Positive Filipino Traits Novels & Stories

Napalingon siya rito. Ang himbing ng tulog nito. Bahagya pang nakaawang ang mga labi. Napaka peaceful nitong tingnan. Andres was a walking green flag. Sobrang bait, clingy at sobrang mapagmahal. Para sa kanya, Andres's physical features are just a plus. Dahil mas mahalaga ang katangian ng pag-uugali nito kesa physical features.

She's too adorable and tempting. Hindi niya maitatangging she's very beautiful and attractive, she's not a typical Filipina she's more a mestiza type. Maliit ang mukha nito, kulay abo ang mga mata. Mahahaba at pilantik ang mga pilakmata na mas lalong nagpapa-emphasize sa almond shaped eye nito. Matangos ang ilong na katamtaman lang, may kaunting freckles na bagay na bagay dito at natural na mapupulang labi.

Bakas sa mukha ng ama niya ang multo ng isang ngisi na tila ba na-impress ito sa pinakita ni Jared. Nang tingnan niya ang kanyang ahia ay wala itng imik at nakatuon lang sa pagkain. Napatungo na rin tuloy siya at ipinokus na alng ang tingin sa kanyang plato. Her father likes alpha males. Pakiramdam nito ay nakakahanap ito ng katapat at kaibigan sa mga ganoong klaseng lalaki. Whenever he finds one, he always welcomes him to the group. Considered as potential partner na agad pag ganoon.

Huminga siya nang marahan. “Hindi ako yung tipo ng tao na tumitingin sa background lang,” sagot niya sa wakas, mababa at diretso ang boses. “For me, skill and attitude ang pinaka-importante.” “Kung may willingness matuto at maayos ang work ethic, mas mahalaga ‘yon kaysa sa maraming diploma na hindi naman nagagamit.” Ngumiti si Tyson at tumango. “Same tayo. I also value character and capability.”

Napatingin siya sa 'kin pero ako busy lang kumain ng fishball. "There are traits na hinahanap ko sa lalaki. Una, 'yong kayang sumabay sa 'kin sa pagkain ng streetfoods. Ikalawa, alam mo 'yong 6 petals ng santan? 'Yon.. Bibigyan ako ng tatlo 'non. Ikatlo, adventurous. Ikaapat, dapat stick to one. 'Yong ako lang talaga ang girlfriend niya nothing else. 'Yong kaya akong kantahan sa maraming tao. You know parang harana? Kasi doon ko mafi-feel na talagang proud na proud siya sa 'kin." mahabang sabi ko. Kumain pa ako ng fishball.

napangisi ako sa sarili nang mabanggit ko ‘yon. Totoo naman kasi na makikilala ko rin sila eventually sa klase ko, lalo pa’t magaling ako tumanda ng itsura ng ibang tao. It’s one of my traits— it’s a part of becoming a member of our family. We need to be smart, fast-learner, intimidating, and strong—powerful to be exact. Kaya magaling akong kumilala’t tumanda ng mga taong nakikilala ko.

Aba't! "Malamang. Isang buwan lang naman ang tanda ng baby mo sa baby ko. Papasukin mo na nga ako naiinitan na ako sa labas ng bahay mo. Hindi ka ata Filipino because Filipinos are hospitable." "Sorry, dzai, nabibilang ako sa 1% na hindi hospitable sa isang kagaya mong walanghiya." Masama ko siyang tinitigan at ganun rin siya sa akin.

Baka nga lahat ay ganoon. However, there was something different about him. He was proud, he was arrogant, but I never sensed any danger in him. ‎His arrogance appears to be a positive trait in my eyes. Para bang dapat lang na ganoon siya, para bang dapat lang na alam niya ang halaga niya, simply because it was him. He was a damn proud child, carrying the Frentones' legacy. Unfazed by the flashes, he didn't even flinch when a reporter asked if he was an illegitimate grandchild, that's how proud he is.

napapailing na sabi pa nito sabay inom ng tubig. "Kaso, hindi ako isa sa mga 'yon. Ayos lang sa akin kung hindi mayaman. Basta mapagkatiwalaan, loyal, mabait, faithful at higit sa lahat iyong mahal na mahal ako." Giit ko at nagpatuloy sa pagkain.

Alden sa akin na half Filipino at half Japanese na tulad ko. “Tiring but happy," nakangiti kong sagot sa kaniya. “Iyan ang gusto ko sa'yo eh, positive vibes palagi. kahit kailan 'di pa kita nakitang nakasimangot well unless na lang kung may umaaligid sa'yo para manligaw."