Poetry About Mothers Novels & Stories

"My mother's arms are soft and warm, To hold her babies safe from harm. With gentle songs and loving eyes, She watches as the moonbeams rise.” Ang malambot at napakalambing na boses ni Noah ang kumakanta mula sa music box. At kasabay nun, may boses din ng maliit na si Bunbun na sumasabay sa kanta. Sa tuwing kakantahin ng kanyang kuya ang linyang, “My mother's arms are soft and warm,” sumasagot si Bunbun ng isang matamis na, "Mmm."

You make me proud. Thank you kids for making Mommy the happiest mom. I wouldn't trade anything for the honor of being your mother. I will cherish all the little moments I have had with you growing up. I apologized if you have to go through to the struggles with me while I am trying to build our future together. I may not be the perfect mother for you but I want you to know that I will never give up on you, that no matter how hard things may be, whatever challenges we may face, I will be forever by your side.

dagdag pa niya. Napailing si Mommy, halatang galit pero yung tipong galit na may halong lambing—motherly. “Oo, nasaktan ako ng malaman na hindi pala si Maui ang tunay kong anak,” bulalas niya, pero puno ng katatagan ang boses niya. “Pero mas magiging masakit para sa akin kung malalaman ko ‘yon when it’s too late. Kung kailan baka sobrang nahulog na ako sa bata. I may be your mother, pero hindi ibig sabihin na fragile ako. Ayoko maging oblivious habang lahat kayo ay nasa likod ko, nag-aalala, nagtatago.” Nanahimik kami lahat. Si Daddy ang unang nagsalita, at ramdam ko ang bigat ng bawat salita niya.

Kinamayan niya ako at Pagkatapos ay binesohan. Nakaramdam ako ng matinding hiya sapagkat alam ko sa sarili ko na ako rin ay amoy pawis at araw. "Pasensya na po amoy, pawis at araw ako." nahihiya akong sambit. "Hindi naman, Amoy bulaklak ka iha. Isang napakabangong bulaklak." papuri ni Mother Kaya napangiti naman ako ng sobra.

Tumingin ako kay Mama, puno ng pagtataka at sabay na paghanga. "Totoo, anak. Naaalala ko pa nang malinaw," simula ni Mama habang malayo ang tingin, tila ba ibinabalik ang mga pangyayari sa kanyang isipan. "Nang bigla akong makaramdam ng paninikip ng dibdib at panghihina ng katawan, akala ko iyon na ang katapusan ko. Mag-isa lang ako noon sa bahay, malayo kayo, at wala akong malapitan. Nahihirapan akong huminga at halos hindi ko na maigalaw ang aking mga paa."

Ang presensya ng kanyang ina ay naroon na sa ibang bahay, kasama ang ibang lalaki na patuloy pa rin na nagpupumilit na bigyan siya ng buong pamilya, pamilya na may anak. "Gaida, I wish your Mom is here. Sana kasama natin siya sa araw na ito. Sa tingin mo ba naalala niya pa ang araw at buwan na ito? Kung anong pagdiriwang ang dapat natin idaos ngayon? Sa tingin mo ba kinalimutan na niya tayo? Dalawang buwan na lang ay isang taon na siyang nawawala sa atin. I'm doing my best to search for her, and honestly hindi ko na kaya. Hindi ko na kaya, anak. Parang wala tayong hinihintay na mama mo upang umuwi sa atin."

“Don't be upset. Bumawi ka na lang kapag nandiyan na. Just be careful and for the nth time, Bro, I am warning you about these ladies you bed. Mag-ingat ka dahil baka tulad din kay Dad ang kalabasan mo.” “As long as the woman is like my mother, it's totally fine. As of the moment, wala pa akong nakikitang tulad niya,” nakangisi at kampante niyang sagot. “She's one in a million,” mabilis naman na sang-ayon ni Delight sa kanya. He nodded right away. When it comes to talking about their mother, hands up siya. Wala siyang masasabi sa nanay niya kung hindi, wala iyong katulad.

“Salamat po… Sa lahat.” Hinaplos ni Mama ang kanyang likod. “Anak, hindi mo kailangang pasalamatan kami. Magulang kami. At sa puso ng magulang, kahit anong hirap, basta para sa anak—kayang-kaya.” Tahimik ang paligid. Tanging tikatik ng orasan at banayad na hangin mula sa bintana ang maririnig. Hanggang sa biglang—

Napasinghap ang lahat nang tanggalin ang tabing ng painting. “A Mother's Embrace in Golden Light.” Wika nito. “It is a luminous portrayal of unconditional love, serenity, and the sacred bond between mother and child. Bathed in a warm, golden glow, the painting captures a moment of pure tenderness, two figures wrapped in each other's arms, eyes closed, hearts aligned. The swirling light particles and ethereal ambiance evoke a sense of magic, as if time itself pauses to honor this embrace.

She loves my father more than any jewel in this world. Napahawak ako sa puso ko dahil sa sakit. Namimis ko ang mama ko. Tiningnan ko ulit ang buwan. Moon was my mom's favorite place to rest. It may be far but, for my mom, moon was her light in her dim life, her redeemer and serve as the shoulder of her all her anxiety and worries.