong takas mamaya. Si Ali ay halos mapunit na ang labi kakapigil ng ngiti habang si Giselle naman ay nakataas pa ang dalawang kilay na parang may nakitang pinaka-interesting na eksena sa buong gabi at si Manager Ida na iiling iling nalang.

Tumikhim siya upang tanggalin ang ano mang bara sa lalamunan niya kahit alam niyang wala naman. Hindi rin yata ito mukhang pilipino kaya duda siyang maiintindihan siya nito. Pero bahala na, medyo may kaunting alam naman siya sa wikang ingles basta hindi lang deretso at saka pilipit ng kaunti ang dila niya. Kaya puwede ng pagtiyagaan. Nang akmang magsasalita na siya nagtaka siya nang bigla itong tumayo at lumapit sa kaniya.

Ikinalulungkot namin ang pagkilos na ito at hilingin sa iyo ang pinakamahusay na swerte sa iyong mga pagsusumikap. Taos-puso, Joan Marietta Direktor ng Human Resources Kaya ngayon ako ay sirang, at walang trabaho. Pwede mo bang hilahin ang sarili mo" sabi ni Morgan, lumapit sa akin habang inaagaw sa akin ang bag ng chips.

Ang mga taga-hanga nila ni Sage, hindi naniniwala sa spekulasyon dahil si Sage umano ang kasintahan ni Zephaniah. "Magkasama lang, mag-jowa na? This site is trying to destroy Zeph and Sage again. We fans know better." "Baka naman P.A. niya lang ito. These paparazzis and journalists are always targetting Zeph to make senseless issues." May mga komento ring nagpakaba sa akin. "But isn't it fishy? This pier is a harbour for ships from Southern Luzon. Ibig sabihin, galing sila sa malayo. What would they do there together?"