Novel & Cerita Poetry About Mothers

Pero nang tuluyan siyang makatapat sa puntod ng mama niya, tila wala na siyang pakialam sa init ng araw, sa malamig na hangin, o sa kahit anong nasa paligid niya. Tahimik siyang nakatayo sa harap ng simpleng lapida habang nakatitig sa mga tuyot nang bulaklak na nakapatong doon. “It’s been a while since dumalaw ako sa ’yo, Mom,” mahina niyang sabi, nanginginig ang boses. Dahan-dahan niyang pinalitan ng sariwang bouquet ang lumang bulaklak. “Kahit hindi ako madalas makapunta rito, lagi kitang dala sa puso ko. Umaasa pa rin ako na balang araw… magkikita ulit tayo.”

Gamit ang kaniyang boses na masarap sa tenga at may halong luha, mahina siyang nagbasa ng mga tula na para sa bata. ‘Mula sa araw na ito, magbabalik na ang pagmamahal ng iyong Mommy.’

Hindi na ako nakasagot at niyakap ko nalang siya. "Thank you.. thank you Tita.." Indeed, a mother's love is the purest kind of love you will ever find on Earth, it is the most soothing and the most comforting, irreplaceable and the most supreme love. **

Hurt crossed my mother's eyes, na agad din namang nawala sa pag-iwas niya ng tingin sa'kin. I hugged my mother tight, her eyes started tearing up. "I-I'm sorry mom.. I don't mean to shout. I-I just want to k-know what you mean... Please, mom." She was hugging me and I'm on her chest. Suddenly, I felt home having on my mother's arms again. How can I shout on my beloved mother? "Cupid's mother, she's his.. h-his ex."

Natatawa akong umiling. Nakakalungkot lang na minsan kahit gusto mong gawin ang lahat ng bagay ay hindi mo maaring gawin. Hinawakan ako ni Mother Melody sa aking balikat. Siya ang superior nila sa lahat ng mga madre na narito. "Bakit ayaw mo sumama sa kanila,hija?" Nagtatakang tanong niya. Umiling ako. "Masaya na po akong narito lang habang pinapanuod sila." Mahina kong sabi.

“Ladies and gentlemen, friends and family — este, kami lang naman ‘to — welcome po sa unang Mommy Appreciation Program!" Napahagikhik si Liam habang pumalakpak ng todo. Si Amara naman, kumakaway sa hangin na parang may audience talaga. Spoken word poetry ni Liam. Tumayo si Liam na parang nasa entablado, medyo nanginginig pa, pero may tapang. “Si Mommy ay hindi lang taga-laba, Siya rin ay doktor pag ako'y may luga, Siya ang sundalo sa gabing madilim,

Nagbaba ako ng tingin kay Baby Fhara. “I'm not a perfect mother, I can't give everything to my daughters. Hindi ko mabigyan ng maganda at mamahaling laruan si Baby Fria. Hindi ko maibili ng mamahaling damit si Baby Fhara at lahat ng meron siya hindi matutumbasan ang isang gamit na meron si Baby Fria. Bilang Mommy nila, masakit para sa akin na 'yong mga bagay na hindi ko maibigay sa kanila nakukuha nila sa ibang babae na alam ko rin na mas nararapat para sa'yo.”

Nagsimula akong kumanta nang mahina. "And tomorrow night The lights will appear Just like they do on my birthday each year What is it like Out there where they glow? Now that I'm older Mother might just Let me go." Sa wakas ay tumawa si mama. Humiwalay siya sa yakap ko at tiningnan ako. Dahan-dahan siyang tumango. Nanlaki ang mata ko dahil do'n. Anong ibig sabihin ng pagtango niya?

Kayo ang bumuo sa akin, sa inyo ko naramdaman ang pagkakaroon ng buong pamilya, ang pamilyang matatawag kong akin. Ngunit patawarin ninyo ang mommy, babies ko... Mommy is so weak... Mommy is so hurt that she can't take it anymore. I'm sorry that mommy will give up; mommy has no will to fight anymore. I'm sorry... I am so sorry, my loves, my treasure. When God allows me to be born again, I will beg Him to be your mother again. Until we meet again, my babies...

She was too unbearable to look even just in the screen. Hindi ako iyaking lalaki at lalong Mama’s boy. My affection is just demands on what the mother’aura reflected on the interview. She is to much suffering of emptiness and longing for her longly lost daughter. I was desperately found myself sad. The same explanation when suddenly, my mother’s memories was tackled down on my head. THIRD PERSON’s POV “Oh, my dear GloryBelle, where are you na ba? Magkikita pa ba tayo?”