Poetry About Mothers นิยาย & เรื่องราว

Sa totoo lang, gusto ko nang umiyak sa sobrang galit. Nahihirapan na ako. At nagtataka ako sa sarili ko, kung bakit may napakalambot ng puso ko. Bakit di ko na lang gayahin ang aking Ama? Dahil alam ko, mali sila. And I cherish my mother memories. “My baby. Helping others in need and protecting everyone is a real treasure. Be brave. Be strong. But stay your heart soft.”

Tumitig si nanay sa akin, kita ko ang pagmamahal sa mga mata niya habang sinasabi niya ang mga katagang yun. " Ang sabi ng mga madreng nag-aalaga sa inyo sa bahay ampunan, ikaw nalang ang naiwan doon sa mga kaedaran mo. Doon palang parang may humaplos na sa puso ko. Kita kong may kakaiba sa mga ngiti mo. May nakita ako sa mga mata mo na hindi ko maipaliwanag. Meron kakaiba sa 'yo na parang humaplos sa puso ko na sa mga sandaling yun siguradong-sigurado na ako na ikaw ang kailangan namin ng tatay mo." Nag-uunahan ang mga luha sa pisngi ko na kahit anong palis ko ayaw paawat.

However, one child was holding a white lily. “Being a mother was really a blessing and an unforgettable experience as a woman. I’m fortunate to experience pregnancy and motherhood. I couldn’t help but reminisce about those moments. Hindi mabubura iyon hanggang sa mamatay ako,” nakangiti niyang turan habang nakatingin sa painting na kaniyang ginawa.

"Yeah, mahirap. Napakahirap. Kaya alam ko na gaano ang hirap na dinanas ng Mama ko noong ipinanganak niya ako. Kaya i salute to all mothers out there, kasi kahit minsan hindi na sila naiintindi o naalala man lang ng mga anak nila, ang nanay nandyan pa rin sa tabi mo, loving you unconditionally." Siguro kung buhay pa ang Ina niya ngayon ay higit na mas masaya siya. Ngunit ayaw na niya maging selfish, sigurado siya kung nasaan man

I gaze at my mother is now silently crying with a cover in her mouth not to make sounds. "You supposed to by shield. You are supposed to be my protector, my shelter, and my guide. But you drove me out. You pushed me to the deepest falls. You drag me down. Is that what a mother should do to their child?" Hinanakit kong sumbat sa kanya. Humikbi ng malakas si mommy at napa-upo sa sahig. Mabilis naman umalalay si Aiko kay mommy.

Baliw na siguro kong iisipin, pero ganito lang siguro ako kasaya na halos hindi ko maipaliwanag. "I'm your mom, baby." at napaluha na lamang ako sa sobrang kasiyahan. Being a mother means being completely and totally overwhelmed (in the best possible way) by love, joy, responsibility, and selflessness. Halos wala akong masabi. Hindi ko rin masabi kung anong dpat kong maramdaman. I cry with a smile on my lips. TO BE CONTINUE M.J | MISSGORJUICE

She sniffed next. Tinalikuran niya ako at lumapit na siya sa glass wall. Palubog na ang araw at bigla akong nalungkot sa sunset na natatanaw. And the weight of my mother’s sadness was all over her, clouding her mighty aura. Why, for an instant, I felt like she was like the sun…

Nag-angat ako ng tingin sa mga bituin na kumikislap, kasabay ng buwan na nagbibigay liwanag sa lahat. Muli ay tumulo ang aking luha, si mama ang dahilan. Ngumiti ako ng mapakla sa kalangitan na animo'y naro'n si mama. "I miss you, Mama," bulong ko habang nakatingin sa buwan. "How have you been? Were you doing good there? Are you having a good rest? Was it fun? If it does, then continue having fun, okay? Don't mind me here. You raise a strong woman. I wouldn't let this lose me. Be happy there though I know you already found your happiness.True happiness to be precise. I love you, mama."

"Tito Emil, paano mo po nasabi 'yun?" Ngumiti ang matanda at nagpatuloy, "Ang buhay ay isang mahabang paglalakbay. Hindi lahat ng makikita mo ay magdadala sa'yo ng kaligayahan. Minsan, ang pag-asang hinahanap mo ay matatagpuan mo sa hindi inaasahang pagkakataon."

“Baby, you don’t need to say sorry because Mommy loves this so much, and I will forever wear this bracelet. Thank you so much dahil binigay ka ni Lord sa akin. Sobrang saya ko, anak, kung alam mo lang.” “Mommy, I’m happy too that you’re my mother. I’m so thankful to God that He gave me a kind, sweet, beautiful, and loving mother. I won’t ask anything; you’re enough for me, Mommy. So don’t leave me.” “I won’t leave you, sweetheart.” --