Please Don't Break My Heart 소설 & 이야기

Marahan niyang hinaplos ang aking pisngi at saka ngumiti sa akin. "I'm not asking you to love me completely now, Dianna. Ang sabi ko nga sa iyo ay handa ako maghintay. I'll wait for that day, when you can finally tell me that our heart already beats the same. I'm just here, I'll never leave you, even if my heart breaks thousand of times..." And with that, how I wish that the heart can choose to love the person whom will never break it.

Nabuhay para sa kanya. Dahan-dahan niyang inabot ang kamay ni Athena at mariing pinisil, parang nagpapaalala. “I don’t know how to love halfway,” malamig ngunit totoo niyang sabi. “If there’s someone who will destroy me someday, it’s you. Not the other way around.” Bahagyang lumambot ang kanyang tinig, pero mas naging seryoso ang mga mata. “So don’t say that again,” dagdag niya. “Because breaking your heart would mean destroying myself. And that’s one thing I will never do.”

"Sort of." I snap my hand. "I knew it. I'm your next victim, right?" He laugh. "Such a smartass." He turned his gaze back and stare at me for a long time. "Did 'love' also did that to you?" My forehead creased. "Did what?" "Are you also a broken hearted?" "What?!" I laughed and shook my head before brought my gaze back to him. "Wild heart can't be broken, don't you know?" I shook my head and avoid his gaze. "... but it can be dead. It was already dead," I mumbled.

Kailangan kong makaligtas at kapag nangyari iyon ay isinusumpa kong magbabayad sila at hindi ako titigil hangga’t hindi ko nababawi ang lahat at pulutin silang lahat sa kangkungan! Iminulat ko ang mga mata ko at tumambad sa akin ang napakagandang kalangitan, masakit sa balat ang init na hatid ng araw at hindi ko alam kung gaano na ako katagal nagpapalutang-lutang. Nakita ko ang nakangiting mukha ng sanggol na nasa sinapupunan ko, itinaas ko ang kamay ko para abutin ang mukha niya at haplusin ngunit hindi ko pa man naaabot ang mukha niya ay dahan-dahan nang pumipikit ang mga mata ko. Napangiti ako, iyon na yata ang hudyat nang pagpapaalam ko sa mundo. Sinusundo na ako ng anghel ko. Kung kaya

Kung ako lang sana ang papipiliin, at sana lang din ay kayang diktahan ang puso, baka pwede pang palitan ang tao na nasa puso ko ngayon. "I'm also glad that you are my first heart break, Mia." humiwalay siya sa halik at ako'y napadilat. "I can feel your misery, but please don't be feeling sorry about me. Take my love as a token of my sincerity. Hindi mo 'to hiningi, kusa ko itong binigay sa'yo. Kaya sana... huwag mong sisihin ang sarili mo."

"Kaya nga dapat samahan mo akong magpalamig gusto kong lumayo at makapag isip isip dahil hirap na hirap na at pagod na pagod na ang isip at puso ko." "Sige Beshy sasamahan kita kahit saan mo gustong pumunta at kahit isang linggo. Pero after that sana makapag decide kana kung anong gagawin mo sa buhay mo. I don't want to see you sad, because I love you as my sister."

“Ayoko na lang sanang magsinungaling, Cailyn. I still love you.” Napalayo siya nang bahagya, pero hindi na siya nakasagot. Sa halip, tumingin lang siya sa langit, pilit iniwas ang luha. “Love doesn’t fix everything, Austin,” bulong niya. “Sometimes, it breaks you even more.” “Then let it break me,” sabi nito, halos desperado. “Kung ‘yun lang ‘yung paraan para maramdaman ulit kita.”

"Don't be mad...it's bad for our baby." *****

[Oh, I'm sure, you don't need me anymore So I'll go on, try my best to just move on Now that it's over, I have to get over]

"Hoy maligo ka na para maaga pa lang ay fresh ka na agad." "Huwag mo akong idamay sa pagiging cold ferson mo na pati ang lamig ng tubig ay aangasan mo rin. 'wag ako miss broken hearted." And that hit me. Hindi na ako nakabwelta pa dahil tinaaman ako talaga sa sinabi niya.