Poor Man Novels & Stories

Walang katarungan para sa kagaya niyang mahirap at walang koneksyon sa gobyerno. Sino lang ba siya? Siya lang naman si John Serrano, isang sundalo na mula sa mahirap na pamilya. Kaya niyang lumaban gamit ang baril, pero wala siyang kakayahang lumaban gamit ang pera at kapangyarihan. 'Yan ang masaklap na katotohanan sa kagaya niyang mahirap lamang.

Pasalamat na lang ay may kapatid na mabait handang tumulong dahil kung sakali na hindi, matagal ng bankrupt. Imposibleng mabankrupt dahil mayaman naman pamilya nila. Apelyedo pa lang, tumatagingting na. Ako lang siguro ang hindi masyadong kilala ang angkan nila dahil, wala akong pake sa mga industry ng ibang tao. Wala naman akong makukuhang pera, bakit pa ako mag-aaksaya ng oras. What for?

seryosong saad ko. Parang may kung anong kirot dito sa puso ko. Alam ko ang karapatan ko at hindi ako mananahimik na lang sa tabi kapag may sumubok na mang-insulto sa akin. Pero kahit anong paliwanag mo, kung nasa mababang antas ka lang ay mas papanigan pa rin naman nila ang mas nakakataas sayo. Life can be really unfair to poor people.

Her arms were folded, looking at him uninterested. "Enough," the woman said abruptly, causing him to pause before he could finish the song. "I'm not gonna lie, you're good pero hindi ibig-sabihin n'on papayagan na kitang manligaw. Ang dungis mo! I hope next time bago ka maglakas-loob na kumanta sa harap ko at sa lahat ng taong nanonood sa 'tin ngayon, manalamin ka muna. Anak ako ng may-ari nitong school. I don't hang out with someone who is extremely poor and disgusting," the woman spoke in a harsh tone then she looked at him from head to toe.

Kaya ko bang sabihin kay Manuel ang mga bagay na pinaggagawa ko para lang matustusan ko ang pangangailangan ko sa buhay? "Kaso ano?" "Kaso…” Huminga ako ng malalim. “Hindi sapat ang libreng matrikula at maliit na monthly allowance na binibigay sa akin. Hindi rin sapat ang maliit na kinikita ko sa mga pinapasukan kong trabaho kaya napilitan akong m-magnakaw." Huminto ako sa paglalakad. "Naging magnanakaw ako. Hindi ko gustong gawin iyon pero para lang matustusan ko ang mga kailangan ko sa buhay, ginawa ko pa rin." Mapait akong tumawa. "Sa totoo lang, dapat may nanakawan akong bahay kaso namali ako ng bahay na napasukan at bahay mo 'yon na sa panahon namin, pagmamay-ari na ng pamilya ni Presid

Apakayabang, eh! Saka poor people agad? Akala mo naman kung sino silang mayaman. Isang insulto niya pa ay hindi ko na tatapusin ang interview dahil masyadong matapobre ang kausap namin ngayon! Hindi na nga maganda, pati ba naman ugali ay pangit pa rin? Hustisya!

Sa private resort talaga? “Hanep rin talaga kayong mayayaman ano? Kapag gusto niyong makapag-isip isip, pupunta kayo sa isang magandang lugar. Kami kasing mahirap, itatagay na lang ang lahat kapag problemado e.” “That’s the problem with some poor people. Wala na ngang pera, ipambibili pa ng alak ang kakarampot na hawak sa kamay nila. that’s why they don’t improve.”

Hindi talaga siya titigil hangga’t hindi niya ako napapayag na mag-stay sa condo unit niya. “Sir, ayos lang ako. I was born poor at sanay na sanay ako sa ganitong sitwasyon. Mas mahirap pa nga ang sitwasyon namin sa probinsya noon, minsan isang beses lang sa isang araw kami nakakakain ng kanin, pero buhay pa naman ako hanggang ngayon,” malumanay kong wika sa kanya para hindi na siya mag-alala.

nakasimangot niyang sambit. Naawa naman ako sa anak ko dahil Hindi Siya sanay sa mahirap na buhay, mas Lalo naman ako Hindi talaga ako sanay sa mahirap na buhay kaya nga napagpasiyahan ko na mag Asawa ng mayaman upang makaalis ako sa hirap ng buhay. Being poor is s*cks para kang walang halaga sa mga mata ng tao. Pero pag may Pera ka lahat Sila lalapit sayo. Yan Ang napakahirap tanggapin sa lipunan. Hindi ko nga alam kung bakit naging ganun ka sama Ang Mundo.

“Ugh, bakit hindi gumaganti ang hunk na iyon? Patuloy siyang tinatamaan. Sobrang kawalan para sa kanya!” “Ah, how dare a poor man to retaliate and hit a rich man? Ang mga bayarin sa medisina ay maaaring walang halaga sa isang mayamang tao, ngunit para sa mahihirap, ang halaga ng pera na iyon ay mas mahalaga kaysa sa kanilang buhay.