Novel & Cerita Poet Drawing

Unti-unting napaawang ang labi ko. Did... I... just... drew... our encounter this week mindlessly? Lumapit ako sa sketchpad at tinitigan iyon nang mas mabuti. It's a drawing of two people, one guy and a girl, passing by each other in a football field. Magaan ang bawat stroke ng linya. It looks somewhat vintage. Malabo nang kaunti at hindi makapal ang shading. Sakto lang para magbigyan ito ng buhay.

"Nakita mo na ba ito?" Matapos kunin ang drawing mula sa mga kamay ni James, tiningnan niyang mabuti ang drawing. Ang kanyang pagkabalisa nang mapagtanto ang paksa ng pagguhit ay hindi maitago. Nanginginig ang mga kamay niya kaya muntik nang mahulog sa lupa ang drawing. "I-Hindi ba ito ang Gr-Grand Emperor Moacir Bartholomew?" Nanginginig siya, halatang alam niya kung sino ang halimaw sa painting.

Masiyado naman yatang rated SPG ang datingan ng mokong na 'to. Naka-upo siya sa highstool. May hawak na palette sa kabilang kamay at sa kabila naman ay ang paint brush. Kaharap niya ang canvas na dinu-drawing-an niya. Dahan-dahan akong lumapit sa kaniya para sumilip sa dinu-drawing niya. E bakit ba? Dakila kaya akong Marites kaya kailangan kong makita ang ginagawa niya.

Ito ay isang drawing nilang dalawa ni Jim, nakatayo ng magkatabi sa isang tulay sa tabi ng dagat, pinapanood ang paglubog ng araw. Hindi nila alam na pinipinta sila ng artist, at nang matapos na sila manood ng paglubog ng araw, lumapit ang artist sa kanila at pinakita ang painting sa kanila, sinabi ng artist na hindi niya matiis na ipinta ang mahika na sandali na ito sa artwork niya. Sa mga oras na ‘yun, gustong iregalo ng artist na ito ang painting sa kanila para magpasalamat at nakita niya ang isang magandang eksena.

Tinitigan ko ang papel nang matagal, habang dahan-dahang binubuklat pa ito ng mga daliri ko. “Oh?” Ungol ko, dahil nakuha nito ang interes ko. Naka-drawing gamit ang itim na tinta sa ilalim ng listahang binura ay isang sketch. Isang pangit na drawing na may magulong linya. Maling-mali ang proportions, at mas malala pa ang perspective. Dalawang tao ang balak niyang i-drawing dito. Sa tingin ko.

Mahigpit na hinawakan ni Sevv ang papel at walang sinabi, ngunit nang makita ang hitsura ng kanyang kaibigan na nag-e-enjoy, nahulaan niya na para sa kanya ang drawing. Nakita niya ang mga painting ni Lucky. Dahil kailangan niyang maghabi ng mga handicraft araw-araw, madalas siyang gumuhit ng sample, kaya napakahusay niyang gumuhit.

Nang marating nito ang padulasan ay pinaghahablot nito sa mga kamay ng mga cronies ni Kevin ang mga drawing na ginawa nila ni Kikay. Hindi naman napigilan ni Kikay ang mapaiyak ng makita nitong punit-punit na ang mga pinaghirapan nilang i-drawing ng kaniyang Kuya Xander. Mga pangarap nilang magkaibigan ang nakaguhit sa mga larawang iyon.

Humaba ang nguso ni Hae won bago kumuha ng isang cookie at kinagatan iyon. Tiningnan ni Marion ang illustration board na nasa tabi ni Hae won. Drawing iyon ng isang bungalow house na may mga puno sa background. “Para saan iyan?” “Para po sa Fine Arts subject namin. Hindi po akin iyan, a. Drawing po iyan ni Eclaire. Alam niyo po kasi, maganda lang siya pero wala siyang ka-talent-talent pagdating sa pagdo-drawing.” Kumuha ng isang mug si Hae won para tikman ang ginawa niyang hot cocoa.

Rea. Sinimulan niyang sukatin ang katawan ko. Inilabas niya naman ang isang sketchbook na naglalaman ng naiisip niyang disenyo. Hindi ko mapigilang mamangha sa ganda ng drawing niya, masasabi kong napaka-professional talaga nito.

Habang naglalakad sila sa park malapit sa café, napansin ni Leonardo ang isang street painter na gumuguhit ng mga magkasintahan sa mini canvas. “Gusto mo?” tanong niya. “Ang alin?” “Magpa-drawing tayo roon sa artist.” Natawa si Ysabel. “Ikaw? Papaguhit doon sa artist?” “Ngayon lang naman ito,” sagot nito. “Pero para sa’yo, ayos lang kahit araw-araw kong gawin kung gusto mo.” Natawa si Ysabel, pero pumayag din sa gusto ng asawa. Umupo silang dalawa at habang ginuguhit sila ng artist, hindi na nila napigilan ang konting tawanan at kulitan.