Poetry About Self Novels & Stories

Pagod na pagod ako, tipong kakauwi ko lang galing sa unang nakawan ngayon araw, pero heto na naman at aalis para gumawa ng kasalanan. Napahinto ako sa tapat ng salamin nang mapaadaan ako. Halos matawa pa ako matapos makita ang pasa sa gilid ng labi ko. Gawa ito ng isa sa mga ninakawan namin, binato ba naman ko ng bag. “Konti na lang self, makakalaya ka na.”

tinalasan ko pa lalo ang aking pakiramdam at binuksan ang ilaw sa aking cellphone dahil sa sobrang dilim na rito sa ibaba. "Ano ba 'to? Wala akong ibang makita kungdi puro hagdan! May hangganan kaya ito? Ano langit lang self?" Nakakabaliw ang sobrang katahimikan dito kaya ang sarili ko na lang ang aking kaka-usapin. "Dapat pala binilang ko kung naka-ilang hakbang na Ako! Balik kaya Ako sa itaas? Dios ko, nababaliw na talaga Ako!"

Nagsimula na siyang maglakad papalabas ng aking kwarto upang maisipan ko na bumangon at salubungin siya kaso bigla siyang nagsalita muli, kausap ang sarili. "Ayaw kong ganitong pag-uwi. Tulog na sila tuwing uuwi ako. Kung kaya't kailangan kong tapusin ang dapat tapusin at bigyan ng linaw ang lahat. Kailangan kong kilalanin ang sarili ko sa madaling panahon." **********

NAIS ko namang hanapin ‘yong sarili kong kasiyahan. Nais ko namang pangarap ko naman ang manaig ngayon. Nais ko namang makawala sa anino ng ibang tao. Nais ko namang tumigil nang maging selfless, nais ko ring i-try maging selfish. P’wede naman na siguro, hindi ba?

Sa ilalim ng liwanag ng buwan, sa gitna ng mga lihim at banta, pinangako ko sa sarili ko—babaeng may puso ako, pero hindi ako marupok. Kung si Bastian ay multo ng nakaraan… Ako ang apoy ng kasalukuyan. At hindi ako papayag na mawala ang mundong pinaghirapan naming buuin.

Kung ang araw ay hindi napapagod na mag-bigay ng liwanaga, angbuwan din naman ay hindi napapagod an mag-bigay liwanag sa gabi na madilim, kahit saan ay may liwanag. Pero saakin, walang tao an mag-bibigay liwanag sa buhay ko. Hindi ko napapansin na kaya ko namang bigyang liwanag ang sarili ko. Kung ang ibang tao ay kaya kong bigyang liwanag ang buhay nila, how much more saakin. Kaya ko din, kaya kung ano man ang kakalabasan ng mga nang-yayare sa buhay ko. Dapat ay makayanan ko, para sa sarili ko.

The pain was so strong, so much for my liking. My voice cracks. “I’d give up everything, my classes, my routine, even my dreams, just to be near you. If I could rewrite my life so that my heart didn’t belong to you, I would. But I can’t. Because you’re the only story I know how to write.” So poetic and pathetic. "You’re not a haven, Pria. You’re a storm I didn’t invite. So stop pretending your misery is somehow noble or tragic. It’s selfish. It’s desperate"

Ayokong dumating sa punto na ganito, 'yung pipigilan mo ang nararamdaman mo, 'yung pipigilan mo ang luha na bumagsak, 'yung pipigilan mo ang sarili mo na wag umamin na parang may tag of war sa puso at isip mo, naglalaban sila pero hindi mo malaman kung sino ang mananalo. Katahimikan ang namagitan sa aming dalawa at sa buong bahay. Hawak ko pa rin ang door knob ng pinto at hindi ko alam sa sarili ko kung bakit hindi ko siya hinayaang pumasok. I'm stuck with writing songs just to forget what they really were about and these words are bringing me so deeply insane that I don't think i can dig my way out..

Napapailing-iling na lamang ako. "Katulad mo, hindi ko rin kaya na isulat ang sarili kong kwento. Gustuhin ko man pero pagdating sa gitna o di kaya ay wala ka pa sa gitna mawawalan ka na ng gana. Ewan ko ba, ayaw ata sa akin ng sarili kong kwento." Mapapatawa na lamang ako kapag naiisip ko ang bagay na ito. Bakit sarili ko pang buhay hindi ko maisulat?

Tumikhim mona ako bago ako nagsalita sa microphone. "Ang aking obra ay tungkol sa pag-ibig sa sarili," sabi ko sa mga bisita. "Ito ay tungkol sa pagtanggap sa ating mga pagkakamali at pag-aaral mula sa kanila. Ito ay tungkol sa pagmamahal sa ating sarili at sa ating mga natatanging katangian." Tumingin ako sa mga bisita at nakita ko ang interes at paghanga sa kanilang mga mata. Alam kong naintindihan nila ang mensahe ng aking obra.