Philippine History นิยาย & เรื่องราว

Mas madaling sirain ang dati ng sira. Noong 2019 pa ito nagsimula sa Wuhan, China na kumalat sa iba't-ibang bansa gaya ng Russia kaya naging epidemic. Hiniling ng mga Pilipino sa ating Presidente na mag-travel ban nang mas maaga para masigurong walang makakapasok na taong may virus dito ngunit sinabi niyang hindi naman daw ito dapat katakutan. Kaya ayun, hindi siya nagtravel ban nang mas maaga kaya nagkaroon ng positive sa bansa. The first case of NCoV in Philippines is a 38 year-old female Chinese who arrived in the Philippines last January 21 for vacation. 'Yung sintomas niya ay ubo siya nang ubo kaya nagpacheck na siya sa isang ospital at nakompirmang NCoV nga iyon.

Tipid na ngiti lang ang isinagot ko bago umupo sa upuan ko. “Okay, let’s start. Our topic for today is about sociology.” Panimula si sir. “Sociology was introduced to the Philippines by FR. Valentine Marin when he initiated a course on Crimino;ogy at the university of Sto. Thomas in 1896.” “The development of sociology in the Philippines may be divided into three stages: the stage at which sociology was viewed as social philosophy, then a time when it was viewed as problem-oriented or welfare-oriented and finally, when sociology was approached as a scientific discipline.”

Lagi silang handa sa gulo dahil ganoon na ang kanilang buhay. Yamang pandagat ang kanilang puhunan, bagay na mas kinakainteresan ng mga kalaban. Siya ang mas may malaking imbakan at ang teritoryo niya ay ilang beses nang pagtangkaan na agawin ng iba. Lalo na't ang lugar niya ay mismong nasa pagitan ng Pilipinas at China.

Umiling si Anton. Naitatag ang Black Dragon noong sinauna pang panahon. Bago pa man sakupin ng Espanya ang Pilipinas ay malaki ang ugnayan ng bansang China sa Pilipinas lalo na sa kalakakalan. Kaya maraming Pilipino na namumuhay ayon sa kultura ng mga Tsino. May ilan pang nagpa-convert sa Buddhism, Taoism, at Confucianism.

Ang iba ay tungkol na sa grupo. Their base here in the Philippines was located in an island, ngunit hindi nakasaad kung saang isla. Mukhang iisa-isahin ko pa yata ang mga isla rito sa Pilipinas kung sakaling wala na akong choice. Hindi ko alam kung sasakit ba dapat ang ulo ko o hindi sa mga nabasa kong impormasyon. Ang iba kasi ay kulang-kulang, pero mas mabuti na siguro 'yon kaysa sa wala.

Sa tatlong angkan na nakarating sa pinas, Aeta, Malay, Indonesian, ano kaya ako? Tapos idagdag pa natin yung mga panahon na sinakop tayo ng kastila, hapon at America. Anong lahi na ngayon ng mga Pilipino? Dapat nasa dugo pa ako ng lahi ni Lapu-lapu, palaban! Sabagay, parang nga. Kaya lang tatakwilin ata ako ng dakilang Datu dahil sa katangahan ko minsan. Opo, inaamin ko na nga.

Unti-unting inaagaw ng hindi matukoy na sakit ang katawan. Alam na marahil ng Kastilang pari ang ang nalalapit niyang pagpanaw. Kaya't isang araw, inaya niya ang kasamahan at Pilipinong pari na si Mauricio na maglakad-lakad sa aplaya sa isang tahimik na dagat noong nagbakasyon silang mga taga-simbahan sa probinsya ng Batangas. "May sasabihin ako sa'yo, makinig ka," bagaman purong Kastila, matatas sa Tagalog si Padre Jose Epifañia. Dito na kasi siya ipinanganak at lumaki.

Nagsisimula nang sumikat ang araw habang kami ng mga kasamahan ko ay papunta sa Ciudad de Cavite. Ang Cavite Nuevo ay ang lugar kung saan nangyari noon ang Galeón de Manila o ang Kalakalang Galyon ng Maynila at Acapulco. Ngunit ito ay naitigil sa taong 1815 dahil sa digmaang sumiklab sa Mehico na tinawag Guerra de Independencia de México ng mga Espanyol. Di kalaunay nagsanib ang mga karatig-bayan nito at nagawang munisipalidad ang lugar kasama na ang San Roque at La Caridad.

Ang pangarap niya ay makatagpo ng isang kasuyong galing sa ibang lupain. Samantalang narito ang isang binatang Kastilang taga-Extramadura. Ang pangalan niya ay William de España. Siya ay buhat sa pamilyang aba. May gulang na tatlumpu't limang taon ngunit ang anyo ay mas matanda pa kay Doña Beatrice ang may apatnapung taon. Siya ay Naglakbay sa Pilipinas na oficial quinto sa Aduana. Ngunit sa kasawiang-palad, bukod sa siya ay nagtiis ng maraming pagkahilo ay nabalian pa siya ng paa. Labinlimang araw simula ng dumating sa Pilipinas, siya ay napahiwalay sa tungkulin at nagkataon pa na wala na siya ni isang kuwalta.

Nung sabihin kasi iyon ni Levi sa teacher namin ay napagalitan ito and pinag-solo nalang siya dahil sa hindi niya pagtulong. "Ang aming napili ay ang Aguinaldo Shrine, kilala naman siguro natin si Emilio Aguinaldo?" Panimula ulit ni Levi. "Dito sa Aguinaldo Shrine tumira ang ating unang pangulo na si Emilio Aguinaldo at dito din sa makasaysayan na pook na ito unang iwinagayway ang ating pambansang watawat noong taong 1898 ito din ang naging dahilan mung bakit naging makasaysayan ito." Sabi ko naman habang pinapakita ang drawing namin.