Romans & histoires Poem For Me

Ang bawat salita ay umabot sa kanilang mga puso, at ang hangin ay tila nagdadalang-kaligayahan. "Dianne, ikaw ang nagbigay ng liwanag sa madilim kong mundo. Hindi ko alam kung paano ako nabuhay bago ka dumating. Ikaw ang dahilan kung bakit ako bumangon mula sa aking mga pagsubok, at hindi ko kayang mag-isa kung wala ka sa tabi ko. Pangako ko, hindi kita pababayaan—sa hirap at ginhawa, ako’y magiging sa’yo."

Thalia’s Point of view Nagugunita ko ang nagdaang araw, Sa piling ni Ina at Ama kong mahal Sa aking pagsilang sa madilim na mundo Sila’y naging gabay sa aking paglaki Mula sa pagmamahal at kalinga Kakulangan kailan ma'y di alintana Ngayong ako’y tuluyang iniwan Puso ko’y puno ng kalungkutan Oras at araw na lumipas ay lubhang walang buhay Paano haharapin ang bukas Kung sa tuwina ay ramdam ang pag-iisa Sinisikap maging matatag Ngunit katotohanan sumasampal Isang katanungan tumimo sa isipan At para saan pa itong aking buhay? “Dinig ko ang bawat patak ng aking mga luha mula sa papel sa aking harapan, isang buwan na rin ang lumipas ng pumanaw ang aming mga magulang.

You bring me there. And this is the life to seek: something more. And I want to give to you, give to you more than a love song can give, more than a feeling like this, more than a dim light upon the path you walk, more than my words can explain, more than the falling rain, more than the sun shines upon your lovely face.

Saan nanggaling iyon? “sunflower, for the woman who gave light to my life” napangiti ako at akmang nangingilid ang luha sa aking mga mata. Sobrang saya ko. Sana hindi matapos ang araw na ito. Sana ganito lang kami palagi. Sana gusto nya rin ako..

I was made for this. Because today, I’m not walking into a war. I’m walking into forever. Kasama si Samira.

T-teka, umiiyak ba siya? “Why you always think them? Why you don’t think of you self of your happiness?” ano ba ang pinagsasabi niya? hindi ba siya takot nab aka hiwalayan na naman siya ng kapatid ko dahil sa ginagawa niya. “You’re the only one for me, mahirap ba ‘yong intindihin?” hindi ako nakapagsalita dahil sa sinabi niya sa akin.

Walang nakasulat sa libro. "Ano 'to, design?", tanong ko sa sarili. Ibabalik ko na sana nang parang may nahagilap ako sa huling pahina, binuklat ko 'yun ulit and there goes a poem at the 2nd to the last page of this empty book. "This emotion; Morbid to Forbid, heart reverberates at its crescendo, an ebony I don't mind staying to, an anecdote tale of aeons of waiting, eyes that never stopped from crying.

You don't have to say love me You don't have to say nothing You don't have to say you're mine Honey I'd walk through fire for you Just let me adore you Like it's the only thing I'll ever do Like it's the only thing I'll ever do Hindi ko na namalayan na nakatulog na pala ako sa kanyang mahinang himig. Nang magising ako ay wala na ang pagkirot ng ulo ko at maliwanag na sa buong silid. Ako na lang mag-isa sa kama. Agad akong napabalikwas ng bangon nang makaramdam na parang hinahalukay ang bituka ko. Para akong nasusuka. Napatakbo ako sa loob ng banyo habang hawak ang sarili kong bibig at sumuka ng puro tubig lang.

Melancholy In my every morning and midnight flight Start by picturing how you smile so bright I was lack of sleep And ending up thinking bout you so deep My life, how are you? Did you miss me too? This lovesick! It sucks and I can't bear I always longing for your care I always keep your picture in my pocket As my lucky charm, and a great bullet My life, my asset Your memories help me to deal with loneliness as I watch the sunset But just like the sunset Our story has come to an end Our memories together will not be forgotten I love you my queen maiden My tears fall down as I'm done reading his poem.

Ang malamig nitong kamay ay ninamnam ko na hawakin habang ramdam ko naman ang mahihinang pisil na ganti nito sa akin na tila ba sinasabi na okay lang ito. Na iyon ang gusto nito.. Ang maging malaya. "I'm an open book, I'll tell you everything I know, to the darkest cornest of my mind. My kingdom is wide, so wide that I can track the time between the spaces of my mind." Kung noon ang gusto ko lang ay mga hindi makabuluhang bagay ngayon naramdaman kong maglimos sa Diyos ng isang bagay iyon ang bigyan pa sana ng pagkakataon ang aking anak pero wala ako magawa lalo na't nagdesisyon na itong sumuko..