Novel & Cerita Poet Drawing

Dion's POV "...You have a lot to say with your eyes. I'm particularly taken with your frowning expression. Unique and stunning that you stand out from the crowd." I read aloud the final stanza of my fourth poem. I've been writing since this morning, and my mind and hands seem to be working nonstop to create poetry. To be honest, I'm very productive right now. It's amusing how many ideas pop into my head. "Hep, hep, hep! And who's that lucky person you dedicate that poem to, huh?" Dad's sudden appearance behind me surprised me.

Hindi maalis sa isip ni Dylan ang drawing. Sa loob ng ilang araw, ilang beses niyang nahuli ang sariling naaalala iyon habang nasa gitna ng meeting. Tatlong stick figures. Isang bata. Isang babae. At isang lalaking naka-suit. Mas nakakagulo pa ang nakasulat sa ibaba. Me, Mommy and Sir. Hindi naman niya dapat iniisip iyon.

Ang bawat linyang iginuhit ko ay katulad na katulad ng nasa sketchpad na hawak ni Celestine ngayon. "Kaya ampaw at kulang sa buhay ang iyong mga likha, Celestine, dahil kinuha mo lang ang drawing pero hindi mo alam ang totoong sukat sa likod nito," sabi ko sa kaniya nang may buong tapang.

"I drew all of us!" Tinanggap iyon ni Graziel at agad siyang napangiti nang makita niya ang sinasabi nitong ginuhit nito. Simple lang naman ang drawing ni Junie, kasi nga bata. Pati ang drawing nito ay simpleng crayola drawing lang. May tatlong malalaking stick figure lang na magkakahawak-kamay. Agad siyang napangiti. May isa pang maliit na pigura sa tabi ng isang kuneho.

I frowned, trying to reach his head, and removed it away since it's so heavy. Failing, I just let him and I pulled out the little notebook I had brought with me and drew random stuff. Tumingin ako sa bintana, to base the sky and the sea for my drawings, just as painters and artists do. I drew and drew and looked up and again for a few times now, ahead blocking my view. I stopped. That guy! I clenched my hand, claiming myself. Hmm...He's asleep, so maybe I can just slowly move his head?

Kinopya ko sa cellphone ko kung ano ang number ng magaling na illusionist artist. "Good afternoon,may I have Miss Galeria on the other line please." Habang iniintay ang pagsasalita ng nasa kabilang linya ay inabala ko ang aking sarili sa pagtingin sa mga gawa ng nasabing illusionist. All I can say is it is superb. Mostly its a three dimentional drawings pero bawat gamit niya sa lapis ay buhay na buhay ang kanyang mga ginagawa.

Bagaman malalaki ang ulo ng mga tao sa drawing at hindi pantay ang mga kamay at paa, lahat sila ay may nakaguhit na malaking ngiti sa mukha. Habang tumatagal, nagiging makulay ang mga drawing. May mga background na ng playground sa kanilang school, mga hayop sa zoo, at ang paboritong aquarium ni Clara. Hindi ito basta-basta papel na ginuhitan lamang gamit ang mga krayola. Ito ang pinakamalinaw at pinakamasakit na ebidensya kung paano lumaki ang isang bata sa ilalim ng pagmamahal at kalinga ng isang ina. Isang buhay na dahan-dahang yumayabong sa gitna ng katahimikan at saya, malayo sa karangyaan ngunit puno ng emosyon.

Sa loob nito ay isang drawing. Ipinakita ng drawing ang isang matangkad na lalaki at maliit na babae, malinaw na sila ito ni Lillian. Talagang pambata ang drawing ni Lillian; ang hugis ng mga tao ay halatang guhit ng isang bata at pati ang mga kulay ay hindi gaanong maayos.

Naiinggit ako dahil gusto ko rin mag drawing pero hanggang stick man lang ang kaya ko habang sila nag-uusap pa kung anong isusunod nilang iguguhit. ‘Yun lang si Ate Raya hindi niya kailanman pinapakita ang mga ginuguhit niya, naiinis siya, lagi niyang tinatago agad ang sketchbook niya kaya ngayong araw ko lang nakita kung paano siya mag drawing.

Sa inis, kinuha niya ang lapis at sinimulang iguhit si Eldreed sa paraan ng kanyang malikot na imahinasyon. May malaking tiyan, bilugang mukha, manipis na buhok, at mga maliit na matang parang monggo na kumikislap sa kakaibang liwanag. Mabilis niyang natapos ang drawing at sinulat ang malalaking salitang "Eldreed" sa ilalim. Masaya niyang itinabi ang lapis, pakiramdam niya'y natupad ang kanyang paghihiganti.