Poetry About Mothers Novels & Stories

“How could you-” Sinampal niya na ako, masakit. Pero mas masakit yung nararamdaman ko ngayon. All my life, I never felt her presence as a mother. I never experienced to have a mom who always cook a lunch for me, a mom who will do my hair before I go to school, a mom who will sing me a lullaby whenever I can't sleep. “You're just good at hurting me, go hurt me all you want. You didn't care at me right?”

Mabuti na lang at naidala agad nila ito sa malapit na pagamutan dahil kung hindi, matutulad sa aking ama na maaabutan ko na wala ng buhay si mommy. 'God, huwag please... Huwag n'yo ho munang kunin si mommy, siya na lang talaga ang mayro'n ako ngayon. I can't afford to lose my mother. Hindi pa ho ako handa. Please, let me take care of my mom this time. Maging maayos lang siya, ipapangako kong hindi ko na iiwang mag-isa ang mommy ko.' Wika ng aking puso't isipan.

Sana sa ganoong paraan ay mapagaan niya ang loob nito. “Sa pagpapamilya ang babae talaga ang may dala ng buhay. Kaya dapat ikaw magpakatatag ka. Hindi lang para sa sarili mo o sa pagmamahal mo kay Cy. Kundi para rin sa dalawang anghel na ‘to.” Hinaplos nito ang umbok niyang tiyan. “At sa pamilyang binubuo niyo. Kausapin mo ang asawa mo, magtanong ka. Hindi para awayin siya kundi para malinawan ka. Tandaan mo, walang bagay na hindi naaayos sa mabuting usapan.” A mother’s hug is indeed like magic. It can cure any pain. And indeed…mothers know best!

Napakabuti ng nanay ko, wala akong masasabi dahil akala ko noon ay wala talaga nag-mamahal sa akin, pero mula ng malaman ko ang sakripisyo ni Mama, na nagagawa n`ya pa na ngumiti kahit na ang hirap ng sitwasyon ni Mama. My mom is a strong woman, kahit tinatapakan na s`ya ay hindi pa rin ito basta-basta sumusuko, dahil para sa amin ni Ate. Love can kill, my mother is a loving proof na hindi lahat ng pagtitiis ay maganda ang kakahinatnan, puwede nila tawagin na tanga si Mama at pagtawanan, pero kapag nalaman nila kung ano ang hirap na pinag daanan ni Mama, they will cry like a baby.

She didn't failed to raise us with a good character, hindi kinukuwestiyon ang buhay at natutong magpasalamat sa lahat ng natatanggap, maliit man o malaki. Everyone feels the same as me with their mothers when I says she's the bestest mother or even women in the whole world. "Salamat po sa lahat, Mama." I whispered genuinely while crying in her embrace. "Salamat sa lahat, Bethylia. I know I didn't give you the best life pero kahit kailan ay hindi ako nakarinig ng kahit isang reklamo sa iyo. Alam kong nahirapan ka sa mga nakalipas na taon, ipinagpapasalamat ko na hindi ka sumuko." Mama cried while gently caressing my back.

Kaya isang gabi, nang magkasama sila ng kanyang ama sa hardin ng mansyon, hindi na niya napigilan ang sarili na magtanong. Tahimik silang nakatingala sa kalangitan, pinagmamasdan ang mga kumikislap na bituin. Mahilig si Bridgette sa mga ganitong tanawin—para bang sa tuwing nakikita niya ang mga ito, lumalakas ang kanyang loob. “Tay? Pwede po ba akong magtanong?” maingat na basag ng bata sa katahimikan.

Pero ito ang totoo—nagsisisi ako. "Leandro... mahal na mahal ka ni mama. At kahit hindi ko man nagawang protektahan ka noon, kahit hindi ko naibigay sa'yo ang simula na deserve mo... pag babayaran ko 'to. Lahat. Para sa'yo." When you become a mother, and you've almost destroyed the very life you were supposed to protect—that's when the weight of it all crushes you. Because motherhood isn't always beautiful. Sometimes it's born from pain. From fear. From moments you wish you could undo.

May inabot ito sa aking maliit na aklat. "Ano ito, Mommy?" "Prayers iyan, sauluhin mo!" inis na saad ni Mommy. "Lintik kang bata ka, kahit isang stanza wala kang alam!" Nakasimangot naman ako. "Eh, kayo nga ho, eh, hindi niyo rin alam." "Malamang hindi naman ako madre, ikaw na anim na buwan na sa kumbento, kahit tatlong words wala kang alam!"

Hindi iyon matutulog nang hindi ako napapakain at napapainom ng gamot. Bumalong ang luha ko. I miss my mom. I wish she was here. If only I could bring back that day. I'd rather catch the bullet for her. Losing a mother at an early age is not easy. It's not that easy. Mahirap. Masakit. Bumaluktot ako at hinigpitan pa ang kapit ko sa comforter. My body was trembling.

"Si Mama lang ang meron ako, at hindi matutumbasan ng kahit anong kayamanan ang Mama ko!" "I can let go of the throne but I can't let go of my mother."