Phil Countryhumans นิยาย & เรื่องราว

"May sakit daw si alexa." Imporma ni tasia sakanya habang kausap siya sa telepono. "Huh? Dalawin natin siya. Mag-isa lang iyon, hindi maasikaso ni aling martha." Sabi niya na biglang nag alala. Ang mga parents kase ni alexa ay nasa europe. Doon ang talaga ang mga ito bale pauwi uwi lang sa pilipinas.

Nagsimula na din akong kumain at agad kong nilantakan ang sinangag at longganisa na niluto ng mom ko, talagang ang dami kong nakain kasi ba naman sino ang makakain nang maayos kagabi gayong dumating ang half brother mo na ngayon mo lang nakita. Ngunit siyempre bago kumain naghugas muna ako nang kamay kasi naman ang ganitong agahan mas masarap kainin kapag nakakamay. Bigla namang nagawi ang tingin ko kay Dustin at pinigilan ko ang sarili kong matawa nang makita kong ginagaya nito ang ginagawa ko, for pete's sake he's trying to eati with his bare hands, bigla ko tuloy naalala ang commercial ni Phil Younghusband habang nakatingin dito, and I can see he's straggling sa pagkain nang nakakamay.

Sa huli pinili niyang humingi pa rin ng tulong mula rito Mas mahalaga ang kalagayan ni Pher. “Miamor, is there a problem?” Muling tanong ng kaibigan niyang Doctor na nag gising sa kanyang diwa. Half american and half Filipina rin ito kaya mabilis niyang nakapag palagayan ng loob. “Oh, no..it’s just a….” Naka-hang muna ang pagsasalita niya sa ere, tila nag-iisip pa siya ng dapat sabihin. “Okay, I have a friend in the philippines. Hindi siya makaalis sa kanilang bahay dahil may sugat ang likuran niya. Mayroon ka bang pwedeng i-refer na Doctor? Yung pwedeng pagkatiwalaan?”

HR44 We only have two days before our flight to Philippines. I was thankful that Halil has a lot of friends that can help us to process some papers for Yrine. Lahat kami uuwi pwera sa Mama niya na marami raw ginagawa dito sa Australia.

Pinakinggan niya ito mula sa simula hanggang sa huli at bumigat ang kanyang pakiramdam. Si Phil ang lihim na nagmamanipula ng lahat, ngunit isa lamang siyang regular na permanenteng manggagawa. Ang kanyang mababang katayuan ay nangangahulugan na walang makakapansin sa kanya. Sinong mag-aakala na magagawa ng isang simpleng manggagawa ang ganitong klaseng mga bagay? Napakagat labi si Cordelia. "Darling... Sinaktan ni Phil ang lahat ng kamag-anak mo, kaya ang target niya ay... Ikaw?"

Patuloy siyang nagbasa ng mga komento. "Ang senator pala ang may itinatagong baho." " Hugas kamay ang senator." " Nagmamalinis ang senator." " May anak pala ang abnoy na baboy?" Naihagis ni Philip ang kaniyang cellphone. " This people are crazy." Tumayo siya mula sa kaniyang upuang bakal. Hinugot niya ang kaniyang baril. Itinutok niya sa pabilog na target sa shooting range. Sunud-sunod siyang nagpaputok kahit hindi niya alam kung may tumatama o wala.

Lalong nagtumindi hindi lang ang init na nararamdaman niya kundi pati narin ang panginginig ng buong katawan niya. Isang malamig na gabi kung tutuusin lalo at nasa Summer Capital na lugar sila ng Pilipinas, ang Baguio City. Pero iba ang nangyayari sa kaniya ngayon. Pakiwari niya ay nagliliyab ang kabuuan ng silid dahil sa hindi pa man pero matinding pananalasa na ni Jason sa kaniyang pagkababae habang hindi rin nito nilulubayan ng napakapusok na halik ang kaniyang bibig.

mahinang sagot niya. "Bakit wala siya dito sa Pinas? Nasa abroad ba siya?" usisa pa ni Callix sa kanya. She quickly nods her head and said, "Oo. Nasa abroad siya. Sampung taon na siya doon. After he graduated in college ay nangibang bansa na siya para magtrabaho. Tumulong rin siya sa pag-aaral ko sa kolehiyo before. Lalaki ang kapatid ko. May asawa na siya at doon na sila nakatira sa abroad ng asawa at isa niyang anak. Kinuha na niya last year."

Hinawakan niya ang aking magkabilang pisngi. "Months later, we will come back to Philippines. At alam ko na ibang-iba ng Dianna Gomez ang makikita nila, dahil tiyak na mas matatag na ang puso mo." Tumango ako at saka dinampian niya ako ng halik sa aking noo. But then everything seems to be turn out differently...

"Really? Mabuti at hindi ka na nono. Alam mo ang dewende?" "Yeah. The small persons," aniya at natawa na ako habang kinukurot siya kaya napapa talon siya at napapa aray. "Anong small persons ah?" "E ano ba?" "Ewan ko sa 'yo, Rod. Dewendes are one of the famous urban legend here in the Philippines. They are not just a small people you said. They are tiny creatures na nakatira sa punso. They have powers and iyon nga, kapag nadisturbo mo sila, some parts of your body ay mamamaga."