Novel & Cerita Playing Pretend

Kahit pag sama samahin at ibenta ko pa ang ari-arian namin ay hindi man lang ’to aabot ng 100,000. “Kyle, pwede bang ikaw mo na ang sumama kay amang. Mag hahagilap lang ako ng pera.” malungkot kong wika dito, si Joy ay kanina ko pa pinauwi dahil gabing-gabi na at hinahanap na rin s’ya ng mga magulang n’ya. “Saan ka naman hahagilap ng ganoon kalaking halaga sa loob ng limang oras alex,” wika ni kyle pero inilingan ko lang s’ya at nag paalam ng muli at umalis.

NAKANGITI SI Creed habang tinutulak ang likuran ng asawa niya patungo sa peryahan kung saan ay may palarong darts roon at iba pang mga palaro na may kinalaman sa pagtira and maging ang basketball shoots ay naroon rin katabi nito. Huminto siya sa tapat ng darts booth. Nilapitan ni Creed ang nakabantay roon at kaagad kumuha ng fake money as a sign of token bago babayaran iyon ng totoong pera pagkatapos ng laro.

Hindi dahil nasaktan siya— kundi dahil nakita ko kung gaano siya katapang. Kung cute si Evan bilang tatay ng baby— Mas chaotic siya bilang tatay ng toddler. Sabay silang tumatakbo. Sabay silang nagtatago. Sabay silang naglalaro. Sabay silang gumagawa ng kalokohan. Minsan makikita ko na lang silang dalawa: May pillow fight sa sala. May toy cars sa hallway. May hide and seek sa kwarto. May pretend kitchen sa dining area.

May record na ehh, ano ba ang ma-itutulong ko. "Attorney, ano po ba ang gagawin ko? Gagawin ko po ang lahat para mailabas na rin dito ang kaibigan ko." Sambit ko naman na ikinangiti nila. "Nelia, you need to pretend." "Pretend? Anong pretend?"

"Hi guys. Nice to meet you all." "Nice to meet you," sabi ni Jeff "Nice to meet you." "Bye guys. We have to go. See you around." "Sure have fun and take care." Nang umalis sila ay umalis na rin kami. Nakakairita silang tignan. Sakit sa mata. "Jeff." "Yes love." "Can I have a little favor?" "Sure." "Can we pretend tomorrow?" "Pretend that we are together?" "Yes." "Why do we have to pretend kung pwede naman nating seryosohin."

Tinitigan niya ako nang diretso sa mata. “Kaya kahit nasusuka akong makita ang mukha mo, I have a proposal for you, Maggie. Let’s play pretend. Umarte ka bilang perpektong First Lady sa harap ng bansa hanggang sa matapos ang termino ko bilang Presidente. Name your price. You want a new building near BGC, right? I’ll give it to you.”

Tuwang-tuwa ako habang tinuturo kay William ang mga bago sa paningin ko. Pwede kang maglakad lakad lang sa loob at kapag napagod ka naman may mga upuan naman na nagkalat sa loob. Sinubukan ko rin maglaro sa playground na para lang sa mga bata. Maliit naman akong tao na ngayon ko lang nagustohan dahil nakakapag laro ako. Tiyaka para naman walang pakialam ang mga tao dito.

[WARNING: SPG] Gwapo, playboy at malakas ang appeal. Iilan lang iyan sa mga katangian ng bilyonaryong si Kian Fuentavilla kaya napakaraming babaeng nagkakadarapa sa kanya—maliban kay Jhymea Madrigal. Isang dalagang manang kung manamit at madalas pang napagkakamalang lola at mambabarang. Panget si Jhymea, at aminado naman siya roon, pero para sa kanya ay may karapatan pa rin naman siyang mamili kaya inayawan niya si Kian na kahit mala-Adonis na ang datingan ay ubod naman ng yabang. Unang pagkikita pa lang ng dalawa ay nagkairingan na sila. Labis na dinibdib ni Jhymea na tinawag siyang ‘janitress’ at ‘ipis’ ng binata at ganun din si Kian sa kanya nang mapunit ang pwètan ng slacks nito d

Natigilan ako dahil sa masungit niyang sagot sa akin, kaya ginawa pinili ko na lang na manahimik. Hindi mo gusto pero aalis tayo para sa honeymoon. "We'll pretend to be on a honeymoon so that others won't think anything." "Ok," sagot ko na lang. "Hindi pa ba kita lubusang kilala?" Natigilan ako dahil sa tanong niya dahil para bang may laman ang tanong niya. Yung tingin niya sa akin para bang may ibig sabihin.

Pleading was written in Karla's beautiful face, pero wala man lang naramdamang awa si Jaron sa kaniya kung kaya't nagkaroon ang binata nang lakas ng loob upang isaboses ang ilang salitang ilang beses niya ng kinukubli. "I'm done with you, Karla," malamig niyang wika sa kasintahan. Agad namang napailing si Karla sa kaniyang narinig mula kay Jaron. "Jaron, no please ayusin natin 'to," pagsusumamo ulit niya at mahigpit nitong hinawakan ang dalawang kamay ng kasintahan. "I'm running out of time, Karla," malamig na turan lamang sa kaniya ni Jaron at tuluyan na siya nitong iniwang mag-isa sa bahay nila.