Novel & Cerita Please Handle With Care

Sa mahinahon at maasikaso niyang tono, ipinaliwanag niya ito. “If it gets chilly later tonight, you can turn on the heater. This one is small and light, so you can easily bring it with you even to class. Just please remember not to press it directly against your stomach, alright?” Ang kanyang boses ay mas malambing kaysa sa karaniwan, puno ng pag-aalala na hindi niya madalas ipakita sa iba.

"NO! OFCOURSE NO! Why should i?" "Kaya nga nilinaw ko ang nakita ko. A CEO and his assistant, holding Hands is a not appropriate to see. Maybe close lang talaga kayo pero baka iba ang isipin ng mga tao. We are just concern to you, Mr. CEO." "Well... i appreaciate your concerns, but... i dont fucking care kahit na ano pa ang iisipin ng iba. Thanks and have a good day."

Nagsasalita ito gamit ang ibang lenggwahe. "My spravimsya. Ya pozabotchus' o vas oboikh. Ya naydu sposob prodolzhit' tvoyo obuchenie, poka ty nosish' nashego pervenca. Ne perezhivay, ya budu tam posle etogo, khorosho? Ya kladu trubku." We will handle it. I'll take care both of you. I'll make a way to continue your study while carrying our first born. Don't stress yourself and I'll be there after this, okay? I'll hang up now.

I know, I never moved on. “Are you okay now?” Marahan akong tumango. “Don’t worry, I will handle him and make sure that he’ll never get close to you.” Hinawakan niya ang kamay ko saka ipinagsalikop ang mga daliri namin. “Don’t hesitate if you want to say something, okay?” “Yeah, I will.” Bahagya akong ngumiti. “Let’s go…”

Naiinis lang talaga ako pero dahil naiintindihan ko naman sila kung saan sila nanggagaling. "Good. We just protecting you, son. Now na okay na ang lahat. Sige, pinapayagan na kitang puntahan si Shonee. But please, mag-ingat ka. Pinapayagan kitang umalis at puntahan si shonee sa isang kondisyon. Do a dusguise. As for you, kailangan mong mag-ingat. Alam kong mahal mo ang nobya mo pero hindi ito ang tamang panahon para ipagmalaki mo ang pagmamahal mo sa kaniya. May oras para diyan at hindi ngayon yun. Ayokong madamay ka sa init ng mga tao. Palamigin mo muna ang sitwasyon and soon magiging okay na rin ang lahat. understand, son?"

Habang naglalakad ako at hindi din naman ako tumitingin sa dinadaaan ko ay may nabangga akong naglalakad din. “Oh my god, I’m sorry I will take care of this.” Paghingi ko ng paumanhin at pinulot kaagad at iniabot sa kanya. “Here, I hope it does not get damaged. I'm really sorry, I'm in a hurry.” Charot kong sagot. “Ahm- It’s okay. By the way, take care next time.” Sagot lang ni Ateng infairness ha ang cute ng boses.

Tila gawa lamang ito sa makinis na kahoy, walang kintab ng metal o kumplikadong disenyo. Napangiti siya nang matamis, pero may kung anong delikadong pahiwatig sa ngiting iyon. Hindi ko mapigilang mapakunot-noo. Bakit parang masama ang kutob ko sa ngiti niyang iyon? “Good choice,” aniya sa mababang tinig. Pagkatapos ay kinuha niya ang isang panyo at isang maliit na bote ng disinfectant. Maingat niyang pinahiran ang napili kong handle.

Ayaw ko din naman makipag-usap sa kanila. “I’ll bring you there. What time are you going home? So I can pick you,” “Te-text na lang kita,” sagot ko sa tanong niya. “Take care of yourself and our baby, okay?” Paalala niya sa akin. Tumango ako bilang sagot. Katulad ng sinabi ni Kier ay hinatid niya ako sa shop ni Vane. “Take care. Call me if there’s something happens. Eat healthy foods, and drink lots of water. Also, call me if you want to eat anything,” habilin niya.

Sabi ko sa kanya. "Okay, but you need to take care of yourself. Hindi porket magaling kana ay magpapakampante ka na. Isipin mo si baby, kailangan ay maingat ka pa rin. I'll give you some prescription. Na makakatulong sa inyo ni baby." Sabi pa niya sa akin.

Bahagya siyang ngumiti. “Gising ka na.” “Kanina pa.” Umupo ako, napangiwi ng bahagya sa sakit. Agad siyang lumapit. “Careful.” Hinawakan niya ang braso ko—maingat, pero may halong urgency. “Okay lang ako,” sabi ko. “Hindi ka okay.” Diretso. Walang debate. Tahimik. Pero hindi awkward. Iba. Mas… komportable.