Philippine History Novels & Stories

'Yes, pwede ba iyon? "In the Philippines, adoption is governed by the Domestic Adoption Act of 1998 (RA 8552) and the Child and Youth Welfare Code (PD 603). Bagama't may age limit iyon, under 18 years old, except in cases of special needs children or special children. Iyong adult adoption naman, hindi siya entirely prohibited. While rare, adult adoption is possible in the Philippines, it requires specific circumstances. Parents can explore legitimation or adoption to equalize the rights of illegitimate children with those of legitimate children."

Ang iba ay tungkol na sa grupo. Their base here in the Philippines was located in an island, ngunit hindi nakasaad kung saang isla. Mukhang iisa-isahin ko pa yata ang mga isla rito sa Pilipinas kung sakaling wala na akong choice. Hindi ko alam kung sasakit ba dapat ang ulo ko o hindi sa mga nabasa kong impormasyon. Ang iba kasi ay kulang-kulang, pero mas mabuti na siguro 'yon kaysa sa wala.

Sa tatlong angkan na nakarating sa pinas, Aeta, Malay, Indonesian, ano kaya ako? Tapos idagdag pa natin yung mga panahon na sinakop tayo ng kastila, hapon at America. Anong lahi na ngayon ng mga Pilipino? Dapat nasa dugo pa ako ng lahi ni Lapu-lapu, palaban! Sabagay, parang nga. Kaya lang tatakwilin ata ako ng dakilang Datu dahil sa katangahan ko minsan. Opo, inaamin ko na nga.

Unti-unting inaagaw ng hindi matukoy na sakit ang katawan. Alam na marahil ng Kastilang pari ang ang nalalapit niyang pagpanaw. Kaya't isang araw, inaya niya ang kasamahan at Pilipinong pari na si Mauricio na maglakad-lakad sa aplaya sa isang tahimik na dagat noong nagbakasyon silang mga taga-simbahan sa probinsya ng Batangas. "May sasabihin ako sa'yo, makinig ka," bagaman purong Kastila, matatas sa Tagalog si Padre Jose Epifañia. Dito na kasi siya ipinanganak at lumaki.

Nagsisimula nang sumikat ang araw habang kami ng mga kasamahan ko ay papunta sa Ciudad de Cavite. Ang Cavite Nuevo ay ang lugar kung saan nangyari noon ang Galeón de Manila o ang Kalakalang Galyon ng Maynila at Acapulco. Ngunit ito ay naitigil sa taong 1815 dahil sa digmaang sumiklab sa Mehico na tinawag Guerra de Independencia de México ng mga Espanyol. Di kalaunay nagsanib ang mga karatig-bayan nito at nagawang munisipalidad ang lugar kasama na ang San Roque at La Caridad.

Ang pangarap niya ay makatagpo ng isang kasuyong galing sa ibang lupain. Samantalang narito ang isang binatang Kastilang taga-Extramadura. Ang pangalan niya ay William de España. Siya ay buhat sa pamilyang aba. May gulang na tatlumpu't limang taon ngunit ang anyo ay mas matanda pa kay Doña Beatrice ang may apatnapung taon. Siya ay Naglakbay sa Pilipinas na oficial quinto sa Aduana. Ngunit sa kasawiang-palad, bukod sa siya ay nagtiis ng maraming pagkahilo ay nabalian pa siya ng paa. Labinlimang araw simula ng dumating sa Pilipinas, siya ay napahiwalay sa tungkulin at nagkataon pa na wala na siya ni isang kuwalta.

Nung sabihin kasi iyon ni Levi sa teacher namin ay napagalitan ito and pinag-solo nalang siya dahil sa hindi niya pagtulong. "Ang aming napili ay ang Aguinaldo Shrine, kilala naman siguro natin si Emilio Aguinaldo?" Panimula ulit ni Levi. "Dito sa Aguinaldo Shrine tumira ang ating unang pangulo na si Emilio Aguinaldo at dito din sa makasaysayan na pook na ito unang iwinagayway ang ating pambansang watawat noong taong 1898 ito din ang naging dahilan mung bakit naging makasaysayan ito." Sabi ko naman habang pinapakita ang drawing namin.

Ang dami kong tanong at hindi ko alam kung saan ako magsisimula pero sa tingin ko, mas mapapabilis ako kung hahanapin ko muna si Tito GH online. Of course, he will be part of the Philippine history at gulat na gulat ako nang malamang totoo nga siya. Pero buhay niya lang ang nalaman ko. Walang tungkol kay Liwan o Lux. Hindi ba ako totoo? Gosh!

"Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?" Tumango ito. "Yes, mother superior said it's a tropical group of islands, near Pacific ocean and I learned that Philippines has three main parts, the Luzon, the Visayas and the Mindanao. I wonder, how does Philippines look like." Dagdag pa nito. "Don't worry Quil, we will visit Philippines, soon." Sabi pa ni Mara rito. Ngiti lang ang isinagot ko sa kanila. Hindi kasi alam ni Mara na hindi na ako pwedeng bumalik sa Pilipinas, dahil sa paningin ng lahat ng tao doon, I am peacefully gone for once.

Nandito si Samantha sa garden kung nasaan kami ngayon? “1605, isang mansyon dati ang lugar na pinagtatayuan ngayon ng school. Mayaman ang Pilipinas sa yamang kapaligiran. Mabilis umuusbong ang kalakalan. 1565 noong pumunta ang mga Espanyol dito at umabot ng ilang daang taon. 1898 nagkaroon ng Kalayaan ang Pilipinas mula sa pagkakasakop. Mahalaga itong kasaysayan, dito nagsimula ang lahat,” Hindi na ako magtataka kung bakit ang husay ni Sir Franco sa literature, naabutan yata niya ang mga panahong ito.