Poem About Stars 소설 & 이야기

" Someone told me that the distances of the stars are so vast that the collisions are really rare. I want to have that peace that I won't crash to anything. You don't know what life throws you and that is sht." "Sinong may sabi?" Tumuwid ako ng upo, ngayon ay kyuryoso. "Who told you about the collisions of the stars are rare?" Napawi ang ngiti niya at humigpit ang hawak niya sa malamig na baso ng ice cream sa kanyang harapan. "Si—" Napayuko siya at malalim na nag-isip. Umangat ang kanang kamay niya at inilagay sa kanyang buhok at marahang hinilot iyon. "S-si..."

dagdag ko. "How come that the stars are giving you calm and peace?" ngumiti ako sa kalangitan at huminga ng malalim. “Watching the dark skies with stars shining are one of the therepeautics for me,” sagot ko sa kaniya. "If you think about the stars they're shining in the darkness. They keep bringing lights to the dark night. Bukod du'n, sisters who raised me said that people who are already dead are now stars. In my case, I miss my parents even though I don't know who they are. Kung buhay ba sila o hindi, nakikita ko pa rin sila sa pamamagitan ng pagtingin sa kanila, hindi ako sure pero isa lang ang sigurado ko, these stars will connect me with them," I added to what I have said to him at sa

Gaya ng kay Ren kanina ay gusto ko rin s'yang tanungin pero nagpalit na ulit kami ng kapareha. Anong problema ng dalawang 'yon? Bakit kung ano ano 'yung pinagsasabi nila? pwede ba, 'wag silang magsalita ng ganun? masyado na kasi akong umasa ngayong gabi eh. Masakit na. So bring me the night, send out the stars 'Cause when I'm dreaming we don't seem so far Darken the sky and light up the moon Hinihintay ko ang susunod kong kapareha ng biglang namatay lahat ng ilaw ngunit ang nakakapagtaka ay hindi tumigil ang tugtog.

Lumabas din ang dimple nito sa pisngi na parang whiskers dahil sa pagngiti niya. Napatingala rin ako at nahawa ako sa pagngiti niya. "Yeah... it's beautiful." Ilang minuto rin na walang nagsasalita sa 'min at mangha na pinagmasdan namin ang kalangitan. Napakarami ng bituin ngayong gabi na sumisilip sa langit. Parang ang sarap mag-star gazing ngayon. "May nabasa ako sa isang book noon, na nagiging star daw ang kaluluwa ng taong namayapa na," basag ko sa katahimikan na bumabalot sa 'min habang nakatingala pa rin ako.

I was walking home, Feeling the breeze touch my face Staring at the stars, Then I wonder if the moon ever felt alone. Ang boses niya ay banayad, buo, malalim at nakaka-akit. Yung tipong gwapo na siya pero dahil sa pagkanta niya ay mas nadagdagan pa ito. Hindi ko alam kung anong nararamdaman niya ngayon pero sigurado akong gusto niya ang kantang ito. It was glowing brightly, It speaks quietly, halo's screaming freely Will I get home safely?

Inilabas niya ang bubble gum niya at nginuya iyon. "A-ano ba ang ibig sabihin ng mga stars na iyan?" "Tsk." Inilobo lang niya ang bubble gum niya at muling ibinalik ang mga mata sa nakalistang pangalan. "Ang mga stars na ito ay nagsisilbing ranggo mo sa paaralan na ito. As you can see, a prey like you don't have the privilege to received star. But looks like you are fortunate to have one sponsored this month." Tiningnan niya ulit ako.

Sa kabilang selda naman ay naririnig ko ang mahinang pag-awit ng batang babae bilang pang-aliw sa kanyang sarili habang naghihintay kami ng tulong. “Walang bituin ang kalangitan Walang gagabay sa mga nawawala Mananatiling ligaw ang mga batang hindi alam ang patutunguha Ang gabing kay dilim ay dalang lamig sa mga nag-iisa,” ang awit niya. Napatingala naman ako at lumapit sa bukana ng selda. Minsan nagtataka ako kung bakit malalim na ang gabi ay hindi pa ito natutulog.

Magkasalo na kami ngayon sa iisang unan. Pilit kong iniwawaksi ang pagkailang na nararamdaman. Itinuon ko na lang ang tingin sa kalangitan. Nakaramdam nang kaunting kaginhawaan ang puso ko. Ilang sandali rin kaming naging ganito, hanggang siya na rin ang unang nagbasag sa katahimikang pumapagitan sa amin. "Guys are like stars. There are million of them, but only JUAN can make your dreams come true."

"You're going to be one of them. So pretty and shining. Giving light to the dark and freezing night." "Will you always look up to the sky when I'm gone?" I felt his deep gaze at me. Lumingon ako sa kanya. "Once you become one of them, then I will never miss a single night without staring at the dark and beautiful sky 'cause I know, you're one of the million stars giving comfort to my sad heart. Darkness and nights have always been my favourite part of the day," I slightly laughed. I managed to laughed habang mabigat at masakit ang nararamdaman ko.