Playtime Novels & Stories

paalam niya at saka kami lumabas ng kwarto. "Bye, babe. I love you!" paalam ko rin habang kinakawayan siya. Sumakay na si Draken sa kaniyang kotse at saka iyon pinaandar paalis. "Mama, can I play my video game upstairs? Wala po akong assignment e," paalam ng anak ko nang lapitan niya ako. "Okay, but I'll give you one to two hours lang, ha? Lalabas pa tayo ni papa mo," sabi ko naman dito.

How’s your day? Sweetie: kumain ka na ba ng dinner? Sweetie: Huwag ka pong magpapagutom ha. Sweetie: I miss you, mommy. Sweetie: I love you, mom. Habang binabasa ko ang chat sa akin ni Reighn ay hindi ko mapigilan na hindi ngumiti. Siya pa rin talaga ang sweetie ko na sobrang lambing. Ang bait at ang buti ng puso niya dahil pinatawad niya ako.

Hinugot ko mula sa aking bulsa ang phone para i-check kung anong oras na. It's twelve fourteen in the afternoon. Ngumiwi ako. "Fourteen minutes late." Softly and slowly, his face crumpled. I heard him cursing in a low tune of his baritone voice. "Pambihira!" Nagulat ako nang bilugin niya ang yellow pad na pinaghirapan niya at ibinato sa kung saan.

MONDAY. Nagmulat akong may ngiti agad sa mga labi. Nag-inat-inat pa matapos i-check ang oras sa phone. 9AM. Walang text, chat o missed call akong na-received. Walang katok sa pinto, wala kahit isang hint na may nag-trespassing sa apartment ko. In short, pinanindigan nga ni Francisco ang pagkapanalo ko. Yes, I won the game.

"PLAY WITH ME, CHELSEA" WARNING: THIS SCENE CONTAINS MATURE CONTENT. ⚠️🔞 CHELSEA'S POINT OF VIEW "Nasaan na kaya 'yun? Ilang oras na akong naghihintay, pero hindi pa rin siya dumadating," sa isip ko, hindi mapakali at palakad-lakad sa living room.

Magkaparehas ba kami ng birthday? Dahan-dahan akong pumasok at nakitang sobrang linis ng paligid. Bumungad sa akin ang malawak na living room. There's a 64" flat screen T.V and white sofa sa gilid. May solo sofa rin sa harap at glass coffee table. Sa kabilang bahagi ay makikita ang ilang pinto. I think it's the master bedroom and guest room. Hindi ko alam kung para saan ang iba.

tanong ni Kerby sa mga players niya nang makitang nagsi-upuan na ang lahat. "Coach anong oras na po?" balik tanong ni Laarni sa kanya. Napatingin naman si Kerby sa relo niya. Napa sapo na lang siya ng noo nang mapagtantong 11:45 na pala ng tanghali. Napasarap ang kwentuhan nila ng jowa ni Laarni.

Mayroon pa lang upuan, bakit nga ba nakatayo lang siya? "Nalulong ka na naman sa laro." Napatingin si Jerry sa hawak na cellphone. Naka on pa pala ang cellphone niya ay nakikita kung ano ang nilalaro. Mabilis niyang itinago iyon sa bulsa. Nalibang nga siya sa laro kaya hindi namalayan ang oras. Ngayon niya ramdam ang pangangalay ng mga binti dahil mahabang oras na nakatayo lang sa tapat ng pintuan.

Natutulog na naman kasi. “Yah, Waviel. Ikaw ang partner ko, ah. Anong plano natin?” mahinang tanong ko rito habang abala ang lahat sa pagtatanong kay Psyleb about sa pagpa-practice. Pinayagan n’ya kasi na pwedeng mag practice after ng class pero dapat ire-report sa kanya kung saan-saan magkikita. Mayroon din itong curfew na bawal umabot ng alas syete ang practice kasi malalim na sa gabi. Sino ba namang magpa-practice ng ganoong oras?

Chapter 9.2: The 4-person Player Kill The timer counted down on their screens—hudyat ng pagsisimula ng PK. It took no longer than five seconds before Mia’s score shot to the top. Without lifting a finger, she was already leading. [Strawberry Lover gifted you a Yacht x5.] [Tiny Avenger gifted you a Shooting Star x1.] [Ice Ice Baby gifted you a Crown x20.] [The Only Backburner gifted you a Sports Car x3.]